Showing posts with label Songs. Show all posts
Showing posts with label Songs. Show all posts
Παιδικά τραγούδια
Track01.wav
Track02.wav
Track03.wav
Track04.wav
Track05.wav
Track06.wav
Track07.wav
Track08.wav
Track09.wav
Track10.wav
Track11.wav
Track12.wav
Track13.wav
Track14.wav
Track15.wav
Track16.wav
Track17.wav
Track18.wav
Track19.wav
Track20.wav
Track21.wav
Track22.wav
Track23.wav
Track24.wav
Track25.wav
Track26.wav
Track27.wav
Track28.wav
Track29.wav
Track02.wav
Track03.wav
Track04.wav
Track05.wav
Track06.wav
Track07.wav
Track08.wav
Track09.wav
Track10.wav
Track11.wav
Track12.wav
Track13.wav
Track14.wav
Track15.wav
Track16.wav
Track17.wav
Track18.wav
Track19.wav
Track20.wav
Track21.wav
Track22.wav
Track23.wav
Track24.wav
Track25.wav
Track26.wav
Track27.wav
Track28.wav
Track29.wav
Τραγούδια για την 28 Οκτώβριου
Βάζει ο Ντούτσε
Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ' όλα τα φτερά. (δις)
Και μία νύχτα με φεγγάρι,
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε το φουκαρά. (δις)
Α! τον τσολιά μας το λεβέντη βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη το μακαρονά.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ, Τζιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.
Α! Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει αέρα
από τον τσολιά. (δις)
Δρόμο παίρνει και δρομάκι,
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά. (δις)
Α! Τρώει τις σφαίρες σα χαλάζι από τον τσολιά,
κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ Τζιάνο,
και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάλω.
Α! Στέλνει ο νέος Ναπολέων,
μεραρχίες πειναλέων
στο βουνό ψηλά, (δις)
για να βρουν το διάβολό τους
κι ο στρατός μας αιχμαλώτους,
τσούρμο κουβαλά. (δις)
Α! Και οι Κένταυροι οι καημένοι
βρε! τι τρομερό! Νηστικοί, ξελιγωμένοι,
πέφτουν στο νερό.
Αχ! Γκράτσι να μη σε δω, Γκράτσι,
γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.
Α! Τρέχουν σαν τρελλοί στους βράχους
κι από μας και τους συμμάχους
τρώνε την κλωτσιά. (δις)
Και χωρίς πολλές κουβέντες
μπήκαν Έλληνες λεβέντες
μέσα την Κορυτσά. (δις)
Α! Μέσα στ΄Αργυρόκαστρο μπήκε το χακί,
και σημαία κυματίζει τώρα ελληνική.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ, Τζιάνο,
γιατί σε λίγο και τα Τίρανα θα χάνω.
Και πάθαν οι καημένοι μεγάλη συμφορά,
κι η Ρώμη περιμένει και κείνη τη σειρά.
Κορόιδο Μουσολίνι, 1940
Στίχοι: Γιώργου Οικονομίδη
τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Κορόιδο Μουσολίνι, 1940
Με το χαμόγελο στα χείλη
πάν οι φαντάροι μας μπροστά
και γίνανε οι Ιταλοί ρεζίλη,
γιατί η καρδιά τους δε βαστά.
Κοροΐδο Μουσολίνι, κανένας δε θα μείνει,
εσύ και η γελοία, η φασιστική Ιταλία, τρέμετε όλοι τα χακί.
Δεν έχεις διόλου μπέσα κι όταν θα μπούμε μέσα
ακόμα και στη Ρώμη γαλανόλευκη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική.
Βρέχει και κάτω από την τέντα
δεν κάνουν βήμα προς τα μπρος
και λένε τ ανακοινωθέντα:
φταίει ο κακός μας ο καιρός.
Κοροΐδο Μουσολίνι κανένας δε θα μείνει
Εσύ και η γελοία, η φασιστική Ιταλία, τρέμετε όλοι το χακί.
Δεν έχεις διόλου μπέσα κι όταν θα μπούμε μέσα
ακόμα και στη Ρώμη γαλανόλευκη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική.
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, 1940
Μες τους δρόμους τριγυρνάνε,
οι μανάδες και ζητάνε ν' αντικρίσουνε
τα παιδιά τους π' ορκιστήκαν,
στο σταθμό σαν χωριστήκαν να γυρίσουνε.
Μα για κείνους πού 'χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει, ας χαιρόμαστε
και καμιά ποτέ ας μην κλάψει
κάθε πόνο της ας κλάψει κι ας ευχόμαστε.
Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.
Λέω σ' όσες ξαγρυπνάνε
και για κάποιον ξενυχτάνε και στενάζουνε,
πως η πίκρα κι η τρεμούλα
σε μια γνήσια Ελληνοπούλα δεν ταιριάζουνε.
Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου και Πλακιώτισσες,
όσο κι αν πικρά πονούμε,
υπερήφανα ας πούμε σα Σουλιώτισσες.
Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.
Mε της Νίκης τα φτερά,
σας προσμένουμε παιδιά.
Οι Ηπειρώτισσεςτου 1940
Γυναίκες Ηπειρώτισσες
μέσα στα χιόνια πάνε
κι οβίδες κουβαλάνε.
Θεέ μου τι τις πότισες
και δεν αγκομαχάνε.
Γυναίκες Ηπειρώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δεν ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις.
Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δεν ρώτησες
ποιόν πας να κατακτήσεις.
Γυναίκες από τα σύνορα
κόρες, γριές, κεράδες
φωτιά μες τους βοριάδες
Εσείς θα είστε σίγουρα
της λευτεριάς μανάδες.
Σημαία Γαλανή
Όταν στη μέση ξεπροβαίνεις
και κυματίζεις γαλανή,
χίλιες ελπίδες ανασταίνεις
κι έχεις την πιο γλυκιά μορφή.
Όταν με χάρη κατεβαίνεις
και το κοντάρι σου φιλείς,
στους στοχασμούς μας μπαίνεις
και με τους πόθους μας μιλείς.
Όταν το αγέρι σε ψηλώνει
και κάθε άκρη σου φιλεί,
είν ο σταυρός μας που σ' ενώνει
με τη βοήθεια την τρανή.
Κι όταν γαλήνη σε διπλώνει
κι ακουμπισμένη μας θωρείς,
δόξα παλιά σε στεφανώνει
και δόξα νέα καρτερείς.
Όταν στη μέση ξεπροβαίνεις
και κυματίζεις γαλανή,
χίλιες ελπίδες ανασταίνεις
κι έχεις την πιο γλυκιά μορφή.
28η Οκτωβρίου 1940
Πολεμούν στην Αλβανία όλοι για τη Λευτεριά,
η Ελλάδα η αιωνία δε θα μείνει στη σκλαβιά.
Όλους τώρα μας ενώνει η Πατρίδα μας , παιδιά
Την Ελλάδα στεφανώνει πάλι η δόξα η παλιά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Η Πατρίδα στα όπλα μας κράζει,
όλοι εμπρός με γενναία καρδιά.
Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Περνάει ο Στρατός
Περνάει ο Στρατός της Ελλάδος φρουρός,
και κάθε της εχθρού ο σκληρός τιμωρός
στο πέρασμά του τρέμει η γη που πατεί
και προς τη Δόξα περπατεί.
Περνάει ο στρατός κι οι τρομπέτες ηχούν
και Δόξες μας παλιές στη ψυχή μας ξυπνούν,
στο διάβα του η Νίκη πετά χαρωπά
και δαφνοστέφανα σκορπά.
