Showing posts with label Kids. Show all posts
Showing posts with label Kids. Show all posts
Παιχνίδια στον πεζόδρομο
Ο καιρός άνοιξε και τίποτα δεν κρατά τα παιδιά μέσα. Αυτό το Σάββατο 28 Απριλίου κάντε μαζί μια βόλτα από τον πεζόδρομο της Ηπίτου (αριθμός 4, Σύνταγμα). Από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 4 μ.μ. έξω από την Lacandona θα γίνουν δημιουργικά εργαστήρια για παιδιά. Το πρόγραμμα έχει ως εξής: στις 12 μ. – 1 μ.μ. στο παιδικό εργαστήρι «Τρουφωκαμώματα» η σοκολάτα συναντά το θεατρικό παιχνίδι και η τρούφα ζυμώνεται με την φαντασία. Ώρα 1.30 μ.μ.– 2.30 μ.μ. θα γίνει ένα παιχνίδι εξερεύνησης και ανακάλυψης των μυστικών συστατικών μιας νόστιμης σπιτικής σοκολατοαλοιφής και του τρόπου ετοιμασίας της και στις 3 μ.μ. – 4 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί Δημιουργικό εργαστήρι κατασκευής δαχτυλόκουκλας. Πληροφορίες: 2110125653.
Παιδιά ελάτε να παίξουμε μουσική
Ανακαλύψτε τη μουσική
Η ευκαιρία ν’ αποκτήσουν τα παιδιά μας ένα εργαλείο προσέγγισης του Ωραίου και του Αληθούς που βρίσκεται μέσα τους αλλά και γύρω τους.
Διανύουμε μια εποχή διαγράφοντας μια τροχιά όπου σίγουρα πολύ μεγάλο βάρος και σημασία, δίνουμε σε οτιδήποτε μετριέται. Οι αριθμοί καταλαμβάνουν ένα πολύ σημαντικό μέρος της σκέψης μας.
Τα παιδιά μας μεγαλώνουν και μορφώνονται, όχι μόνο μέσα από την παιδεία αλλά και μέσα από τα δικά μας πρότυπα , συσσωρεύοντας γνώσεις. Μέσα από την μουσική μπορούμε να δώσουμε την ευκαιρία ώστε το παιδί αναπτύσσοντας τις αισθήσεις του, να προσεγγίσει την τέχνη.
Πότε μπορούν τα παιδιά να ξεκινήσουν μουσική;
Τα παιδιά εκεί γύρω στην ηλικία των 4 χρόνων, λίγο πριν ή λίγο πιο μετά, έχουν την ευκαιρία μέσα από βιωματική γνώση να έρθουν σε επαφή με την ευεργετική επίδραση που έχει η μουσική για την συναισθηματική, ψυχική αλλά και πνευματική τους ανάπτυξη.
Κάνε πιο κοινωνικό το παιδί σου!
Έχεις παρατηρήσει ότι το παιδάκι σου στο νηπιαγωγείο δεν είναι τόσο κοινωνικό και δεν θέλει να πηγαίνει σε πάρτι ή να κάνει παρέες; Η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη σου εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό και τι να κάνεις για να το αντιμετωπίσεις!
Είναι πολύ συνηθισμένο τα παιδάκια στην ηλικία πριν από το σχολείο να είναι μαζεμένα και συνεσταλμένα και αυτό είναι ορατό είτε στα πάρτι όπου τα προσκαλούν είτε σε άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά και στο νηπιαγωγείο.
Ας σκεφτούμε ότι το νηπιαγωγείο είναι η πρώτη επίσημη έξοδος του παιδιού στην κοινωνία. Είναι το πρώτο σχολείο στο οποίο πηγαίνει το παιδί και όπου ζει με συμμαθητές, με κανόνες, με έναν ενήλικα ο οποίος ζητά πράγματα και αξιολογεί την συμμετοχή και την προσπάθεια.
Οπότε ένα συνεσταλμένο παιδί δυσκολεύεται και μένει ντροπαλό στην άκρη, δεν διεκδικεί, δεν κάνει την παρουσία του αισθητή, δεν παίζει πολλές φορές σε ομαδικά παιχνίδια δείχνοντας ότι δυσκολεύεται.
Πως θα βοηθήσουμε το παιδί μας να γίνει πιο κοινωνικό;
Εφόσον ο εκπαιδευτικός μας ενημερώσει ή από μόνοι μας αντιληφθούμε ότι το παιδί μας ανήκει σε αυτά τα συνεσταλμένα πρέπει να το βοηθήσουμε και εμείς οι ίδιοι αλλά και σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό για να μπορέσει να γίνει πιο κοινωνικό.
Από τι παιδιά αποτελείται η παρέα του;
Καταρχήν στο σχολείο θα ωφελούσε εάν καθόταν σε μια παρεούλα παιδιών τα οποία να μην είναι ούτε τα ίδια συνεσταλμένα ούτε πολύ ζωηρά και ίσως και επιθετικά. Γιατί τότε θα αισθανόταν ακόμα πιο δύσκολα και θα μαζευόταν ακόμα περισσότερο.
Μια μέση κατάσταση βοηθά το παιδί να μπορέσει να αρχίσει να ξανοίγεται με παιδάκια τα οποία δεν είναι τόσο άνετα και ζωντανά ώστε η διαφορά του να φαίνεται ακόμα μεγαλύτερη.
Κάλεσε τους φίλους του σπίτι!
Θα πρέπει επίσης να καλούμε παιδάκια στο σπίτι. Καλύτερα συμμαθητές του και μάλιστα από την συγκεκριμένη παρέα με την οποία κάθεται το παιδί στο νηπιαγωγείο και να διαλέγουμε παιδιά με τον ίδιο τρόπο όπως προτείνουμε να διαλέγει η δασκάλα τους συμμαθητές με τους οποίους θα βρίσκεται πιο κοντά το παιδί. Δηλαδή καλούμε στο σπίτι παιδιά τα οποία δεν είναι ούτε εντελώς μαζεμένα αλλά ούτε και πάρα πολύ ζωηρά και άτακτα.
Όχι διαταγές!
Κάτι ακόμα που πρέπει να προσέχουμε είναι να μην προτρέπουμε διαρκώς το παιδί “πήγαινε παίξε, μίλα, πήγαινε με τα άλλα παιδάκια” γιατί το ενοχοποιούμε και το κάνουμε να μπλοκάρει ακόμα περισσότερο. Έτσι πιστεύει ότι δεν πληρεί τις προϋποθέσεις που βάζουμε εμείς ως γονείς και άρα μας απογοητεύει και δεν βρίσκεται στο ύψος των προσδοκιών μας άρα μπορεί να χάσει την αγάπη μας και την εκτίμησή μας.
Ποιο είναι το λάθος των γονέων;
Βεβαίως οι γονείς για το καλό του παιδιού το προτρέπουν να πάει να παίξει ή να κάνει παρέα με τα άλλα παιδάκια, δυστυχώς όμως έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα.
Θα πρέπει απλά να ρωτάμε το παιδί τι θα ήθελε να κάνει. Δηλαδή: “θέλεις να παίξεις με τα άλλα παιδάκια;” Αν το παιδί πει όχι θα του πούμε: “μα είναι κρίμα γιατί γ' αυτόν τον λόγο ήρθαμε, αν δεν θέλεις να παίξεις ίσως θα πρέπει αν φύγουμε.”
Έτσι του δείχνουμε ότι δεν είναι υποχρεωτικό μεν να συμμετέχει και να είναι κοινωνικό αλλά ότι το ίδιο χάνει ευκαιρία και εμείς δείχνουμε κατανόηση και δεν είμαστε απαιτητικοί.
Ή θα πρέπει να το ρωτάμε “για ποιο λόγο δεν θέλεις να παίξεις με τα παιδάκια; σε στεναχωρεί κάτι; δυσκολεύεσαι κάπου; ή θέλεις να κάνω εγώ κάτι για να σε βοηθήσω να μπεις στο παιχνίδι;”
Βλέποντας το παιδί ότι μας έχει συμμάχους, βλέποντας το παιδί ότι δεν μας απογοητεύει και συνειδητοποιώντας ακόμη ότι ο μόνος χαμένος στην ιστορία είναι ο ίδιος και όχι εμείς ή τα άλλα παιδάκια, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να αρχίσει να ξανοίγεται και σιγά σιγά να συμμετέχει.
Του αρέσει κάποιο άθλημα;
Τέλος αν έχει κάποια ιδιαίτερη προτίμηση σε άθλημα ή σε δραστηριότητα και μάλιστα ομαδική θα πρέπει να το εντάξετε διαλέγοντας πάντα ο συναθλητής ή ο συμπαίχτης να είναι ένα παιδάκι αρκετά δυνατό ώστε να μην χρειάζεται να κάνει υπερβολές ή να μένει εκείνο κλεισμένο και συνεσταλμένο.
Αυτό θα βοηθήσει το παιδάκι σας να το ακολουθήσει και να ενταχθεί μέσα στην ομάδα, να χαρεί την παρέα και να πάψει να είναι στην άκρη της τάξης ή στην άκρη του πάρτι.
Εξηγήστε στη νηπιαγωγό ότι ακολουθείτε αυτή την διαδικασία για να μπορέσει και η ίδια να κάνει το ίδιο στο σχολείο και το παιδάκι να γίνει κοινωνικότερο κάτι που θα του είναι απαραίτητο όταν θα πάει στο δημοτικό.
Είναι πολύ συνηθισμένο τα παιδάκια στην ηλικία πριν από το σχολείο να είναι μαζεμένα και συνεσταλμένα και αυτό είναι ορατό είτε στα πάρτι όπου τα προσκαλούν είτε σε άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά και στο νηπιαγωγείο.