Καμαρωτά περνούν τα φανταράκια μας
γεμάτο λεβεντιά το Ναυτικό,
το πυροβολικό και τα "γεράκια" μας
που στον εχθρό σκορπούν θανατικό.
Περνούν λεβέντες της Μακεδονίας μας,
της Θράκης, των Νησιών και του Μοριά,
της Ρούμελης κι Ήπειρο-Θεσσαλίας μας,
με σύνθημα τη Λευτεριά.
Με τέτοιο λαμπρό Στρατό
νικούμε κάθε μας εχθρό.
Και σαν ξαναχρειασθεί
η Ελλάδα μας να δοξασθεί
τότε όλοι μαζί
θα τρέξουμε στη Γραμμή
και στη γενναία μας ορμή
τα όπλα μας θα στέψει
η Νίκη κι η Τιμή.
Θεωρείται ένα από τα αριστουργηματικότερα εμβατήρια.
Γράφτηκε στη 10ετία του 1930 και η μουσική του σύνθεση
το 1935 στη Θεσσαλονίκη.
Πίνδος, 1940
Πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές
που θαρρείς τ αστέρια φιλούνε,
κάθε νύχτα λίγες αχνές μορφές
τα πηχτά σκοτάδια ερευνούν.
Της πατρίδας πάντα πιστοί φρουροί
τον εχθρό να ΄ρθεί καρτερούνε,
τον εχθρό που πίστευε πως μπορεί
στην Ελλάδα νικητής να μπει.
Η νύχτα φεύγει, σβήνουν τ αστέρια,
τ αγρίμια πάνε να κρυφτούν,
μα του Δαβάκη μας τα ξεφτέρια
δεν θεν΄ να παν' ν' αναπαυθούν.
Εχθροί μιλούνια, -ντροπή αιώνια-
τ' άγια μας σύνορα περνούν
και με ντουφέκια και με κανόνια
σίδερο και φωτιά σκορπούν.
Οι γενναίοι μας με τη λόγχη ορμούν,
τον εχθρό με λύσσα κτυπούνε,
είναι λίγοι μα τους πολλούς νικούν
κι από τη γη μας πέρα τους πετούν.
Εις την Πίνδο τραγουδούνε
του Δαβάκη τα άξια παλικάρια
κι όλο δόξες αντηχούνε
τα άλλα τα βουνά.
Την Ελλάδα μας υμνούνε
και τα αντρειωμένα της βλαστάρια
που τον κάθε εχθρό νικούνε
σαν παντοτεινά.
Δημιουργοί του ήταν ο Κ. Β. Γκικόπουλος και ο Ε. Α. Μαυρομάτης.
Το εμβατήριο αυτό παιανίζεται και ως "εωθινό"
σε όλες τις εθνικές και τοπικές εορτές.
Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ' όλα τα φτερά. (δις)
Και μία νύχτα με φεγγάρι,
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε το φουκαρά. (δις)
Α! τον τσολιά μας το λεβέντη βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη το μακαρονά.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ, Τζιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.
Α! Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει αέρα
από τον τσολιά. (δις)
Δρόμο παίρνει και δρομάκι,
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά. (δις)
Α! Τρώει τις σφαίρες σα χαλάζι από τον τσολιά,
κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ Τζιάνο,
και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάλω.
Α! Στέλνει ο νέος Ναπολέων,
μεραρχίες πειναλέων
στο βουνό ψηλά, (δις)
για να βρουν το διάβολό τους
κι ο στρατός μας αιχμαλώτους,
τσούρμο κουβαλά. (δις)
Α! Και οι Κένταυροι οι καημένοι
βρε! τι τρομερό! Νηστικοί, ξελιγωμένοι,
πέφτουν στο νερό.
Αχ! Γκράτσι να μη σε δω, Γκράτσι,
γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.
Α! Τρέχουν σαν τρελλοί στους βράχους
κι από μας και τους συμμάχους
τρώνε την κλωτσιά. (δις)
Και χωρίς πολλές κουβέντες
μπήκαν Έλληνες λεβέντες
μέσα την Κορυτσά. (δις)
Α! Μέσα στ΄Αργυρόκαστρο μπήκε το χακί,
και σημαία κυματίζει τώρα ελληνική.
Αχ! Τζιάνο θα τρελλαθώ, Τζιάνο,
γιατί σε λίγο και τα Τίρανα θα χάνω.
Και πάθαν οι καημένοι μεγάλη συμφορά,
κι η Ρώμη περιμένει και κείνη τη σειρά.
Κορόιδο Μουσολίνι, 1940
Στίχοι: Γιώργου Οικονομίδη
τραγούδι: Σοφία Βέμπο
Κορόιδο Μουσολίνι, 1940
Με το χαμόγελο στα χείλη
πάν οι φαντάροι μας μπροστά
και γίνανε οι Ιταλοί ρεζίλη,
γιατί η καρδιά τους δε βαστά.
Κοροΐδο Μουσολίνι, κανένας δε θα μείνει,
εσύ και η γελοία, η φασιστική Ιταλία, τρέμετε όλοι τα χακί.
Δεν έχεις διόλου μπέσα κι όταν θα μπούμε μέσα
ακόμα και στη Ρώμη γαλανόλευκη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική.
Βρέχει και κάτω από την τέντα
δεν κάνουν βήμα προς τα μπρος
και λένε τ ανακοινωθέντα:
φταίει ο κακός μας ο καιρός.
Κοροΐδο Μουσολίνι κανένας δε θα μείνει
Εσύ και η γελοία, η φασιστική Ιταλία, τρέμετε όλοι το χακί.
Δεν έχεις διόλου μπέσα κι όταν θα μπούμε μέσα
ακόμα και στη Ρώμη γαλανόλευκη θα υψώσουμε σημαία Ελληνική.
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, 1940
Μες τους δρόμους τριγυρνάνε,
οι μανάδες και ζητάνε ν' αντικρίσουνε
τα παιδιά τους π' ορκιστήκαν,
στο σταθμό σαν χωριστήκαν να γυρίσουνε.
Μα για κείνους πού 'χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει, ας χαιρόμαστε
και καμιά ποτέ ας μην κλάψει
κάθε πόνο της ας κλάψει κι ας ευχόμαστε.
Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.
Λέω σ' όσες ξαγρυπνάνε
και για κάποιον ξενυχτάνε και στενάζουνε,
πως η πίκρα κι η τρεμούλα
σε μια γνήσια Ελληνοπούλα δεν ταιριάζουνε.
Ελληνίδες του Ζαλόγγου
και της πόλης και του λόγγου και Πλακιώτισσες,
όσο κι αν πικρά πονούμε,
υπερήφανα ας πούμε σα Σουλιώτισσες.
Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά,
που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά.
Παιδιά, στη γλυκιά Παναγιά,
προσευχόμαστε όλες, νά 'ρθετε ξανά.
Mε της Νίκης τα φτερά,
σας προσμένουμε παιδιά.
Οι Ηπειρώτισσεςτου 1940
Γυναίκες Ηπειρώτισσες
μέσα στα χιόνια πάνε
κι οβίδες κουβαλάνε.
Θεέ μου τι τις πότισες
και δεν αγκομαχάνε.
Γυναίκες Ηπειρώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δεν ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις.
Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δεν ρώτησες
ποιόν πας να κατακτήσεις.
Γυναίκες από τα σύνορα
κόρες, γριές, κεράδες
φωτιά μες τους βοριάδες
Εσείς θα είστε σίγουρα
της λευτεριάς μανάδες.
Σημαία Γαλανή
Όταν στη μέση ξεπροβαίνεις
και κυματίζεις γαλανή,
χίλιες ελπίδες ανασταίνεις
κι έχεις την πιο γλυκιά μορφή.
Όταν με χάρη κατεβαίνεις
και το κοντάρι σου φιλείς,
στους στοχασμούς μας μπαίνεις
και με τους πόθους μας μιλείς.
Όταν το αγέρι σε ψηλώνει
και κάθε άκρη σου φιλεί,
είν ο σταυρός μας που σ' ενώνει
με τη βοήθεια την τρανή.
Κι όταν γαλήνη σε διπλώνει
κι ακουμπισμένη μας θωρείς,
δόξα παλιά σε στεφανώνει
και δόξα νέα καρτερείς.
Όταν στη μέση ξεπροβαίνεις
και κυματίζεις γαλανή,
χίλιες ελπίδες ανασταίνεις
κι έχεις την πιο γλυκιά μορφή.
28η Οκτωβρίου 1940
Πολεμούν στην Αλβανία όλοι για τη Λευτεριά,
η Ελλάδα η αιωνία δε θα μείνει στη σκλαβιά.
Όλους τώρα μας ενώνει η Πατρίδα μας , παιδιά
Την Ελλάδα στεφανώνει πάλι η δόξα η παλιά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Η Πατρίδα στα όπλα μας κράζει,
όλοι εμπρός με γενναία καρδιά.
Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Δόξα στην Ελλάδα , δόξα στ΄αθάνατα παιδιά,
που δώσαν τη ζωή τους για την Ελευθεριά.
Περνάει ο Στρατός
Περνάει ο Στρατός της Ελλάδος φρουρός,
και κάθε της εχθρού ο σκληρός τιμωρός
στο πέρασμά του τρέμει η γη που πατεί
και προς τη Δόξα περπατεί.
Περνάει ο στρατός κι οι τρομπέτες ηχούν
και Δόξες μας παλιές στη ψυχή μας ξυπνούν,
στο διάβα του η Νίκη πετά χαρωπά
και δαφνοστέφανα σκορπά.
Καμαρωτά περνούν τα φανταράκια μας
γεμάτο λεβεντιά το Ναυτικό,
το πυροβολικό και τα "γεράκια" μας
που στον εχθρό σκορπούν θανατικό.
Περνούν λεβέντες της Μακεδονίας μας,
της Θράκης, των Νησιών και του Μοριά,
της Ρούμελης κι Ήπειρο-Θεσσαλίας μας,
με σύνθημα τη Λευτεριά.
Με τέτοιο λαμπρό Στρατό
νικούμε κάθε μας εχθρό.
Και σαν ξαναχρειασθεί
η Ελλάδα μας να δοξασθεί
τότε όλοι μαζί
θα τρέξουμε στη Γραμμή
και στη γενναία μας ορμή
τα όπλα μας θα στέψει
η Νίκη κι η Τιμή.
Θεωρείται ένα από τα αριστουργηματικότερα εμβατήρια.
Γράφτηκε στη 10ετία του 1930 και η μουσική του σύνθεση
το 1935 στη Θεσσαλονίκη.
Πίνδος, 1940
Πάνω εκεί στης Πίνδου μας τις κορφές
που θαρρείς τ αστέρια φιλούνε,
κάθε νύχτα λίγες αχνές μορφές
τα πηχτά σκοτάδια ερευνούν.
Της πατρίδας πάντα πιστοί φρουροί
τον εχθρό να ΄ρθεί καρτερούνε,
τον εχθρό που πίστευε πως μπορεί
στην Ελλάδα νικητής να μπει.
Η νύχτα φεύγει, σβήνουν τ αστέρια,
τ αγρίμια πάνε να κρυφτούν,
μα του Δαβάκη μας τα ξεφτέρια
δεν θεν΄ να παν' ν' αναπαυθούν.
Εχθροί μιλούνια, -ντροπή αιώνια-
τ' άγια μας σύνορα περνούν
και με ντουφέκια και με κανόνια
σίδερο και φωτιά σκορπούν.
Οι γενναίοι μας με τη λόγχη ορμούν,
τον εχθρό με λύσσα κτυπούνε,
είναι λίγοι μα τους πολλούς νικούν
κι από τη γη μας πέρα τους πετούν.
Εις την Πίνδο τραγουδούνε
του Δαβάκη τα άξια παλικάρια
κι όλο δόξες αντηχούνε
τα άλλα τα βουνά.
Την Ελλάδα μας υμνούνε
και τα αντρειωμένα της βλαστάρια
που τον κάθε εχθρό νικούνε
σαν παντοτεινά.
Δημιουργοί του ήταν ο Κ. Β. Γκικόπουλος και ο Ε. Α. Μαυρομάτης.
Το εμβατήριο αυτό παιανίζεται και ως "εωθινό"
σε όλες τις εθνικές και τοπικές εορτές.
Autumn
το Φθινόπωρο
Φεύγουν τα χελιδόνια.
Κρύωσε ο καιρός.
Πέφτουν φύλλα από τα κλώνια.
Στο χαντάκι μαζευτήκαν,
κίτρινος σωρός.
Τέλειωσε τον τρύγο τώρα
πια ο αμπελουργός.
Κι ήρθε η ευλογημένη η ώρα,
που θα σπείρει στο χωράφι
στάρι ο γεωργός.
Ο καλός Θεός, που βλέπει
την καλή σπορά,
και βροχούλες όσες πρέπει
θα του στείλει, να ‘βγουν τόσα
στάχυα καρπερά.
Το φθινόπωρο θα πάει,
θάρθει η χειμωνιά,
θάρθουν κρύα, θάρθουν πάγοι.
Κι όλοι μας θα μαζευτούμε στη ζεστή γωνιά.
Στέλιος Σπεράντσας
Φθινόπωρο
Έρχεται φθινόπωρο!
Φώναξε τα’ αγέρι.
Χελιδόνια, φύγετε
Στου νοτιά τα μέρη.
Έρχεται φθινόπωρο!
Λέει το συννεφάκι.
Πρωτοβρόχια φτάνουνε,
Ξέψυχο δεντράκι.
Έρχεται φθινόπωρο!
Είπε το σχολείο.
Τα λουλούδια κλείστηκαν
Μέσα στο βιβλίο.
Βασίλης Χαρωνίτης
Τσιριτρό
Σε μια ρώγα από σταφύλι
Έπεσαν οχτώ σπουργίτες
Και τρωγόπιναν οι φίλοι.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Εχτυπούσανε τις μύτες
Και κουνούσαν τις ουρές
Κι είχαν γέλια και χαρές.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Πώπω πώπω σε μια ρώγα
φαγοπότι και φωνή!
Την αφήκαν αδειανή.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Και μεθύσαν κι ολημέρα
Πάνε δώθε, πάνε πέρα,
Τραγουδώντας στον αέρα:
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Ζαχαρίας Παπαντωνίου
Φεύγουν τα χελιδόνια.
Κρύωσε ο καιρός.
Πέφτουν φύλλα από τα κλώνια.
Στο χαντάκι μαζευτήκαν,
κίτρινος σωρός.
Τέλειωσε τον τρύγο τώρα
πια ο αμπελουργός.
Κι ήρθε η ευλογημένη η ώρα,
που θα σπείρει στο χωράφι
στάρι ο γεωργός.
Ο καλός Θεός, που βλέπει
την καλή σπορά,
και βροχούλες όσες πρέπει
θα του στείλει, να ‘βγουν τόσα
στάχυα καρπερά.
Το φθινόπωρο θα πάει,
θάρθει η χειμωνιά,
θάρθουν κρύα, θάρθουν πάγοι.
Κι όλοι μας θα μαζευτούμε στη ζεστή γωνιά.