Ας σκεφτούμε ότι το νηπιαγωγείο είναι η πρώτη επίσημη έξοδος του παιδιού στην κοινωνία. Είναι το πρώτο σχολείο στο οποίο πηγαίνει το παιδί και όπου ζει με συμμαθητές, με κανόνες, με έναν ενήλικα ο οποίος ζητά πράγματα και αξιολογεί την συμμετοχή και την προσπάθεια.
Οπότε ένα συνεσταλμένο παιδί δυσκολεύεται και μένει ντροπαλό στην άκρη, δεν διεκδικεί, δεν κάνει την παρουσία του αισθητή, δεν παίζει πολλές φορές σε ομαδικά παιχνίδια δείχνοντας ότι δυσκολεύεται.
Πως θα βοηθήσουμε το παιδί μας να γίνει πιο κοινωνικό;
Εφόσον ο εκπαιδευτικός μας ενημερώσει ή από μόνοι μας αντιληφθούμε ότι το παιδί μας ανήκει σε αυτά τα συνεσταλμένα πρέπει να το βοηθήσουμε και εμείς οι ίδιοι αλλά και σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό για να μπορέσει να γίνει πιο κοινωνικό.
Από τι παιδιά αποτελείται η παρέα του;
Καταρχήν στο σχολείο θα ωφελούσε εάν καθόταν σε μια παρεούλα παιδιών τα οποία να μην είναι ούτε τα ίδια συνεσταλμένα ούτε πολύ ζωηρά και ίσως και επιθετικά. Γιατί τότε θα αισθανόταν ακόμα πιο δύσκολα και θα μαζευόταν ακόμα περισσότερο.
Μια μέση κατάσταση βοηθά το παιδί να μπορέσει να αρχίσει να ξανοίγεται με παιδάκια τα οποία δεν είναι τόσο άνετα και ζωντανά ώστε η διαφορά του να φαίνεται ακόμα μεγαλύτερη.
Κάλεσε τους φίλους του σπίτι!
Θα πρέπει επίσης να καλούμε παιδάκια στο σπίτι. Καλύτερα συμμαθητές του και μάλιστα από την συγκεκριμένη παρέα με την οποία κάθεται το παιδί στο νηπιαγωγείο και να διαλέγουμε παιδιά με τον ίδιο τρόπο όπως προτείνουμε να διαλέγει η δασκάλα τους συμμαθητές με τους οποίους θα βρίσκεται πιο κοντά το παιδί. Δηλαδή καλούμε στο σπίτι παιδιά τα οποία δεν είναι ούτε εντελώς μαζεμένα αλλά ούτε και πάρα πολύ ζωηρά και άτακτα.
Όχι διαταγές!
Κάτι ακόμα που πρέπει να προσέχουμε είναι να μην προτρέπουμε διαρκώς το παιδί “πήγαινε παίξε, μίλα, πήγαινε με τα άλλα παιδάκια” γιατί το ενοχοποιούμε και το κάνουμε να μπλοκάρει ακόμα περισσότερο. Έτσι πιστεύει ότι δεν πληρεί τις προϋποθέσεις που βάζουμε εμείς ως γονείς και άρα μας απογοητεύει και δεν βρίσκεται στο ύψος των προσδοκιών μας άρα μπορεί να χάσει την αγάπη μας και την εκτίμησή μας.
Ποιο είναι το λάθος των γονέων;
Βεβαίως οι γονείς για το καλό του παιδιού το προτρέπουν να πάει να παίξει ή να κάνει παρέα με τα άλλα παιδάκια, δυστυχώς όμως έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα.
Θα πρέπει απλά να ρωτάμε το παιδί τι θα ήθελε να κάνει. Δηλαδή: “θέλεις να παίξεις με τα άλλα παιδάκια;” Αν το παιδί πει όχι θα του πούμε: “μα είναι κρίμα γιατί γ' αυτόν τον λόγο ήρθαμε, αν δεν θέλεις να παίξεις ίσως θα πρέπει αν φύγουμε.”
Έτσι του δείχνουμε ότι δεν είναι υποχρεωτικό μεν να συμμετέχει και να είναι κοινωνικό αλλά ότι το ίδιο χάνει ευκαιρία και εμείς δείχνουμε κατανόηση και δεν είμαστε απαιτητικοί.
Ή θα πρέπει να το ρωτάμε “για ποιο λόγο δεν θέλεις να παίξεις με τα παιδάκια; σε στεναχωρεί κάτι; δυσκολεύεσαι κάπου; ή θέλεις να κάνω εγώ κάτι για να σε βοηθήσω να μπεις στο παιχνίδι;”
Βλέποντας το παιδί ότι μας έχει συμμάχους, βλέποντας το παιδί ότι δεν μας απογοητεύει και συνειδητοποιώντας ακόμη ότι ο μόνος χαμένος στην ιστορία είναι ο ίδιος και όχι εμείς ή τα άλλα παιδάκια, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να αρχίσει να ξανοίγεται και σιγά σιγά να συμμετέχει.
Του αρέσει κάποιο άθλημα;
Τέλος αν έχει κάποια ιδιαίτερη προτίμηση σε άθλημα ή σε δραστηριότητα και μάλιστα ομαδική θα πρέπει να το εντάξετε διαλέγοντας πάντα ο συναθλητής ή ο συμπαίχτης να είναι ένα παιδάκι αρκετά δυνατό ώστε να μην χρειάζεται να κάνει υπερβολές ή να μένει εκείνο κλεισμένο και συνεσταλμένο.
Αυτό θα βοηθήσει το παιδάκι σας να το ακολουθήσει και να ενταχθεί μέσα στην ομάδα, να χαρεί την παρέα και να πάψει να είναι στην άκρη της τάξης ή στην άκρη του πάρτι.
Εξηγήστε στη νηπιαγωγό ότι ακολουθείτε αυτή την διαδικασία για να μπορέσει και η ίδια να κάνει το ίδιο στο σχολείο και το παιδάκι να γίνει κοινωνικότερο κάτι που θα του είναι απαραίτητο όταν θα πάει στο δημοτικό.
Παιδαγωγική Συντροφιά: Διαχείριση κρίσης στην τάξη
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Κάθε σχολείο είναι μια κοινότητα ανθρώπων, μαθητών και εκπαιδευτικών. Σε κάθε κοινότητα αναπτύσσονται σχέσεις μεταξύ των μελών της, οι οποίες κάποιες φορές διαταράσσονται για διάφορους λόγους. Η σχέση αυτή δεν είναι ανεξάρτητη από το στενότερο κοινωνικό πλαίσιο (γονείς), αλλά και το ευρύτερο πολιτικό (εκπαιδευτικό σύστημα) και οικονομικό (π.χ. «κρίση»). Εμείς, ως δάσκαλοι, χρειάζεται πολλές φορές να διαχειριστούμε μια διαταραχή, η οποία συμβαίνει στην τάξη μας ή και στο σύνολο του σχολείου.
Η παρακάτω δραστηριότητα διενεργήθηκε από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, στο πλαίσιο εργαστηριακής άσκησης, στην πρώτη συνάντηση της «Παιδαγωγικής Συντροφιάς» μας. Την επόμενη ημέρα, η δραστηριότητα αυτή αναπτύχθηκε με τους μαθητές κάποιων τμημάτων μεγάλων τάξεων, στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στην «ΗΜΕΡΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ»
Δ Ρ Α Σ Τ Η Ρ Ι Ο Τ Η Τ Α
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
«Η καταγραφή και ανάρτηση προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο»
ΣΚΟΠΟΣ
- Η άσκηση μαθητών και εκπαιδευτικών στη διαχείριση μιας κρίσης στη σχολική τάξη με θέμα την «Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων».
ΣΤΟΧΟΙ
- Η κατανόηση της έννοιας των «προσωπικών δεδομένων» και της προστασίας τους.
- Η καλλιέργεια της αξίας της «Δικαιοσύνης»
- Η δημιουργία παιδαγωγικού πλαισίου για μοίρασμα (sharing) συναισθημάτων των μαθητών
- Η αλληλεπίδραση των μαθητών μεταξύ τους, αλλά και με τους δασκάλους τους
- Η καλλιέργεια συναισθηματικών δεξιοτήτων στους μαθητές
- Η αναπλαισίωση των αρνητικών συναισθημάτων με θετικά
- Η εύρεση πηγών στήριξης, έμπνευσης και αξιών, σε περίοδο κρίσης
ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Χειραφετικό Γνωσιακό Ενδιαφέρον:
λέξη κλειδί: δράση (Δεν αρκούμαστε στην κατανόηση των προβλημάτων. Αυτά προσπαθώ να τα επιλύσω με δράσεις)
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Κοινωνικός & Κριτικός-Εποικοδομισμός, Ανθρωπιστική Προσέγγιση, Μετασχηματιστική Προσέγγιση
Επίδραση στις σκέψεις και στις πράξεις μας του στενότερου εκπαιδευτικού και του ευρύτερου κοινωνικο-πολιτικού και οικονομικού πλαισίου
ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
- «Δικαιοσύνη»
- «Παραβίαση Προσωπικών Δεδομένων»
- «Ποινικό Αδίκημα»
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Ενεργητική- Αυθεντική- Χειραφετική Μάθηση
Θέματα που απασχολούν τα παιδιά και τα ενδιαφέρουν
Μαθησιακή διαδικασία: κατανόηση-γνωστική σύγκρουση-μετασχηματισμός-αναδόμηση-δράση
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Επίλυση Προβλήματος (Problem Solving), μέσω συνεργατικής διδακτικής προσέγγισης
Διδακτική διαδικασία
- ανάδειξη βιωμένων εμπειριών
- έκφραση συναισθημάτων
- κριτικός αναστοχασμός
- αναπλαισιώσεις
- δράσεις με όραμα για το μέλλον
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ
- Εκπαιδευτικά Λογισμικά Εννοιολογικής Χαρτογράφησης (Inspiration 9)
- Λογισμικό WEB 2 0 ποσοτικής διερεύνησης (WORDLE)
- Επεξεργαστής κειμένου (MS WORD)
- Διαδραστικά Συστήματα (NOTEBOOK SmartBoard)
- Αρχείο Video: Youtube
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
- Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο στις καρέκλες τους μαζί με τη δασκάλα τους. Οι καρέκλες είναι κοντά η μια στην άλλη. Τα φώτα χαμηλά και ακούγεται χαμηλή μουσική. Η δασκάλα ξεκινά τη σύνδεση των μελών, καταθέτοντας το σκοπό της δραστηριότητας και το συναίσθημα που εκείνη έχει εκείνη τη στιγμή (π.χ. ανυπομονησία, προσμονή). Ζητά στη συνέχεια να κάνει το ίδιο κάθε παιδί. Η διαδικασία μοιράσματος (sharing) δεν ακολουθεί σειριακή μορφή. Μιλάει όποιο παιδί αισθάνεται έτοιμο, αλλά μιλούν όλα.
2. Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες. Καλό είναι σε κάθε ομάδα να συμμετέχουν τα πιο ανομοιογενή μέλη ή «λιγότερο» φίλοι μεταξύ τους. Ζητιέται από το κάθε μέλος της ομάδας να συγκεντρωθεί στον εαυτό του και 2-3 λεπτά και να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα, στο πλαίσιο της ομάδας, ώστε να αναδυθούν τα κυρίαρχα συναισθήματα και οι συμπεριφορές των παιδιών:
- Πώς θα αισθανόσαστε εάν σας βιντεοσκοπούσαν «κρυφά» κάποιοι φίλοι σας και αναρτούσαν τις φωτογραφίες και τα βίντεό σας στο facebook?
- Πώς θα αισθανόσαστε εάν βιντεοσκοπούσατε εσείς κάποιους φίλους σας και αναρτούσατε στη συνέχεια σχόλια για αυτούς σε κάποιο δικτυακό τόπο;
- Ποιες συμπεριφορές θα αναπτύσσατε κατά τις δυο παραπάνω περιπτώσεις; Καταγράψτε, χωρίς να σκεφτείτε, τι θα κάνατε (πράξεις, ενέργειες, δράσεις).
3. Η κάθε ομάδα δημιουργεί το δικό της νοητικό χάρτη με το λογισμικό εννοιολογικής χαρτογράφησης Inspiration http://www.inspiration.com ή οποιοδήποτε άλλο σχετικό λογισμικό (web 2 0) , για κάθε ερώτηση.
Στη συνέχεια, όλα τα παιδιά κάθονται ξανά σε ολομέλεια και ο συντονιστής της κάθε ομάδας ανακοινώνει σε όλα τα μέλη τα συναισθήματα της ομάδας του. Παράλληλα, δυο μέλη από την ίδια ομάδα κατασκευάζουν στο Διαδραστικό Πίνακα το νοητικό χάρτη της ομάδας τους. Η διαδικασία αυτή ακολουθείται από όλες τις ομάδες.
Εικόνα 1: Παράδειγμα ανεπτυγμένου νοητικού χάρτη στο ερώτημα «ΠΩΣ ΝΙΩΘΟΥΜΕ»
4. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται από τις ομάδες για το δεύτερο ερώτημα, που αφορά στις συμπεριφορές/πράξεις των παιδιών.
5. Στη συνέχεια, ο δάσκαλος της τάξης δημιουργεί στο διαδραστικο πίνακα με τη βοήθεια όλων των μαθητών ένα κοινό νοητικό χάρτη της τάξης για τα συναισθήματα και ένα κοινό νοητικό χάρτη της τάξης για τις συμπεριφορές.
Εικόνα 2: Παράδειγμα ανεπτυγμένου νοητικού χάρτη στο ερώτημα «ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ»
6. Είναι πολύ πιθανόν «αρνητικές συμπεριφορές» να δημιουργούν «αρνητικά συναισθήματα». Αυτά δεν πρέπει να παραμένουν και να γειώνονται στις παιδικές ψυχές, αλλά να ανατρέπονται (αναπλαισιώνονται) και να μετασχηματίζονται σε θετικά συναισθήματα και σε πράξεις/δράσεις που δίνουν λύσεις στα προβλήματα, που δημιουργούν ένα θετικό όραμα στα παιδιά και αισιοδοξία. Για το λόγο αυτό ζητιέται από τα παιδιά να αναπλαισιώσουν τις προαναφερόμενες αρνητικές συμπεριφορές που έχουν καταγράψεις στους εννοιολογικούς τους χάρτες σε θετικές με προοπτική διαχείρισης οποιουδήποτε προβλήματος και πρότασης εναλλακτικών λύσεων. Για το λόγο αυτό ακολουθούν τα δυο επόμενα ερωτήματα:
- Ποιες λύσεις θα δίνατε στο παραπάνω πρόβλημα και ποια συναισθήματα αυτές θα σας δημιουργούσαν;
- Ποιες αξίες ζωής προκύπτουν από τις λύσεις που δώσατε;
7. Η ολομέλεια της τάξης διαλύεται και συστήνονται ακόμα μια φορά οι ομάδες των παιδιών για να οργανωθούν καλύτερα. Τα παιδιά της κάθε ομάδας καταγράφουν στον επεξεργαστή κειμένου (MS WORD) με μικρές προτάσεις τιςπράξεις/δράσεις που θα μπορούσαν να κάνουν αυτή τη φορά με ώριμη σκέψη και όχι με παρορμητιμό (που τους ζητήθηκε να έχουν στην αρχή της δραστηριότητας). Τα παιδιά αλλάζουν τις αρχικές αρνητικές συμπεριφορές, ώστε να διαχειριστούν το πρόβλημα που παρουσιάστηκε.
8. Οι ομάδες διαλύονται και η ολομέλεια της τάξης αναλαμβάνει πάλι τον κρίσιμο ρόλο της. Ο συντονιστής κάθε ομάδας καταγράφει στο WORDLEhttp://www.wordle.net/create τις αξίες οι οποίες προκύπτουν από τιςθετικές και αναπλαισιωμένες δράσεις των παιδιών (εικόνα 3). Η κάθε φράση σίγουρα κρύβει μια αξία, την οποία η δασκάλα της τάξης θα «φέρει στην επιφάνεια», βοηθώντας τους μαθητές της στα δύσκολα σημεία.
Εικόνα 3: Παράδειγμα δραστηριότητας στο ερώτημα «ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ»
9. Ακολουθεί μια όμορφη συζήτηση, στην οποία α) συζητιούνται τα «νέα» συναισθήματα που προκύπτουν από τις θετικές πλέον «ενέργειες», τίθενταιπηγές στήριξης και έμπνευσης για νόημα ζωής στα παιδιά και για ένα όμορφο παιδαγωγικό κλίμα στο σχολείο από εδώ και πέρα.
10. Δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στις αξίες που ανέδειξαν τα παιδιά, αλλά και σε αυτή της «αγάπης», που τις συμπεριλαμβάνει όλες. Τα παιδιά παρακολουθούν στο youtube το «All we need is love» το τραγουδούν μαζί με τη δασκάλα της τάξης και με τη συνοδεία μουσικών αυτοσχέδιων οργάνων.
http://www.youtube.com/watch?v=r4p8qxGbpOk&fb_source=message
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΤΟΙΜΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ. ΤΑ ΧΑΡΑΖΟΥΜΕ ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ.
Επιμορφώτρια 1ου Εργαστηρίου: Μαρία Φραγκάκη
Παιδαγωγική «έμπνευση»: «Ο ταξιδευτής του κόσμου όλου»
ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ;
Η ξαφνική απώλεια της δουλειάς του ενός εκ των δύο γονέων ή η μείωση των εσόδων, εκ των πραγμάτων γεννά αλλαγές στην καθημερινότητα μιας οικογένειας και κατ’ επέκτασιν των παιδιών.
Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε αδυναμία του γονέα να προσφέρει τον ίδιο όγκο υλικών αγαθών στο παιδί του, σε αύξηση των «όχι» στις διαρκείς απαιτήσεις του, σε μείωση ή ακόμα και διακοπή συνηθειών που είχαν γίνει μέρος της ζωής του παιδιού, όπως ο κινηματογράφος, το λούνα παρκ και τα πολλά παιχνίδια.
Μία ακόμα όμως δυσάρεστη πραγματικότητα, με την οποία θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπο το παιδί, είναι και η αλλαγή στην συμπεριφορά του γονιού, ο οποίος ξαφνικά έμεινε χωρίς δουλειά και η ψυχολογία του πέφτει στο ναδίρ. Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά του γονέα μπορεί να μεταφράζεται σε πολλά νεύρα, τάσης απομόνωσης, ψυχρότητα ή στο χειρότερο σενάριο βίαιη συμπεριφορά.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να υφίσταται ένα σοκ. Να μην αναγνωρίζει τον γονέα του, να νιώθει ξένο και ως μέρος του προβλήματος.
Ο συνδετικός κρίκος γονείς-δάσκαλοι-φίλοι είναι αυτός που με το σωστό χειρισμό συνθέτει το πέπλο προστασίας για το παιδί, ώστε να βιώσει με τον λιγότερο δυνατό ανώδυνο τρόπο αυτή τη δύσκολη κατάσταση, στην οποία έχουν περιπέσει οι περισσότερες οικογένειες στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους τα κυριότερα ερωτήματα που θέτουν οι γονείς όταν τους επισκέπτονται είναι: «Πώς πρέπει να προσεγγίσω το παιδί μου, ώστε να το κάνω να αποδεχτεί τα νέα δεδομένα και αν είναι καλύτερο να μην του πω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα γιατί ούτως ή άλλως δεν θα το καταλάβει».