Στέλιος Σπεράντσας
Φθινόπωρο
Έρχεται φθινόπωρο!
Φώναξε τα’ αγέρι.
Χελιδόνια, φύγετε
Στου νοτιά τα μέρη.
Έρχεται φθινόπωρο!
Λέει το συννεφάκι.
Πρωτοβρόχια φτάνουνε,
Ξέψυχο δεντράκι.
Έρχεται φθινόπωρο!
Είπε το σχολείο.
Τα λουλούδια κλείστηκαν
Μέσα στο βιβλίο.
Βασίλης Χαρωνίτης
Τσιριτρό
Σε μια ρώγα από σταφύλι
Έπεσαν οχτώ σπουργίτες
Και τρωγόπιναν οι φίλοι.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Εχτυπούσανε τις μύτες
Και κουνούσαν τις ουρές
Κι είχαν γέλια και χαρές.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Πώπω πώπω σε μια ρώγα
φαγοπότι και φωνή!
Την αφήκαν αδειανή.
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Και μεθύσαν κι ολημέρα
Πάνε δώθε, πάνε πέρα,
Τραγουδώντας στον αέρα:
Τσίρι-τίρι, τσιριτρό,
Τσιριτρί, τσιριτρό!
Ζαχαρίας Παπαντωνίου
Νανουρίσματα
Κοιμήσου αγγελούδι μου
Κοιμήσου αγγελούδι μου, παιδί μου νάνι, νάνι
Να μεγαλώσεις γρήγορα σαν το ψηλό πλατάνι.
Να γίνεις άντρας στο κορμί και στο μυαλό.
Για να 'σαι πάντα μες στον δρόμο τον καλό
Κοιμήσου αγγελούδι μου. Γλυκά με το τραγούδι μου.
Κοιμήσου περιστέρι μου να γίνεις σαν ατσάλι .
Να γίνει κι η καρδούλα σου σαν του Χριστού μεγάλη.
Για να μην πεις μες στη ζωή σου ‘δε μπορώ'.
Κι αν πρέπει ακόμη να σηκώσεις και σταυρό.
Κοιμήσου αγγελούδι μου.
Γλυκά με το τραγούδι μου.
Όνειρο τριανταφυλλί (Νανούρισμα)
Έλα, έλα αποσπερίτη τώρα που ‘χει κοιμηθεί.
Φέρε μανόλιες τ' ουρανού σου κι όνειρο τριανταφυλλί.
Και τ' όνειρο του ονείρου αστράκια θα χιονίσει.
Σα ν' ανοίξει το φως μια λουλουδένια βρύση.
Έλα, έλα μαργαριτάρι τώρα που ‘πέσε η σιωπή.
Μες στα σπασμένα σου παιχνίδια νάνος κόκκινος θα βγει.
Έλα, έλα αποσπερίτη τώρα που ‘χει κοιμηθεί.
Φέρε μανόλιες τ' ουρανού σου κι όνειρο τριανταφυλλί!
Κοιμήσου αγγελούδι μου, παιδί μου νάνι, νάνι
Να μεγαλώσεις γρήγορα σαν το ψηλό πλατάνι.
Να γίνεις άντρας στο κορμί και στο μυαλό.
Για να 'σαι πάντα μες στον δρόμο τον καλό
Κοιμήσου αγγελούδι μου. Γλυκά με το τραγούδι μου.
Κοιμήσου περιστέρι μου να γίνεις σαν ατσάλι .
Να γίνει κι η καρδούλα σου σαν του Χριστού μεγάλη.
Για να μην πεις μες στη ζωή σου ‘δε μπορώ'.
Κι αν πρέπει ακόμη να σηκώσεις και σταυρό.
Κοιμήσου αγγελούδι μου.
Γλυκά με το τραγούδι μου.
Όνειρο τριανταφυλλί (Νανούρισμα)
Έλα, έλα αποσπερίτη τώρα που ‘χει κοιμηθεί.
Φέρε μανόλιες τ' ουρανού σου κι όνειρο τριανταφυλλί.
Και τ' όνειρο του ονείρου αστράκια θα χιονίσει.
Σα ν' ανοίξει το φως μια λουλουδένια βρύση.
Έλα, έλα μαργαριτάρι τώρα που ‘πέσε η σιωπή.
Μες στα σπασμένα σου παιχνίδια νάνος κόκκινος θα βγει.
Έλα, έλα αποσπερίτη τώρα που ‘χει κοιμηθεί.
Φέρε μανόλιες τ' ουρανού σου κι όνειρο τριανταφυλλί!
Αποκριάτικα Τραγούδια
Το χάλασμα
Αΐντε μπήκα, βρε μωρ' μπρε (3)
Μπήκα σ' ένα χάλασμα
Αΐντε μπήκα σ' ένα χάλασμα
Κι είδα ένα φάντασμα
Αΐντε δυο ποδά- μωρ' μπρε(3)
Δυο ποδάρια σιουκουμένα
Κι άλλα δυο κατεβασμένα
Αΐντε μια κοιλιά μψρ' μπρε(3)
Μια κοιλιά πάνω στην άλλη
Αΐντε μια κοιλιά πάνω στην άλλη
Κι ο ζουρνάς χαρά μεγάλη.
Ήρθες και πάλι τρελό καρναβάλι
Ήρθες και πάλι
τρελό καρναβάλι
παντού σκορπώντας
γέλια, χαρά
και τη ζωή την έχεις μεταβάλλει
σε πανηγύρια και ξεφωνητά.
Πηδάς και χορεύεις
τρως και μεθάς
παντού σκορπώντας
γέλια, χαρά
και πέφτουν επάνω σου
σαν τη βροχή
οι σερπαντίνες και τα κομφετί.
Τσιακ-Τσιουκ
Τσιακ - τσιουκ τις πόρτες και τις πορτοπούλες.
-Ποιος είναι όξω τούτη την ώρα;
-Εδώ είναι ο Γιάννης κι είν' ο καλογιάννης.
-Τι θ΄λεις Γιάννη τούτη την ώρα;
-Ήρθα και θέλω τη θυγατέρα σ'.
-Δεν στην εδίνω βρε Μαυρογιάννη,
σιούκου κι φεύγα τούτη την ώρα.
Τσιακ - τσιουκ τις πόρτες και τις πορτοπούλες
Φεύγειν ο Γιάννης κυνηγημένος...
Η Ρένα
Η Ρέ, μωρέ, η Ρένα μας αρρώστησε
βρε η Ρένα μας αρρώστησε βαριά για να 'ποθάνει (δις)
Σύρτε μωρέ, σύρτε και φέρτε τον γιατρό (δις)
μωρέ σύρτε και φέρτε το γιατρό να δεί τον πυρετό της
σύρτε και φέρτε το γιατρό να δεί τον πυρετό της
Να κι ο γιατρός και έρχεται την σκάλα κι ανεβαίνει
Ρένα μ' δεν είσαι άρρωστη μόν' είσαι αγκαστρωμένη.
Ρένα μου ποιός σε γέλασε και σ' έβαλε από κάτω;
Ένας τσολιάς με γέλασε και μ' έβαλε από κάτω
φορεί τσαρούχια κόκκινα και σώβρακο σχισμένο.
Πώς το τρίβουν το πιπέρι
Πώς το τρί, πώς το τρί, πώς το τρίβουν το πιπέρι (δις)
πώς το τρίβουν το πιπέρι του διαβόλου οι καλογέροι (δις)
Με, μουρέ, με μουρέ το γρόθο τους το τρίβουν
Με το γρόθο τους το τρίβουν και το ψιλοκοπανίζουν
Τρί, μουρέ, τρίψε το, ξετρίψι το, ψιλοκοπανίστι το
Πώς, μωρέ, πώς το τρίβουν του πιπέρι
Πώς το τρίβουν το πιπέρι του διαβόλου οι καλογέροι;
Με, μουρέ, με το γόνατο το τρίβουν και το ψιλοκοπανίζουν
Τρί, μουρέ, τρίψε το, ξετρίψι το, ψιλουκοπανίστι το...
Το πιπέρι
Πώς στουμπί- μωρ' πώς σουμπί-, Πώς στουμπίζουν το πιπέρι,Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με το γό- μωρέ παιδιά, Με το γόνα το στουμπίζουν, Και το ψιλοκοσκινίζουν
Πώς στουμπί- μωρ' πώς σουμπί-, Πώς στουμπίζουν το πιπέρι, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με τον πώ- μωρέ παιδιά, Με τον πω.. το στουμπίζουν, Και το ψιλοκοσκινίζουν
Πώς μαζέ- μωρέ παιδιά, Πώς μαζεύουν το πιπέρι
Πώς μαζεύουν το πιπέρι, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με τη γλώ- μωρέ παιδιά, Με τη γλώσσα το μαζεύουν, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Ο Μύλος
Αΐντε κίνησα μωρ' μπρε (3)
Κίνησα να πάω στο μύλο
Αΐντε κίνησα να πάω στο μύλο
Με τη θεια μου τη Βασίλω
Αΐντε πες αυτή μωρ' μπρε (3)
Πες αυτή και πες εγώ
Αΐντε πες αυτή και πες εγώ
Μεσ' το λάκκο το βαθιό.
Το καρναβάλι (παιδικό ποίημα)
Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς
που ντύνει μασκαράδες μεγάλους και μικρούς.
Καλώς το που σκορπάει κορδέλες κομφετί.
Είναι για τα παιδάκια η πιο τρελή γιορτή.
"Χορέψτε τραγουδήστε" μας λέει η γιαγιά,
"αχ! πόσο θά 'θελα κι εγώ να μπόραγα παιδιά".
Αΐντε μπήκα, βρε μωρ' μπρε (3)
Μπήκα σ' ένα χάλασμα
Αΐντε μπήκα σ' ένα χάλασμα
Κι είδα ένα φάντασμα
Αΐντε δυο ποδά- μωρ' μπρε(3)
Δυο ποδάρια σιουκουμένα
Κι άλλα δυο κατεβασμένα
Αΐντε μια κοιλιά μψρ' μπρε(3)
Μια κοιλιά πάνω στην άλλη
Αΐντε μια κοιλιά πάνω στην άλλη
Κι ο ζουρνάς χαρά μεγάλη.
Ήρθες και πάλι τρελό καρναβάλι
Ήρθες και πάλι
τρελό καρναβάλι
παντού σκορπώντας
γέλια, χαρά
και τη ζωή την έχεις μεταβάλλει
σε πανηγύρια και ξεφωνητά.
Πηδάς και χορεύεις
τρως και μεθάς
παντού σκορπώντας
γέλια, χαρά
και πέφτουν επάνω σου
σαν τη βροχή
οι σερπαντίνες και τα κομφετί.
Τσιακ-Τσιουκ
Τσιακ - τσιουκ τις πόρτες και τις πορτοπούλες.
-Ποιος είναι όξω τούτη την ώρα;
-Εδώ είναι ο Γιάννης κι είν' ο καλογιάννης.
-Τι θ΄λεις Γιάννη τούτη την ώρα;
-Ήρθα και θέλω τη θυγατέρα σ'.
-Δεν στην εδίνω βρε Μαυρογιάννη,
σιούκου κι φεύγα τούτη την ώρα.
Τσιακ - τσιουκ τις πόρτες και τις πορτοπούλες
Φεύγειν ο Γιάννης κυνηγημένος...
Η Ρένα
Η Ρέ, μωρέ, η Ρένα μας αρρώστησε
βρε η Ρένα μας αρρώστησε βαριά για να 'ποθάνει (δις)
Σύρτε μωρέ, σύρτε και φέρτε τον γιατρό (δις)
μωρέ σύρτε και φέρτε το γιατρό να δεί τον πυρετό της
σύρτε και φέρτε το γιατρό να δεί τον πυρετό της
Να κι ο γιατρός και έρχεται την σκάλα κι ανεβαίνει
Ρένα μ' δεν είσαι άρρωστη μόν' είσαι αγκαστρωμένη.
Ρένα μου ποιός σε γέλασε και σ' έβαλε από κάτω;
Ένας τσολιάς με γέλασε και μ' έβαλε από κάτω
φορεί τσαρούχια κόκκινα και σώβρακο σχισμένο.
Πώς το τρίβουν το πιπέρι
Πώς το τρί, πώς το τρί, πώς το τρίβουν το πιπέρι (δις)
πώς το τρίβουν το πιπέρι του διαβόλου οι καλογέροι (δις)
Με, μουρέ, με μουρέ το γρόθο τους το τρίβουν
Με το γρόθο τους το τρίβουν και το ψιλοκοπανίζουν
Τρί, μουρέ, τρίψε το, ξετρίψι το, ψιλοκοπανίστι το
Πώς, μωρέ, πώς το τρίβουν του πιπέρι
Πώς το τρίβουν το πιπέρι του διαβόλου οι καλογέροι;
Με, μουρέ, με το γόνατο το τρίβουν και το ψιλοκοπανίζουν
Τρί, μουρέ, τρίψε το, ξετρίψι το, ψιλουκοπανίστι το...
Το πιπέρι
Πώς στουμπί- μωρ' πώς σουμπί-, Πώς στουμπίζουν το πιπέρι,Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με το γό- μωρέ παιδιά, Με το γόνα το στουμπίζουν, Και το ψιλοκοσκινίζουν
Πώς στουμπί- μωρ' πώς σουμπί-, Πώς στουμπίζουν το πιπέρι, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με τον πώ- μωρέ παιδιά, Με τον πω.. το στουμπίζουν, Και το ψιλοκοσκινίζουν
Πώς μαζέ- μωρέ παιδιά, Πώς μαζεύουν το πιπέρι
Πώς μαζεύουν το πιπέρι, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Με τη γλώ- μωρέ παιδιά, Με τη γλώσσα το μαζεύουν, Οι διαόλοι οι καλογέροι
Ο Μύλος
Αΐντε κίνησα μωρ' μπρε (3)
Κίνησα να πάω στο μύλο
Αΐντε κίνησα να πάω στο μύλο
Με τη θεια μου τη Βασίλω
Αΐντε πες αυτή μωρ' μπρε (3)
Πες αυτή και πες εγώ
Αΐντε πες αυτή και πες εγώ
Μεσ' το λάκκο το βαθιό.
Το καρναβάλι (παιδικό ποίημα)
Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς
που ντύνει μασκαράδες μεγάλους και μικρούς.
Καλώς το που σκορπάει κορδέλες κομφετί.
Είναι για τα παιδάκια η πιο τρελή γιορτή.
"Χορέψτε τραγουδήστε" μας λέει η γιαγιά,
"αχ! πόσο θά 'θελα κι εγώ να μπόραγα παιδιά".
Αγγλικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Αν τα παιδιά σας μαθαίνουν αγγλικά η σας αρέσουν τα ξένα χριστουγεννιάτικα τραγούδια μπορείτε να τα κατεβάσετε τώρα
christmas songs for kids Download
Ποίημα που αρέσει στα παιδιά
Η παντόφλα
Μια μέρα Μια παντόφλα
έκανε μια βόλτα...