Ο ψυχίατρος Γιάννης Κούρος, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρεία Ψυχολογίας Ψυχιατρικής Ενηλίκων και Παιδιών (ΕΨΨΕΠ), ειδικευμένος στην Παιδοψυχολογία και στα Παιδαγωγικά, τονίζει ότι «τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν πράγματα ήδη από 3 ετών. Είναι δεδομένο ότι ένα παιδί δεν μπορείς να το έχεις κλεισμένο σε μία γυάλα και να του αποκρύπτεις την πραγματικότητα. Ειδικότερα σήμερα που με την τηλεόραση έχουν τόσες πολλές παραστάσεις και ένα βομβαρδισμό πληροφοριών και να θέλει κάποιος να το πράξει είναι σχεδόν αδύνατο».
Επισημαίνει ακόμη πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα πράγματα και τις εικόνες από έναν μεγάλο, αλλά δεν ζουν σε μία ουτοπία. «Έτσι κι αλλιώς ως μέλος συμμετέχει στη ζωή της οικογένειας, οπότε βιώνει τα πάντα με άμεσο τρόπο», λέει.
Και προσθέτει: «Επομένως λέμε αναμφίβολα ναι στην γνωστοποίηση του προβλήματος, σχετικά με τα νέα οικονομικά ισχύοντα της οικογένειας, λέμε όμως όχι στην τραγικοποίηση της κατάστασης. Πρέπει να καλλιεργείται από τους γονείς η ελπίδα και να τονίζεται ότι θα ξαναφτιάξουν τα πράγματα. Δεν πρέπει να μπαίνουν στο μυαλό του παιδιού αρνητικές σκέψεις γιατί τότε αυτό δημιουργεί ένα ντόμινο κακών συμπεριφορών και ψυχολογικών προβλημάτων».
Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι προφανές ότι καθοριστικό ρόλο έχει πρωτίστως η προσαρμογή του γονέα στα νέα δεδομένα για να μην μεταβιβάζει την αρνητική ενέργεια στο παιδί του, αλλά και για να αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Στην όλη προσπάθεια προσαρμογής των παιδιών, σημαντικός είναι και ο ρόλος των δασκάλων που έρχονται σε καθημερινή επαφή με τους μαθητές τους.
«Πίσω από τις πολλές δυσκολίες που επιφέρει η οικονομική κρίση υπάρχει και μία θετική πλευρά που πρέπει να της δοθεί σημασία. Είναι μία καλή ευκαιρία για όποιον έρχεται σε επαφή με παιδιά να τους μεταδώσει αξίες και αρχές, όπως η ολιγάρκεια, η μη σπατάλη, η υποτίμηση της σπουδαιότητας των υλικών αναγκών, η αποταμίευση που είχαμε ξεχάσει τι είναι, αλλά και της αλληλοβοήθειας», τονίζει ο ψυχολόγος και προσθέτει: «Εδώ υπεισέρχεται και ο ρόλος του δασκάλου, όταν βλέπει στο σχολείο φαινόμενα απομονωτισμού των παιδιών που ξαφνικά δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ένα κουλούρι από το κυλικείο».
Στα μεγαλύτερα παιδιά του γυμνασίου και του λυκείου τα πράγματα είναι φαινομενικά πιο εύκολα γιατί πρόκειται για μεγάλους ανθρώπους. Ωστόσο επειδή σε αυτήν την περίπτωση ενυπάρχει η εφηβεία επιβάλλεται μία τακτική συζήτηση μαζί τους γιατί σε αυτήν την ηλικία υφίσταται η τάση μεγαλοποίησης των προβλημάτων.
«Ένας έφηβος εάν βρίσκεται σε μία παρέα και ξαφνικά είναι ο πιο αδύναμος κρίκος στα οικονομικά σε σχέση με τα αλλά παιδιά αποκτά συμπλέγματα και τάσεις μελαγχολίας. Η επικοινωνία και η υπερτόνιση της προσωρινότητας του προβλήματος είναι και σε αυτή την περίπτωση η σωστότερη αντιμετώπιση», συστήνει ο κ. Κούρος.
Η Μάρα Ανθοπούλου, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας, με πολυετή παρουσία στην εκπαίδευση μεταφέροντας την εμπειρία της.
«Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά των παιδιών το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει αλλάξει προς το δυσμενέστερο. Δηλαδή έχουν γίνει πολύ πιο επιθετικά, πιο απείθαρχα, πιο ευερέθιστα και ως άμεση προέκταση πιο βίαια. Αναφέρομαι σε βία όχι σωματική, αλλά κυρίως λεκτική και κατά βάση στις μεταξύ τους σχέσεις», τονίζει και προσθέτει πως «είναι βέβαιο ότι αυτή η συμπεριφορά εκπορεύεται από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια τους, τις οποίες τις βιώνουν στην πράξη. Για παράδειγμα τα παιδάκια των μικρότερων τάξεων έρχονται και μας λένε ότι “δεν μπορούμε να έρθουμε στην εκδρομή γιατί δεν έχουμε χρήματα”. Τα πιο μεγάλα παιδιά της έκτης τάξης όχι μόνο καταλαβαίνουν τι βιώνει η χώρα μας, αλλά κάνουν και αναφορές για ΔΝΤ ή εκστομίζουν εκφράσεις όπως “λεφτά υπάρχουν” και άλλα σχετικά».
Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που παρουσιάζεται, σύμφωνα με την δασκάλα, έχει να κάνει με την πολυπολιτισμικότητα στα σχολεία. «Το ελληνόπουλο, ο γονέας του οποίου έχασε τη δουλειά του, κατηγορεί τον συμμαθητή του που είναι από άλλη χώρα, ότι του την πήρε ο δικός του γονέας. Εμείς ως εκπαιδευτικοί προσπαθούμε, παρά την απαξίωση του λειτουργήματος που ασκούμε, να κάνουμε το καθήκον μας και να είμαστε κοντά στα παιδιά, να συζητάμε μαζί τους και να τα στηρίζουμε», επισημαίνει η κ. Ανθοπούλου.
Η νηπιαγωγός Βασιλική Τσιμπούρη, έρχεται σε επαφή με ακόμα μικρότερα παιδιά, τονίζει ότι «σίγουρα τα παιδάκια σε αυτήν την ηλικία δεν αντιλαμβάνονται άμεσα πολλά πράγματα, όμως κι εμείς από τη μεριά μας προσπαθούμε να τους μάθουμε να ξεχωρίζουν τα σημαντικά και τα αναγκαία και να αποδέχονται το “όχι” ως μέρος της ζωής. Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία μπορούν να μάθουν κάποια πράγματα τα οποία θα τους φανούν χρήσιμα, καθώς θα έχουν διαπαιδαγωγηθεί σωστά και θα έχουν τις βάσεις να υπομένουν και τα δυσάρεστα, αλλά και να μάχονται να τα αντιμετωπίζουν».
Μέγιστος είναι ο ρόλος των γονέων στην καλύτερη δυνατή αποδοχή των παιδιών της νέας οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουν οι ελληνικές οικογένειες, όπως τόνισε και ο κ. Κούρος.
Η Ελίζα Παυλοπούλου, μητέρα της 7χρονης Τερέζας, μεταφέρει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την κόρη της πάνω στο θέμα της κρίσης.
«Όπως όλοι σχεδόν σήμερα έτσι και εμείς έχουμε αλλάξει τις συνήθειες μας και εκ των πραγμάτων και η μικρή στερείται από κάποια αγαθά τα οποία είχε μάθει ως δεδομένα», λέει και προσθέτει ότι «της μιλούσα και της μιλάω για την κατάσταση, της λέω ότι επειδή αυτή την εποχή η Ελλάδα δεν έχει πολλά λεφτά έτσι κι εμείς δεν έχουμε σήμερα πολλά χρήματα. Μπορώ να πω ότι έχει αρχίσει και καταλαβαίνει, καθώς ζητάει όλο και λιγότερα. Έρχεται μάλιστα σχεδόν κάθε μέρα και ρωτάει, “σήμερα μήπως έχουμε πιο πολλά λεφτά”; Ακόμα μου ζητάει αν μπορώ να της δώσω για το σχολείο λίγα περισσότερα για να δώσει σε κάποια παιδάκια που δεν έχουν καθόλου!».
Η Νατάσα και η 16χρονη κόρη της Νάνση βιώνουν μαζί την κρίση. «Η κόρη μου πλέον δεν είναι μικρό κοριτσάκι, είναι σχεδόν ένα ενήλικο άτομο και αντιλαμβάνεται πλήρως τι συμβαίνει στη χώρα μας τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και πρακτικά», λέει η κ. Νατάσα και συνεχίζει: «Όσες περικοπές έχω αναγκαστεί να κάνω τις κατανοεί πλήρως και με βοηθάει περιορίζοντας και τις δικές της απαιτήσεις. Προσπαθώ ειλικρινά να τις στερώ όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα και αυτό είναι κάτι που το βλέπει και το αναγνωρίζει. Μάλιστα λέει “μακάρι να μπορούσα να εργαστώ και εγώ και να συνεισέφερα στον οικονομικό προϋπολογισμό της οικογένεια”».