ανέβηκε στο λόφο,
κατέβηκε στο κάμπο,
πέρασε δυο γεφύρια
και τέσσερα τσαντήρια...
Πήγε στο στρατώνα
και μπήκε στον κοιτώνα
μα απ' την πολλή τη μπόχα...
Τρόμαξε η παντόφλα...
Που πήρε τέτοια φόρα,
πάνω στην ανηφόρα,
που έπεσε στο ποτάμι
και βγήκε στο λιμάνι...
Πιάστηκε στ' αγκίστρι
και μπήκε στο κοφίνι
ανάμεσα στα ψάρια
και στα καλαμάρια...
Την πάνε στην ταβέρνα,
τη ρίχνουν στο τηγάνι,
τη βάζουν στην πιατέλα
μαζί με μια σαρδέλα
Την παίρνει ο σερβιτόρος,
την πάει σε μια κυρία
και αυτή, με υστερία:
"Παντόφλα μου σε βρήκααααααα"!
ΤΟ ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ
ενα λαγουδακι τοσο δα
ολη μερα τρεχει και πηδα
φευγει τρεχει περα μακρια
απο της μαμας του τη φωλια
που θα πας παιδι μου μεινε εδω
οχι τωρα ξερω και πηδω
κυνηγος το βρισκει μοναχο
και το πιανει τωρα το φτωχο
Ο ΛΑΓΟΣ
τρεχει ενας λαγος
φοβο που τον εχει
κι ενας κυνηγος
απο πισω τρεχει
σαν γοργο πουλι
χαθηκε στα δαση
τρεχει το σκυλι
μηπως και τον φτασει
σκαγια ο κυνηγος
στον αερα ριχνει
και μπροστα ο λαγος
την ουρα του δειχνει
Η ΠΑΤΑΤΑ
μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
στου μαναβη τον παγκο
αγκαλια μ' ενα μαγκο
καποια μερα κιναει
στο παζαρι να παει
υλικα για να ψαξει
νυφικο για να ραψει
Μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
καποια μερα κιναει
στο παζαρι να παει
παιρνει ασπρη κορδελα
μεταξενια δαντελα
ασημενια γοβακια
και ροζε κουφετακια
Μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
υλικα παει να ψαξει
νυφικο για να ραψει
κι ειναι τοση η χαρα της
που δεν βλεπει μπροστα της
την κατευθυνση χανει
και γλιστραει στο τηγανι
ΤΟ ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ
εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
τρωει εφτα κασονια μακαρονια
κι ολο κανει τουμπες και γελα
οταν ανεβαινει στην τραμπαλα
με πεταει ψηλα στον ουρανο
κι οποτε βουταει στην πισινα
φευγει απο μεσα το νερο
Εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
πινει εφτα κουβαδες λεμοναδες
κι ολο κανει τουμπες και γελα
παιζουμε τ' απογευμα στον κηπο
τρεξιμο και μπαλα και κρυφτο
κι υστερα στο μπανιο μου πεταει
με την προβοσκιδα το νερο
Εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
θελει κοπο μα θα βρω τον τροπο
να το παρω καποτε αγκαλια
Μια μέρα Μια παντόφλα
έκανε μια βόλτα...
ανέβηκε στο λόφο,
κατέβηκε στο κάμπο,
πέρασε δυο γεφύρια
και τέσσερα τσαντήρια...
Πήγε στο στρατώνα
και μπήκε στον κοιτώνα
μα απ' την πολλή τη μπόχα...
Τρόμαξε η παντόφλα...
Που πήρε τέτοια φόρα,
πάνω στην ανηφόρα,
που έπεσε στο ποτάμι
και βγήκε στο λιμάνι...
Πιάστηκε στ' αγκίστρι
και μπήκε στο κοφίνι
ανάμεσα στα ψάρια
και στα καλαμάρια...
Την πάνε στην ταβέρνα,
τη ρίχνουν στο τηγάνι,
τη βάζουν στην πιατέλα
μαζί με μια σαρδέλα
Την παίρνει ο σερβιτόρος,
την πάει σε μια κυρία
και αυτή, με υστερία:
"Παντόφλα μου σε βρήκααααααα"!
ΤΟ ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ
ενα λαγουδακι τοσο δα
ολη μερα τρεχει και πηδα
φευγει τρεχει περα μακρια
απο της μαμας του τη φωλια
που θα πας παιδι μου μεινε εδω
οχι τωρα ξερω και πηδω
κυνηγος το βρισκει μοναχο
και το πιανει τωρα το φτωχο
Ο ΛΑΓΟΣ
τρεχει ενας λαγος
φοβο που τον εχει
κι ενας κυνηγος
απο πισω τρεχει
σαν γοργο πουλι
χαθηκε στα δαση
τρεχει το σκυλι
μηπως και τον φτασει
σκαγια ο κυνηγος
στον αερα ριχνει
και μπροστα ο λαγος
την ουρα του δειχνει
Η ΠΑΤΑΤΑ
μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
στου μαναβη τον παγκο
αγκαλια μ' ενα μαγκο
καποια μερα κιναει
στο παζαρι να παει
υλικα για να ψαξει
νυφικο για να ραψει
Μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
καποια μερα κιναει
στο παζαρι να παει
παιρνει ασπρη κορδελα
μεταξενια δαντελα
ασημενια γοβακια
και ροζε κουφετακια
Μια πατατα χοντρουλα
ασπρη και νοστιμουλα
υλικα παει να ψαξει
νυφικο για να ραψει
κι ειναι τοση η χαρα της
που δεν βλεπει μπροστα της
την κατευθυνση χανει
και γλιστραει στο τηγανι
ΤΟ ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ
εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
τρωει εφτα κασονια μακαρονια
κι ολο κανει τουμπες και γελα
οταν ανεβαινει στην τραμπαλα
με πεταει ψηλα στον ουρανο
κι οποτε βουταει στην πισινα
φευγει απο μεσα το νερο
Εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
πινει εφτα κουβαδες λεμοναδες
κι ολο κανει τουμπες και γελα
παιζουμε τ' απογευμα στον κηπο
τρεξιμο και μπαλα και κρυφτο
κι υστερα στο μπανιο μου πεταει
με την προβοσκιδα το νερο
Εχω ενα μικρακι ελεφαντακι
τετρακοσια εικοσι κιλα
θελει κοπο μα θα βρω τον τροπο
να το παρω καποτε αγκαλια
Τραγούδια για τα Χριστούγεννα
Άγια Νύχτα
Άγια νύχτα, σε προσμένουν,
με χαρά οι Χριστιανοί
και με πίστη ανυμνούμε
το Θεό δοξολογούμε
μ' ένα στόμα, μια φωνή.
Ναι με μια φωνή.
Η ψυχή μας φτερουγίζει,
πέρα στ' άγια τα βουνά
όπου ψάλλουν οι αγγέλοι
απ' τα ουράνια θεία μέλη
στον Σωτήρα «ωσαννά».
Ψάλλουν «ωσαννά».
Στης Βηθλεέμ ελάτε
όλοι στα βουνά τα ιερά
και μ' ευλάβεια μεγάλη
κει που άγιο φως προβάλλει
προσκυνήστε με χαρά.
Ναι με μια χαρά.
Ο μικρός τυμπανιστής
Μου'παν έλα να πάμε να δεις,
Χριστός γεννήθηκε στην άκρη της γης.
Κι εγώ γυρεύω απόψε στον ουρανό
τ' αστέρι ψάχνω να βρω το φωτεινό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
να με πάει στο μικρό βασιλιά,
πέρα μακριά.
Μες στη νύχτα παιδί μοναχό,
τι δώρο να του φέρω, που 'μαι φτωχό.