Η Νάνσυ από την πλευρά της σημειώνει: «Ασφαλώς και μπορώ να αντιληφθώ ότι περνάμε δύσκολη περίοδο, το βιώνω άλλωστε τόσο στο σπίτι μου όσο και στην παρέα μου. Όλες οι φίλες μου, όπως κι εγώ, έχουμε αλλάξει πολλά στην καθημερινότητα μας, βγαίνουμε λιγότερο και κοιτάμε με τα χρήματα που έχουμε στα χέρια μας να περνάμε όσο το δυνατόν περισσότερες μέρες. Μαζευόμαστε πλέον σε κάποιο σπίτι και βλέπουμε DVD τα περισσότερα Σάββατα, ενώ μέχρι πρόσφατα βγαίναμε για καφέ ή σινεμά. Τα κάνουμε αυτά και σήμερα αλλά λιγότερο συχνά γιατί απλά δεν έχουμε για περισσότερο. Ελπίζω να διορθωθούν τα πράγματα και να μην ζήσω το μέλλον μου μέσα σε τόση μιζέρια».
www.yourbaby.gr
Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε αδυναμία του γονέα να προσφέρει τον ίδιο όγκο υλικών αγαθών στο παιδί του, σε αύξηση των «όχι» στις διαρκείς απαιτήσεις του, σε μείωση ή ακόμα και διακοπή συνηθειών που είχαν γίνει μέρος της ζωής του παιδιού, όπως ο κινηματογράφος, το λούνα παρκ και τα πολλά παιχνίδια.
Μία ακόμα όμως δυσάρεστη πραγματικότητα, με την οποία θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπο το παιδί, είναι και η αλλαγή στην συμπεριφορά του γονιού, ο οποίος ξαφνικά έμεινε χωρίς δουλειά και η ψυχολογία του πέφτει στο ναδίρ. Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά του γονέα μπορεί να μεταφράζεται σε πολλά νεύρα, τάσης απομόνωσης, ψυχρότητα ή στο χειρότερο σενάριο βίαιη συμπεριφορά.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να υφίσταται ένα σοκ. Να μην αναγνωρίζει τον γονέα του, να νιώθει ξένο και ως μέρος του προβλήματος.
Ο συνδετικός κρίκος γονείς-δάσκαλοι-φίλοι είναι αυτός που με το σωστό χειρισμό συνθέτει το πέπλο προστασίας για το παιδί, ώστε να βιώσει με τον λιγότερο δυνατό ανώδυνο τρόπο αυτή τη δύσκολη κατάσταση, στην οποία έχουν περιπέσει οι περισσότερες οικογένειες στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους τα κυριότερα ερωτήματα που θέτουν οι γονείς όταν τους επισκέπτονται είναι: «Πώς πρέπει να προσεγγίσω το παιδί μου, ώστε να το κάνω να αποδεχτεί τα νέα δεδομένα και αν είναι καλύτερο να μην του πω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα γιατί ούτως ή άλλως δεν θα το καταλάβει».
Ο ψυχίατρος Γιάννης Κούρος, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρεία Ψυχολογίας Ψυχιατρικής Ενηλίκων και Παιδιών (ΕΨΨΕΠ), ειδικευμένος στην Παιδοψυχολογία και στα Παιδαγωγικά, τονίζει ότι «τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν πράγματα ήδη από 3 ετών. Είναι δεδομένο ότι ένα παιδί δεν μπορείς να το έχεις κλεισμένο σε μία γυάλα και να του αποκρύπτεις την πραγματικότητα. Ειδικότερα σήμερα που με την τηλεόραση έχουν τόσες πολλές παραστάσεις και ένα βομβαρδισμό πληροφοριών και να θέλει κάποιος να το πράξει είναι σχεδόν αδύνατο».
Επισημαίνει ακόμη πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα πράγματα και τις εικόνες από έναν μεγάλο, αλλά δεν ζουν σε μία ουτοπία. «Έτσι κι αλλιώς ως μέλος συμμετέχει στη ζωή της οικογένειας, οπότε βιώνει τα πάντα με άμεσο τρόπο», λέει.
Και προσθέτει: «Επομένως λέμε αναμφίβολα ναι στην γνωστοποίηση του προβλήματος, σχετικά με τα νέα οικονομικά ισχύοντα της οικογένειας, λέμε όμως όχι στην τραγικοποίηση της κατάστασης. Πρέπει να καλλιεργείται από τους γονείς η ελπίδα και να τονίζεται ότι θα ξαναφτιάξουν τα πράγματα. Δεν πρέπει να μπαίνουν στο μυαλό του παιδιού αρνητικές σκέψεις γιατί τότε αυτό δημιουργεί ένα ντόμινο κακών συμπεριφορών και ψυχολογικών προβλημάτων».
Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι προφανές ότι καθοριστικό ρόλο έχει πρωτίστως η προσαρμογή του γονέα στα νέα δεδομένα για να μην μεταβιβάζει την αρνητική ενέργεια στο παιδί του, αλλά και για να αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Στην όλη προσπάθεια προσαρμογής των παιδιών, σημαντικός είναι και ο ρόλος των δασκάλων που έρχονται σε καθημερινή επαφή με τους μαθητές τους.
«Πίσω από τις πολλές δυσκολίες που επιφέρει η οικονομική κρίση υπάρχει και μία θετική πλευρά που πρέπει να της δοθεί σημασία. Είναι μία καλή ευκαιρία για όποιον έρχεται σε επαφή με παιδιά να τους μεταδώσει αξίες και αρχές, όπως η ολιγάρκεια, η μη σπατάλη, η υποτίμηση της σπουδαιότητας των υλικών αναγκών, η αποταμίευση που είχαμε ξεχάσει τι είναι, αλλά και της αλληλοβοήθειας», τονίζει ο ψυχολόγος και προσθέτει: «Εδώ υπεισέρχεται και ο ρόλος του δασκάλου, όταν βλέπει στο σχολείο φαινόμενα απομονωτισμού των παιδιών που ξαφνικά δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ένα κουλούρι από το κυλικείο».
Στα μεγαλύτερα παιδιά του γυμνασίου και του λυκείου τα πράγματα είναι φαινομενικά πιο εύκολα γιατί πρόκειται για μεγάλους ανθρώπους. Ωστόσο επειδή σε αυτήν την περίπτωση ενυπάρχει η εφηβεία επιβάλλεται μία τακτική συζήτηση μαζί τους γιατί σε αυτήν την ηλικία υφίσταται η τάση μεγαλοποίησης των προβλημάτων.
«Ένας έφηβος εάν βρίσκεται σε μία παρέα και ξαφνικά είναι ο πιο αδύναμος κρίκος στα οικονομικά σε σχέση με τα αλλά παιδιά αποκτά συμπλέγματα και τάσεις μελαγχολίας. Η επικοινωνία και η υπερτόνιση της προσωρινότητας του προβλήματος είναι και σε αυτή την περίπτωση η σωστότερη αντιμετώπιση», συστήνει ο κ. Κούρος.
Η Μάρα Ανθοπούλου, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας, με πολυετή παρουσία στην εκπαίδευση μεταφέροντας την εμπειρία της.
«Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά των παιδιών το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει αλλάξει προς το δυσμενέστερο. Δηλαδή έχουν γίνει πολύ πιο επιθετικά, πιο απείθαρχα, πιο ευερέθιστα και ως άμεση προέκταση πιο βίαια. Αναφέρομαι σε βία όχι σωματική, αλλά κυρίως λεκτική και κατά βάση στις μεταξύ τους σχέσεις», τονίζει και προσθέτει πως «είναι βέβαιο ότι αυτή η συμπεριφορά εκπορεύεται από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια τους, τις οποίες τις βιώνουν στην πράξη. Για παράδειγμα τα παιδάκια των μικρότερων τάξεων έρχονται και μας λένε ότι “δεν μπορούμε να έρθουμε στην εκδρομή γιατί δεν έχουμε χρήματα”. Τα πιο μεγάλα παιδιά της έκτης τάξης όχι μόνο καταλαβαίνουν τι βιώνει η χώρα μας, αλλά κάνουν και αναφορές για ΔΝΤ ή εκστομίζουν εκφράσεις όπως “λεφτά υπάρχουν” και άλλα σχετικά».
Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που παρουσιάζεται, σύμφωνα με την δασκάλα, έχει να κάνει με την πολυπολιτισμικότητα στα σχολεία. «Το ελληνόπουλο, ο γονέας του οποίου έχασε τη δουλειά του, κατηγορεί τον συμμαθητή του που είναι από άλλη χώρα, ότι του την πήρε ο δικός του γονέας. Εμείς ως εκπαιδευτικοί προσπαθούμε, παρά την απαξίωση του λειτουργήματος που ασκούμε, να κάνουμε το καθήκον μας και να είμαστε κοντά στα παιδιά, να συζητάμε μαζί τους και να τα στηρίζουμε», επισημαίνει η κ. Ανθοπούλου.
Η νηπιαγωγός Βασιλική Τσιμπούρη, έρχεται σε επαφή με ακόμα μικρότερα παιδιά, τονίζει ότι «σίγουρα τα παιδάκια σε αυτήν την ηλικία δεν αντιλαμβάνονται άμεσα πολλά πράγματα, όμως κι εμείς από τη μεριά μας προσπαθούμε να τους μάθουμε να ξεχωρίζουν τα σημαντικά και τα αναγκαία και να αποδέχονται το “όχι” ως μέρος της ζωής. Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία μπορούν να μάθουν κάποια πράγματα τα οποία θα τους φανούν χρήσιμα, καθώς θα έχουν διαπαιδαγωγηθεί σωστά και θα έχουν τις βάσεις να υπομένουν και τα δυσάρεστα, αλλά και να μάχονται να τα αντιμετωπίζουν».
Μέγιστος είναι ο ρόλος των γονέων στην καλύτερη δυνατή αποδοχή των παιδιών της νέας οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουν οι ελληνικές οικογένειες, όπως τόνισε και ο κ. Κούρος.
Η Ελίζα Παυλοπούλου, μητέρα της 7χρονης Τερέζας, μεταφέρει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την κόρη της πάνω στο θέμα της κρίσης.
«Όπως όλοι σχεδόν σήμερα έτσι και εμείς έχουμε αλλάξει τις συνήθειες μας και εκ των πραγμάτων και η μικρή στερείται από κάποια αγαθά τα οποία είχε μάθει ως δεδομένα», λέει και προσθέτει ότι «της μιλούσα και της μιλάω για την κατάσταση, της λέω ότι επειδή αυτή την εποχή η Ελλάδα δεν έχει πολλά λεφτά έτσι κι εμείς δεν έχουμε σήμερα πολλά χρήματα. Μπορώ να πω ότι έχει αρχίσει και καταλαβαίνει, καθώς ζητάει όλο και λιγότερα. Έρχεται μάλιστα σχεδόν κάθε μέρα και ρωτάει, “σήμερα μήπως έχουμε πιο πολλά λεφτά”; Ακόμα μου ζητάει αν μπορώ να της δώσω για το σχολείο λίγα περισσότερα για να δώσει σε κάποια παιδάκια που δεν έχουν καθόλου!».
Η Νατάσα και η 16χρονη κόρη της Νάνση βιώνουν μαζί την κρίση. «Η κόρη μου πλέον δεν είναι μικρό κοριτσάκι, είναι σχεδόν ένα ενήλικο άτομο και αντιλαμβάνεται πλήρως τι συμβαίνει στη χώρα μας τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και πρακτικά», λέει η κ. Νατάσα και συνεχίζει: «Όσες περικοπές έχω αναγκαστεί να κάνω τις κατανοεί πλήρως και με βοηθάει περιορίζοντας και τις δικές της απαιτήσεις. Προσπαθώ ειλικρινά να τις στερώ όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα και αυτό είναι κάτι που το βλέπει και το αναγνωρίζει. Μάλιστα λέει “μακάρι να μπορούσα να εργαστώ και εγώ και να συνεισέφερα στον οικονομικό προϋπολογισμό της οικογένεια”».
Η Νάνσυ από την πλευρά της σημειώνει: «Ασφαλώς και μπορώ να αντιληφθώ ότι περνάμε δύσκολη περίοδο, το βιώνω άλλωστε τόσο στο σπίτι μου όσο και στην παρέα μου. Όλες οι φίλες μου, όπως κι εγώ, έχουμε αλλάξει πολλά στην καθημερινότητα μας, βγαίνουμε λιγότερο και κοιτάμε με τα χρήματα που έχουμε στα χέρια μας να περνάμε όσο το δυνατόν περισσότερες μέρες. Μαζευόμαστε πλέον σε κάποιο σπίτι και βλέπουμε DVD τα περισσότερα Σάββατα, ενώ μέχρι πρόσφατα βγαίναμε για καφέ ή σινεμά. Τα κάνουμε αυτά και σήμερα αλλά λιγότερο συχνά γιατί απλά δεν έχουμε για περισσότερο. Ελπίζω να διορθωθούν τα πράγματα και να μην ζήσω το μέλλον μου μέσα σε τόση μιζέρια».
www.yourbaby.gr
Είναι το παιδί σας επιλεκτικός καταναλωτής γευμάτων;
Η διατροφολόγος Φανή Πρεβέντη δίνει 3 συμβουλές για να εντάξετε νέες τροφές στο διαιτολόγιο των παιδιών.
Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς με τα παιδιά τους είναι και αυτό του φαγητού. Πολλά παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας αρέσκονται στο να καταναλώνουν συγκεκριμένες τροφές. Στην πλειοψηφία τους, τα παιδιά που καταναλώνουν τροφές επιλεκτικά προτιμούν τα λευκά ή υποκίτρινα σε όψη τρόφιμα όπως το ψωμί από αλεύρι σίτου, τα μακαρόνια, τις πατάτες, το ρύζι και το κοτόπουλο. Τρεις βασικοί κανόνες που θα σας βοηθήσουν να εντάξετε νέες τροφές στο διαιτολόγιο το παιδιού σας.
Αποφύγετε τους καβγάδες πάνω από το τραπέζι.
Με τις φωνές δεν πρόκειται να καταφέρετε τίποτα παραπάνω από την απέχθεια του παιδιού προς την τροφή που του επιβάλλετε. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να τοποθετείτε στο τραπέζι ποικιλία τροφών και να αφήσετε το παιδί να επιλέξει. Παρουσιάστε το γεύμα όσο πιο δελεαστικά γίνεται. Πολλές φορές τα παιδιά δελεάζονται από ένα όμορφα στημένο χρωματιστό πιάτο. Για παράδειγμα μπορείτε να κόψετε σε μπαστουνάκια καροτάκια και αγγουράκια και να τα συνοδεύσετε με ένα ντιπ από κρεμμώδες τυρί. Άλλες φορές, το χρώμα τα ξενίζει και προτιμούν λευκές ή υποκίτρινες τροφές. Στη δεύτερη περίπτωση προτιμήστε να βάλετε στο τραπέζι σας λαχανικά λευκά όπως το κουνουπίδι και φρούτα όπως η μπανάνα ή τα ξεφλουδισμένα αχλάδια και μήλα.
Γίνεται εσείς το παράδειγμα για τα παιδιά σας
Δεν μπορείτε να απαιτείτε από τα παιδιά σας να καταναλώνουν τροφές που εσείς έχετε αποκλείσει από το διαιτολόγιο σας. Οι γονείς αποτελούν το πρώτο και συνήθως πιο ισχυρό πρότυπο για τα παιδιά. Τα παιδιά μιμούνται τους γονείς. Φροντίστε λοιπόν να καταναλώνετε το γεύμα σας μαζί με τα παιδιά σας. Αν θέλετε να πείσετε το παιδί σας να καταναλώσει μία τροφή αρκεί να σας δει να το κάνετε εσείς. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι από την πρώτη φορά που θα σας δει να καταναλώνετε κάποιο λαχανικό όπως λόγου χάρη το μπρόκολο, θα σας μιμηθεί αυτομάτως. Δώστε χρόνο στο παιδί σας να περιεργασθεί την τροφή, να την πιάσει να την μυρίσει ακόμα και να τη φτύσει! Οι πρώτες επαφές χρειάζονται υπομονή και επιμονή!
Μη προσφέρετε ανταλλάγματα και επιβραβεύσεις
Όταν οι γονείς και οι λοιποί συγγενείς προσφέρουν στο παιδί ένα έπαθλο εφόσον καταφέρει και καταναλώσει ένα συγκεκριμένο γεύμα, το παιδί αντιλαμβάνεται πως για να του προσφέρουν έπαθλο, το φαγητό που έχει να φάει δεν είναι επιθυμητό. Επομένως στιγματίζεται σαν κάτι που δεν είναι νόστιμο και απλά πρέπει για κάποιον ασαφή λόγο να καταναλωθεί. Με αυτό τον τρόπο το παιδί δεν πρόκειται να δει ποτέ το τρόφιμο που μπήκε σε διαπραγμάτευση σαν κομμάτι της καθημερινής του διατροφής. Αντιθέτως κάθε φορά που θα υπάρχει σαν γεύμα το παιδί θα ζητά αντάλλαγμα για την κατανάλωση του. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν το αντάλλαγμα που προσφέρεται είναι χαμηλής διατροφικής αξίας όπως κάποιο γλύκισμα ή junk food. Το παιδί αντιλαμβάνεται το έπαθλο σαν κάτι το οποίο έχει καλύτερη γεύση και θέλει να το καταναλώνει και να το διεκδικεί με μεγάλη συχνότητα.
Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς με τα παιδιά τους είναι και αυτό του φαγητού. Πολλά παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας αρέσκονται στο να καταναλώνουν συγκεκριμένες τροφές. Στην πλειοψηφία τους, τα παιδιά που καταναλώνουν τροφές επιλεκτικά προτιμούν τα λευκά ή υποκίτρινα σε όψη τρόφιμα όπως το ψωμί από αλεύρι σίτου, τα μακαρόνια, τις πατάτες, το ρύζι και το κοτόπουλο. Τρεις βασικοί κανόνες που θα σας βοηθήσουν να εντάξετε νέες τροφές στο διαιτολόγιο το παιδιού σας.
Αποφύγετε τους καβγάδες πάνω από το τραπέζι.
Με τις φωνές δεν πρόκειται να καταφέρετε τίποτα παραπάνω από την απέχθεια του παιδιού προς την τροφή που του επιβάλλετε. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να τοποθετείτε στο τραπέζι ποικιλία τροφών και να αφήσετε το παιδί να επιλέξει. Παρουσιάστε το γεύμα όσο πιο δελεαστικά γίνεται. Πολλές φορές τα παιδιά δελεάζονται από ένα όμορφα στημένο χρωματιστό πιάτο. Για παράδειγμα μπορείτε να κόψετε σε μπαστουνάκια καροτάκια και αγγουράκια και να τα συνοδεύσετε με ένα ντιπ από κρεμμώδες τυρί. Άλλες φορές, το χρώμα τα ξενίζει και προτιμούν λευκές ή υποκίτρινες τροφές. Στη δεύτερη περίπτωση προτιμήστε να βάλετε στο τραπέζι σας λαχανικά λευκά όπως το κουνουπίδι και φρούτα όπως η μπανάνα ή τα ξεφλουδισμένα αχλάδια και μήλα.
Γίνεται εσείς το παράδειγμα για τα παιδιά σας
Δεν μπορείτε να απαιτείτε από τα παιδιά σας να καταναλώνουν τροφές που εσείς έχετε αποκλείσει από το διαιτολόγιο σας. Οι γονείς αποτελούν το πρώτο και συνήθως πιο ισχυρό πρότυπο για τα παιδιά. Τα παιδιά μιμούνται τους γονείς. Φροντίστε λοιπόν να καταναλώνετε το γεύμα σας μαζί με τα παιδιά σας. Αν θέλετε να πείσετε το παιδί σας να καταναλώσει μία τροφή αρκεί να σας δει να το κάνετε εσείς. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι από την πρώτη φορά που θα σας δει να καταναλώνετε κάποιο λαχανικό όπως λόγου χάρη το μπρόκολο, θα σας μιμηθεί αυτομάτως. Δώστε χρόνο στο παιδί σας να περιεργασθεί την τροφή, να την πιάσει να την μυρίσει ακόμα και να τη φτύσει! Οι πρώτες επαφές χρειάζονται υπομονή και επιμονή!