Φέρνω το τύμπανο που μόνο κρατώ,
τα κάλαντα να παίξω για το Χριστό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
το πιο ωραίο τραγούδι θα πω,
για το Χριστό.
Μες τη φάτνη τα ζώα ξυπνούν
κι απέξω ταπεινά βοσκοί προσκυνούν.
Στης Παναγιάς κρυμμένο την αγκαλιά
χρυσό στεφάνι φως φορεί στα μαλλιά,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
σα με βλέπει, η καρδιά μου
χτυπά χαρωπά και μου γελά.
Ρούντολφ το ελαφάκι
Ρούντολφ το ελαφάκι
με καρδούλα ταπεινή..
σαν πέφτει το βραδάκι
έχει μύτη φωτεινή.
Οι φίλοι του λαμπιόνι
τον φωνάζουν και γελούν
τη μύτη του στο χιόνι
κρύβει, όταν του μιλούν.
Όμως μια πρωτοχρονιά
είπε ο ʼϊ-Βασίλης...
"Ρούντολφ, είσαι εσύ σοφός
έχεις μέσα σου το φως".
Τα ελάφια στο κοπάδι
χαμηλώσανε τ'αυτιά
τώρα απαλή σαν χαδι
είναι όλων η ματιά.
Από τότε και κάθε καινούρια χρονιά
του έλκηθρου πρώτος τραβά τα σκοινιά...
Ο Ρούντολφ οδηγεί
τον ʼϊ-Βασίλη στη γη!
ΤΟ ΕΛΑΤΟ
Ω! έλατο, ω! έλατο,
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Τι ωραία την Πρωτοχρονιά
μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά!
Ω! έλατο, ω έλατο
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Ω! έλατο, ω έλατο
τι δίδαγμα η στολή σου,
Ελπίδα εμπνέει σταθερή
και θάρρος πάντα στη ζωή.
Ω! έλατο, ω έλατο
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Ω! έλατο, ω έλατο
τα πράσινά σου φύλλα,
τα βγάζεις με καλοκαιριά
και τα φορείς με το χιονιά.
Ω! έλατο, ω έλατο
τα πράσινά σου φύλλα!!
ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Καλήν εσπέραν άρχοντες
κι αν ει – κι αν είναι ο ορισμός σας,
Χριστού τη θεία γέννηση,
να πω, να πω στ’ αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βη – εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρε – χαίρετ’ η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φα – εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών
και ποι – και ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το “Δόξα εν υψίστης”
και τούτο άξιον εστί, η των ποιμένων πίστης.
Εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρόν τους οδηγεί χωρίς να λείψει ώρα.
Έφθασαν εις Ιερουσαλήμ, με πόθον ερωτώσι
που εγεννήθη ο Χριστός, να παν να τον ευρώσι.
Δια Χριστόν ως ήκουσεν ο Βασιλεύς Ηρώδης,
αμέσως εταράχθει κι έγινε θηριώδης.
Ότι πολλά φοβήθηκε δια την βασιλείαν,
μη του την πάρει ο Χριστός και χάσει την ουσίαν.
ΤΡΙΓΩΝΑ – ΚΑΛΑΝΤΑ
Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού.
Τρίγωνα κάλαντα μέσ’ τη γειτονιά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Αστρο φωτεινό, θα ‘βγει γιορτινό,
μήνυμα να φέρει από τον ουρανό.
Μες στη σιγαλιά ανοίγει η αγκαλιά
και κάνει η αγάπη στη καρδιά φωλιά.
Τρίγωνα κάλαντα στο μικρό χωριό
και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό.
Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
και μας φέρνουν μήνυμα του μικρού Χριστού.
Τρέχουν τα παιδιά μέσα στο χιονιά,
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Μες στη σιγαλιά άνοιξ’ η αγκαλιά
κι έκανε η αγάπη στη καρδιά φωλιά.
Τρίγωνα κάλαντα κέφι και χαρά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Τρίγωνα κάλαντα χρόνια σας πολλά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά,
κι αρχή – κι αρχή καλός μας χρόνος,
εκκλησιά – εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και πνευματικός,
στη γη – στη γη να περπατήσει
και να μας – και να μας καλοκαρδίσει.
Aγιος Βασίλης έρχεται
- άρχοντες το κατέχετε -
από – από την Καισαρεία
είσαι αρχό – είσαι αρχόντισσα, κυρία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί
με το Χριστό το λυτρωτή,
χαρτί – χαρτί και καλαμάρι,
δες και με – δες και με το παλικάρι.
Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις
κάτσε το πόνο σου να πεις,
κάτσε – κάτσε να τραγουδήσεις,
και να μας – και να μας καλοκαρδίσεις
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος
ας κοιμάται στη καρδιά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Γέρε χρόνε φύγε τώρα
παει η δική σου η σειρά
ήρθε ο νέος με τα δώρα,
με τραγούδια και χαρά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Μα κι αν φεύγεις πια μακριά μας
στην καρδιά μας πάντα ζει
κάθε λύπη και χαρά μας
που περάσαμε μαζί.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Όλα γύρω χιονισμένα
όλα γύρω παγωνιά
μα θα λιώσουν ένα ένα
με τη νέα τη χρονιά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ
Χιόνια στο καμπαναριό,
που Χριστούγεννα σημαίνει.
Χιόνια στο καμπαναριό,
ξύπνησε όλο το χωριό.
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι όλοι παν στην εκκλησιά
το Χριστό να προσκυνήσουν.
Κι όλοι παν στην εκκλησιά,
λάμπει απόψε η Παναγιά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,
που γεννήθηκε ο Χριστός μας.
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά
κι είχαν χιόνια στα κλαδιά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Στην ολόφτη εκκλησιά
ώρα πια και εμείς να πάμε.
Στην ολόφωτη εκκλησιά
με καθάρια φορεσιά
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι ας τραβήξουμε μπροστά
μ’ αναμμένα φαναράκια.
Κι ας τραβήξουμε μπροστά
τυλιγμένοι στα ζεστά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Εγεννήθηκες χωρίς
στρωματάκι καλέ μας Χριστούλη.
Εγεννήθηκες χωρίς
μια σκουφίτσα να φορείς.
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι όμως μες στο στάβλο εκεί
Σε προσκύνησ’ όλη η πλάση.
Κι όμως μες στο στάβλο εκεί
Μάγοι, πρίγκιπες, σοφοί.
Νταν, νταν, νταν ’…
Γιατ’ Εσύ ‘σαι πιο τρανός
βασιλιάς όλου του κόσμου.
Γιατ’ Εσύ ‘σαι ο πιο τρανός
που δοξάζει ο ουρανός.
Νταν, νταν, νταν ’…
Άγια νύχτα, σε προσμένουν,
με χαρά οι Χριστιανοί
και με πίστη ανυμνούμε
το Θεό δοξολογούμε
μ' ένα στόμα, μια φωνή.
Ναι με μια φωνή.
Η ψυχή μας φτερουγίζει,
πέρα στ' άγια τα βουνά
όπου ψάλλουν οι αγγέλοι
απ' τα ουράνια θεία μέλη
στον Σωτήρα «ωσαννά».
Ψάλλουν «ωσαννά».
Στης Βηθλεέμ ελάτε
όλοι στα βουνά τα ιερά
και μ' ευλάβεια μεγάλη
κει που άγιο φως προβάλλει
προσκυνήστε με χαρά.
Ναι με μια χαρά.
Ο μικρός τυμπανιστής
Μου'παν έλα να πάμε να δεις,
Χριστός γεννήθηκε στην άκρη της γης.