Μη προσφέρετε ανταλλάγματα και επιβραβεύσεις
Όταν οι γονείς και οι λοιποί συγγενείς προσφέρουν στο παιδί ένα έπαθλο εφόσον καταφέρει και καταναλώσει ένα συγκεκριμένο γεύμα, το παιδί αντιλαμβάνεται πως για να του προσφέρουν έπαθλο, το φαγητό που έχει να φάει δεν είναι επιθυμητό. Επομένως στιγματίζεται σαν κάτι που δεν είναι νόστιμο και απλά πρέπει για κάποιον ασαφή λόγο να καταναλωθεί. Με αυτό τον τρόπο το παιδί δεν πρόκειται να δει ποτέ το τρόφιμο που μπήκε σε διαπραγμάτευση σαν κομμάτι της καθημερινής του διατροφής. Αντιθέτως κάθε φορά που θα υπάρχει σαν γεύμα το παιδί θα ζητά αντάλλαγμα για την κατανάλωση του. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν το αντάλλαγμα που προσφέρεται είναι χαμηλής διατροφικής αξίας όπως κάποιο γλύκισμα ή junk food. Το παιδί αντιλαμβάνεται το έπαθλο σαν κάτι το οποίο έχει καλύτερη γεύση και θέλει να το καταναλώνει και να το διεκδικεί με μεγάλη συχνότητα.
To EKEBI και το παιδί
Ο μαγικός κόσμος του βιβλίου ξεδιπλώνεται στα μάτια των παιδιών. Το ξεφύλλισμα της κάθε σελίδας είναι μια ευκαιρία χαράς, γνώσης και επικοινωνίας. Τα παιδιά γίνονται κοινωνοί ενός μικρόκοσμου που γιγαντώνεται μέσα από το παιχνίδι, την επαφή με το χαρτί και το μολύβι, τη γοητεία της ανάγνωσης. Οι εκπαιδευτικές δράσεις με τη συνδρομή του ΕΚΕΒΙ συμβάλλουν στην ανακάλυψη της αναγνωστικής περιπέτειας.
Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία
Κινητές εκθέσεις
Εργαστήρια για παιδιά και εφήβους
Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου
Πρόγραμμα για παιδιά και εφήβους στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
Μικρός Αναγνώστης
Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία
Κινητές εκθέσεις
Εργαστήρια για παιδιά και εφήβους
Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου
Πρόγραμμα για παιδιά και εφήβους στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου
Μικρός Αναγνώστης
Δέκα φράσεις που ΔΕΝ πρέπει να πείτε στο παιδί σας!
1. Μα είσαι τόσο χαζός...
Μερικές φορές πάνω στην ένταση της στιγμής, οι γονείς το λένε στο παιδί τους. Όταν όμως το επαναλαμβάνουν συχνά, υπάρχει κίνδυνος εκείνο να το πιστέψει. Δοκιμάστε αντί γι’ αυτό να πείτε: «Ήταν χαζό αυτό που έκανες, δεν είναι έτσι;»
2. «Θα μπορούσες να τα πας πολύ καλά αν...»
Αν και η φράση αυτή εμπεριέχει ένα θετικό μήνυμα...
- πως πιστεύετε πως το παιδί σας έχει δυνατότητες - ωστόσο, αυτό που φτάνει στ’ αυτιά του είναι μάλλον αρνητικό. Μπορείτε να περιμένετε να κάνει κάτι αξιέπαινο και να του πείτε: «Πραγματικά, έχεις βελτιωθεί πολύ».
3. «Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν...»
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν Θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοπλιμέντο. Στο κάτω κάτω, αν θέλετε το παιδί σας να μοιάζει με κάποιο άλλο, στην ουσία δεν θέλετε να είναι ο εαυτός του. Είναι επικίνδυνο να συγκρίνετε.
4. «Εύχομαι να μην είχα παιδιά»
Μπορεί όλοι μας να το ευχόμαστε αυτό μία φορά στο τόσο, όμως δεν πρέπει να το λέμε. Είναι η μεγαλύτερη απόρριψη για ένα παιδί. Αν αισθάνεστε τόσο εκνευρισμένος για να πείτε κάτι τέτοιο, βγάλτε τον εαυτό σας απ’ αυτή την κατάσταση - βγείτε από το δωμάτιο. Είναι ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις έντασης.
5. «Κοίτα τι θυσίασα για το χατίρι σου»
Με άλλα λόγια, «αν δεν είχες γεννηθεί, η ζωή μου θα ήταν πολύ καλύτερη τώρα». Μπορεί να ακουστεί σκληρό, όμως τα παιδιά δεν ζήτησαν να γεννηθούν. Θυμηθείτε πως το να είναι κανείς γονιός, σημαίνει πως έχει αποφασίσει να κάνει παιδί.
6. «Είσαι ψεύτης και κλέφτης»
Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να παίρνουν κάτι που δεν τους ανήκει και μετά να αρνούνται τα πάντα. Με τη σωστή απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορούν να μάθουν από τις εμπειρίες και τα λάθη τους και να συνεχίσουν μπροστά. Αυτό είναι σίγουρα πολύ καλύτερο, από το να κουβαλούν πάντα τις ετικέτες του «κλέφτη» και του «ψεύτη».
7. «Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι»
Είναι κάτι πολύ εύκολο να πει κανείς στο μικρό που φοβάται πως κρύβεται ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι του, όμως του δίνετε έτσι το επιζήμιο μήνυμα πως είναι ηλίθιο να φοβάται κανείς και αυτό μπορεί να το κάνει να μην μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του στο μέλλον. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρομακτικός κι εσείς θα πρέπει να συμπαραστέκεστε του παιδιού σας.
8. «Θα σε παρατήσω»
Φωνάζοντας «αν δεν έρθεις εδώ αυτήν τνη στιγμή, θα φύγω και θα σε παρατήσω εδώ», όταν το παιδί σας έχει σταματήσει σε μια βιτρίνα, το μόνο που καταφέρνετε είναι να του ξυπνήσετε τον πιο δυνατό από τους φόβους του: πως μπορεί να εξαφανισθείτε και να μη γυρίσετε ποτέ πια. Δοκιμάστε να του δώσετε λίγο χρόνο και βάλτε το να διαλέξει τι θέλει: να σας κρατήσει το χέρι ή να το κουβαλήσετε μαζί σας.
9. «Πρέπει πάντα να υπακούς τους μεγάλους»
Ένα παιδί που έχει μάθει να υπακούει σε όλους του μεγάλους, είναι κατ’ αρχήν το πιο εύκολο θύμα όλων των «κακών μεγάλων», των απαγωγέων, για παράδειγμα.
Μάθετε στο παιδί σας να σέβεται τους μεγάλους, εξηγήστε του όμως πως αρκετές φορές δεν θα πρέπει να υπακούει, ενώ άλλες η γνώμη του είναι εξίσου σημαντική.
10. «Περίμενε, μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις»
Το να βάζει κανείς τον ένα γονιό στον ρόλο του τιμωρού, είναι κακό τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί. Ο πατέρας - στην περίπτωση - αυτή γίνεται για το παιδί «κάποιος που πρέπει να φοβάται» και από την άλλη το παιδί υποφέρει από την αγωνία, περιμένοντας την τιμωρία του.
frappedoupoli.blogspot.com
Μερικές φορές πάνω στην ένταση της στιγμής, οι γονείς το λένε στο παιδί τους. Όταν όμως το επαναλαμβάνουν συχνά, υπάρχει κίνδυνος εκείνο να το πιστέψει. Δοκιμάστε αντί γι’ αυτό να πείτε: «Ήταν χαζό αυτό που έκανες, δεν είναι έτσι;»
2. «Θα μπορούσες να τα πας πολύ καλά αν...»
Αν και η φράση αυτή εμπεριέχει ένα θετικό μήνυμα...
- πως πιστεύετε πως το παιδί σας έχει δυνατότητες - ωστόσο, αυτό που φτάνει στ’ αυτιά του είναι μάλλον αρνητικό. Μπορείτε να περιμένετε να κάνει κάτι αξιέπαινο και να του πείτε: «Πραγματικά, έχεις βελτιωθεί πολύ».
3. «Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν...»
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν Θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοπλιμέντο. Στο κάτω κάτω, αν θέλετε το παιδί σας να μοιάζει με κάποιο άλλο, στην ουσία δεν θέλετε να είναι ο εαυτός του. Είναι επικίνδυνο να συγκρίνετε.
4. «Εύχομαι να μην είχα παιδιά»
Μπορεί όλοι μας να το ευχόμαστε αυτό μία φορά στο τόσο, όμως δεν πρέπει να το λέμε. Είναι η μεγαλύτερη απόρριψη για ένα παιδί. Αν αισθάνεστε τόσο εκνευρισμένος για να πείτε κάτι τέτοιο, βγάλτε τον εαυτό σας απ’ αυτή την κατάσταση - βγείτε από το δωμάτιο. Είναι ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις έντασης.
5. «Κοίτα τι θυσίασα για το χατίρι σου»
Με άλλα λόγια, «αν δεν είχες γεννηθεί, η ζωή μου θα ήταν πολύ καλύτερη τώρα». Μπορεί να ακουστεί σκληρό, όμως τα παιδιά δεν ζήτησαν να γεννηθούν. Θυμηθείτε πως το να είναι κανείς γονιός, σημαίνει πως έχει αποφασίσει να κάνει παιδί.