Κι εγώ γυρεύω απόψε στον ουρανό
τ' αστέρι ψάχνω να βρω το φωτεινό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
να με πάει στο μικρό βασιλιά,
πέρα μακριά.
Μες στη νύχτα παιδί μοναχό,
τι δώρο να του φέρω, που 'μαι φτωχό.
Φέρνω το τύμπανο που μόνο κρατώ,
τα κάλαντα να παίξω για το Χριστό,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
το πιο ωραίο τραγούδι θα πω,
για το Χριστό.
Μες τη φάτνη τα ζώα ξυπνούν
κι απέξω ταπεινά βοσκοί προσκυνούν.
Στης Παναγιάς κρυμμένο την αγκαλιά
χρυσό στεφάνι φως φορεί στα μαλλιά,
ραπαπαπαμ, ραπαπαπαμ,
σα με βλέπει, η καρδιά μου
χτυπά χαρωπά και μου γελά.
Ρούντολφ το ελαφάκι
Ρούντολφ το ελαφάκι
με καρδούλα ταπεινή..
σαν πέφτει το βραδάκι
έχει μύτη φωτεινή.
Οι φίλοι του λαμπιόνι
τον φωνάζουν και γελούν
τη μύτη του στο χιόνι
κρύβει, όταν του μιλούν.
Όμως μια πρωτοχρονιά
είπε ο ʼϊ-Βασίλης...
"Ρούντολφ, είσαι εσύ σοφός
έχεις μέσα σου το φως".
Τα ελάφια στο κοπάδι
χαμηλώσανε τ'αυτιά
τώρα απαλή σαν χαδι
είναι όλων η ματιά.
Από τότε και κάθε καινούρια χρονιά
του έλκηθρου πρώτος τραβά τα σκοινιά...
Ο Ρούντολφ οδηγεί
τον ʼϊ-Βασίλη στη γη!
ΤΟ ΕΛΑΤΟ
Ω! έλατο, ω! έλατο,
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Τι ωραία την Πρωτοχρονιά
μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά!
Ω! έλατο, ω έλατο
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Ω! έλατο, ω έλατο
τι δίδαγμα η στολή σου,
Ελπίδα εμπνέει σταθερή
και θάρρος πάντα στη ζωή.
Ω! έλατο, ω έλατο
μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!
Ω! έλατο, ω έλατο
τα πράσινά σου φύλλα,
τα βγάζεις με καλοκαιριά
και τα φορείς με το χιονιά.
Ω! έλατο, ω έλατο
τα πράσινά σου φύλλα!!
ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Καλήν εσπέραν άρχοντες
κι αν ει – κι αν είναι ο ορισμός σας,
Χριστού τη θεία γέννηση,
να πω, να πω στ’ αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βη – εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρε – χαίρετ’ η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φα – εν φάτνη των αλόγων
ο βασιλεύς των ουρανών
και ποι – και ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το “Δόξα εν υψίστης”
και τούτο άξιον εστί, η των ποιμένων πίστης.
Εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρόν τους οδηγεί χωρίς να λείψει ώρα.
Έφθασαν εις Ιερουσαλήμ, με πόθον ερωτώσι
που εγεννήθη ο Χριστός, να παν να τον ευρώσι.
Δια Χριστόν ως ήκουσεν ο Βασιλεύς Ηρώδης,
αμέσως εταράχθει κι έγινε θηριώδης.
Ότι πολλά φοβήθηκε δια την βασιλείαν,
μη του την πάρει ο Χριστός και χάσει την ουσίαν.
ΤΡΙΓΩΝΑ – ΚΑΛΑΝΤΑ
Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού.
Τρίγωνα κάλαντα μέσ’ τη γειτονιά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Αστρο φωτεινό, θα ‘βγει γιορτινό,
μήνυμα να φέρει από τον ουρανό.
Μες στη σιγαλιά ανοίγει η αγκαλιά
και κάνει η αγάπη στη καρδιά φωλιά.
Τρίγωνα κάλαντα στο μικρό χωριό
και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό.
Τρίγωνα κάλαντα σκόρπισαν παντού
και μας φέρνουν μήνυμα του μικρού Χριστού.
Τρέχουν τα παιδιά μέσα στο χιονιά,
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Μες στη σιγαλιά άνοιξ’ η αγκαλιά
κι έκανε η αγάπη στη καρδιά φωλιά.
Τρίγωνα κάλαντα κέφι και χαρά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
Τρίγωνα κάλαντα χρόνια σας πολλά
ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά.
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά,
κι αρχή – κι αρχή καλός μας χρόνος,
εκκλησιά – εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνος.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και πνευματικός,
στη γη – στη γη να περπατήσει
και να μας – και να μας καλοκαρδίσει.
Aγιος Βασίλης έρχεται
- άρχοντες το κατέχετε -
από – από την Καισαρεία
είσαι αρχό – είσαι αρχόντισσα, κυρία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί
με το Χριστό το λυτρωτή,
χαρτί – χαρτί και καλαμάρι,
δες και με – δες και με το παλικάρι.
Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις
κάτσε το πόνο σου να πεις,
κάτσε – κάτσε να τραγουδήσεις,
και να μας – και να μας καλοκαρδίσεις
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Πάει ο παλιός ο χρόνος
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος
ας κοιμάται στη καρδιά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Γέρε χρόνε φύγε τώρα
παει η δική σου η σειρά
ήρθε ο νέος με τα δώρα,
με τραγούδια και χαρά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Μα κι αν φεύγεις πια μακριά μας
στην καρδιά μας πάντα ζει
κάθε λύπη και χαρά μας
που περάσαμε μαζί.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
Όλα γύρω χιονισμένα
όλα γύρω παγωνιά
μα θα λιώσουν ένα ένα
με τη νέα τη χρονιά.
Καλή χρονιά, καλή χρονιά,
χαρούμενη, χρυσή πρωτοχρονιά.. (δις)
ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ
Χιόνια στο καμπαναριό,
που Χριστούγεννα σημαίνει.
Χιόνια στο καμπαναριό,
ξύπνησε όλο το χωριό.
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι όλοι παν στην εκκλησιά
το Χριστό να προσκυνήσουν.
Κι όλοι παν στην εκκλησιά,
λάμπει απόψε η Παναγιά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά,
που γεννήθηκε ο Χριστός μας.
Τέτοια νύχτα ήταν παιδιά
κι είχαν χιόνια στα κλαδιά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Στην ολόφτη εκκλησιά
ώρα πια και εμείς να πάμε.
Στην ολόφωτη εκκλησιά
με καθάρια φορεσιά
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι ας τραβήξουμε μπροστά
μ’ αναμμένα φαναράκια.
Κι ας τραβήξουμε μπροστά
τυλιγμένοι στα ζεστά.
Νταν, νταν, νταν ’…
Εγεννήθηκες χωρίς
στρωματάκι καλέ μας Χριστούλη.
Εγεννήθηκες χωρίς
μια σκουφίτσα να φορείς.
Νταν, νταν, νταν ’…
Κι όμως μες στο στάβλο εκεί
Σε προσκύνησ’ όλη η πλάση.
Κι όμως μες στο στάβλο εκεί
Μάγοι, πρίγκιπες, σοφοί.
Νταν, νταν, νταν ’…
Γιατ’ Εσύ ‘σαι πιο τρανός
βασιλιάς όλου του κόσμου.
Γιατ’ Εσύ ‘σαι ο πιο τρανός
που δοξάζει ο ουρανός.
Νταν, νταν, νταν ’…
Subscribe to:
Posts (Atom)
LinkWithin