6. «Είσαι ψεύτης και κλέφτης»
Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να παίρνουν κάτι που δεν τους ανήκει και μετά να αρνούνται τα πάντα. Με τη σωστή απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορούν να μάθουν από τις εμπειρίες και τα λάθη τους και να συνεχίσουν μπροστά. Αυτό είναι σίγουρα πολύ καλύτερο, από το να κουβαλούν πάντα τις ετικέτες του «κλέφτη» και του «ψεύτη».
7. «Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι»
Είναι κάτι πολύ εύκολο να πει κανείς στο μικρό που φοβάται πως κρύβεται ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι του, όμως του δίνετε έτσι το επιζήμιο μήνυμα πως είναι ηλίθιο να φοβάται κανείς και αυτό μπορεί να το κάνει να μην μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του στο μέλλον. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρομακτικός κι εσείς θα πρέπει να συμπαραστέκεστε του παιδιού σας.
8. «Θα σε παρατήσω»
Φωνάζοντας «αν δεν έρθεις εδώ αυτήν τνη στιγμή, θα φύγω και θα σε παρατήσω εδώ», όταν το παιδί σας έχει σταματήσει σε μια βιτρίνα, το μόνο που καταφέρνετε είναι να του ξυπνήσετε τον πιο δυνατό από τους φόβους του: πως μπορεί να εξαφανισθείτε και να μη γυρίσετε ποτέ πια. Δοκιμάστε να του δώσετε λίγο χρόνο και βάλτε το να διαλέξει τι θέλει: να σας κρατήσει το χέρι ή να το κουβαλήσετε μαζί σας.
9. «Πρέπει πάντα να υπακούς τους μεγάλους»
Ένα παιδί που έχει μάθει να υπακούει σε όλους του μεγάλους, είναι κατ’ αρχήν το πιο εύκολο θύμα όλων των «κακών μεγάλων», των απαγωγέων, για παράδειγμα.
Μάθετε στο παιδί σας να σέβεται τους μεγάλους, εξηγήστε του όμως πως αρκετές φορές δεν θα πρέπει να υπακούει, ενώ άλλες η γνώμη του είναι εξίσου σημαντική.
10. «Περίμενε, μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις»
Το να βάζει κανείς τον ένα γονιό στον ρόλο του τιμωρού, είναι κακό τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί. Ο πατέρας - στην περίπτωση - αυτή γίνεται για το παιδί «κάποιος που πρέπει να φοβάται» και από την άλλη το παιδί υποφέρει από την αγωνία, περιμένοντας την τιμωρία του.
frappedoupoli.blogspot.com
Οι έφηβοι στη σύγχρονη κοινωνία
«Εγώ στην ηλικία σου …» λένε πολλές φορές οι γονείς στα παιδιά τους.
Εκείνοι όμως στην ηλικία των παιδιών τους, δε μεγάλωναν εκ των πραγμάτων στην κοινωνία που μεγαλώνουν τα παιδιά τους τώρα!
Για να γνωρίσεις κάτι πραγματικά, πρέπει να το δεις μέσα στο περιβάλλον που το πλαισιώνει.Πως είναι ο σημερινός κόσμος στον οποίο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και πως άραγε επηρεάζει τα ίδια και τις σχέσεις τους;Απ’ όποια σκοπιά και αν το δούμε, κανείς μας δε ζει εντελώς ανεξάρτητος και ελεύθερος.Θέλοντας ή μη, γεννιόμαστε σε ένα τόπο και μεγαλώνουμε ενταγμένοι στο κοινωνικό πλαίσιο του τόπου αυτού. Οι αρχές, οι νόρμες, οι προσδοκίες, ο τρόπος ζωής μιας κοινωνίας επηρεάζουν κάθε άτομο που μεγαλώνει σε αυτήν.Ένα παιδί δεν είναι ο βασικός αίτιος για το ότι μπορεί να δείχνει αχάριστο ή ανικανοποίητο. Ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης αντιστοιχεί στη σημερινή κοινωνία που προωθεί την υπερκατανάλωση και δημιουργεί συνεχώς «νέες ανάγκες» στους ανθρώπους.
Εκείνοι όμως στην ηλικία των παιδιών τους, δε μεγάλωναν εκ των πραγμάτων στην κοινωνία που μεγαλώνουν τα παιδιά τους τώρα!
Για να γνωρίσεις κάτι πραγματικά, πρέπει να το δεις μέσα στο περιβάλλον που το πλαισιώνει.Πως είναι ο σημερινός κόσμος στον οποίο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και πως άραγε επηρεάζει τα ίδια και τις σχέσεις τους;Απ’ όποια σκοπιά και αν το δούμε, κανείς μας δε ζει εντελώς ανεξάρτητος και ελεύθερος.Θέλοντας ή μη, γεννιόμαστε σε ένα τόπο και μεγαλώνουμε ενταγμένοι στο κοινωνικό πλαίσιο του τόπου αυτού. Οι αρχές, οι νόρμες, οι προσδοκίες, ο τρόπος ζωής μιας κοινωνίας επηρεάζουν κάθε άτομο που μεγαλώνει σε αυτήν.Ένα παιδί δεν είναι ο βασικός αίτιος για το ότι μπορεί να δείχνει αχάριστο ή ανικανοποίητο. Ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης αντιστοιχεί στη σημερινή κοινωνία που προωθεί την υπερκατανάλωση και δημιουργεί συνεχώς «νέες ανάγκες» στους ανθρώπους.
Το διάβασμα του παιδιού: Χρήσιμες οδηγίες για γονείς
Για να διευκολύνετε το παιδί στο διάβασμά του καλό είναι να ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές:
Εάν το παιδί σας δυσκολεύεται ή μπερδεύεται όταν διαβάζει κάποιες λέξεις, υπογραμμίστε αυτές τις λέξεις με χρωματιστό μαρκαδόρο.
Εάν έχει αρνητική στάση απέναντι στο διάβασμα προσπαθήστε με ευχάριστες ασχολίες να αλλάξετε τα αισθήματά του. Διαβάστε μαζί του παραμύθια με εικόνες ή κόμικς. Στη συνέχεια ζωγραφίστε κάτι, φτιάξτε ένα κολλάζ κ.λ.π με αφορμή αυτό που διαβάσατε. Αποφύγετε αρνητικά και καυστικά σχόλια αναφορικά με την απόδοσή του.
Δυσκολίες στην ορθογραφία μπορούν να αντιμετωπισθούν γράφοντας σε μια κάρτα τη λέξη. Χρησιμοποιείστε διαφορετικό χρώμα για τα γράμματα που ίσως να το μπερδεύουν και αναλύστε προφορικά τη γραφή αυτής της λέξης. Η ‘κρεμάλα’, τα σταυρόλεξα και βέβαια η συχνή επανάληψη θα βοηθήσουν στην εκμάθηση της ορθογραφίας.
Εάν το παιδί σας δεν διατηρεί τα απαραίτητα διαστήματα μεταξύ λέξεων βεβαιωθείτε ότι έχει κατακτήσει την έννοια της λέξης. Εξηγείστε του ότι υπάρχουν μεγάλες και μικρές λέξεις (π.χ. άρθρα και αντωνυμίες) τις οποίες δεν πρέπει να τις γράφει κολλημένες μεταξύ τους.
Σε περίπτωση που το παιδί σας δεν προλαβαίνει να κρατήσει σημειώσεις κατά την παράδοση του μαθήματος, ζητήστε από τον δάσκαλο την άδεια να χρησιμοποιεί ένα μικρό μαγνητόφωνο, ή ζητήστε από κάποιον άλλο μαθητή να χρησιμοποιεί καρμπόν και να του δώσει ένα αντίγραφο των δικών του σημειώσεων. Ο δάσκαλος με τη σειρά του, μπορεί να δώσει σε φωτοτυπία τις σημειώσεις του μαθήματος ή να γράψει στον πίνακα τα κύρια σημεία του μαθήματος ώστε να τα αντιγράψει το παιδί.
Είναι σημαντικό να ασχοληθείτε με τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου του γιατί το παιδί που έχει φτωχό λεξιλόγιο συχνά δυσκολεύεται στα θεωρητικά μαθήματα. Προτείνετε στο παιδί σας να φτιάξει το δικό του λεξικό χρησιμοποιώντας ένα τετράδιο χωρισμένο σύμφωνα με το αλφάβητο (ευρετήριο) και ενθαρρύνετέ το να χρησιμοποιεί καθημερινά τις λέξεις που μαθαίνει.
Εάν αντιμετωπίζει δυσκολίες στα μαθηματικά, εξηγήστε του βασικές έννοιες που πιθανόν να μην έχει κατανοήσει. Επίσης ζητήστε από το παιδί σας να σημειώνει τα κρατούμενα και να ελέγχει πάντα κατά την εκτέλεση μιας πράξης το σύμβολό της ώστε να μην κάνει, για παράδειγμα, πρόσθεση στη θέση της αφαίρεσης. Αφιερώστε χρόνο στην εκμάθηση της προπαίδειας.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο χώρο που μελετάει το παιδί σας. Ενθαρρύνετέ το να διαβάζει σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο. Το δωμάτιο αυτό δεν πρέπει να έχει φασαρία ή να είναι φορτωμένο με αφίσες και παιχνίδια (οπτικά ερεθίσματα) που πιθανόν να αποσπάσουν την προσοχή του. Επίσης το γραφείο του θα πρέπει να είναι μακριά από παράθυρα.
Εάν το παιδί σας δυσκολεύεται ή μπερδεύεται όταν διαβάζει κάποιες λέξεις, υπογραμμίστε αυτές τις λέξεις με χρωματιστό μαρκαδόρο.
Εάν έχει αρνητική στάση απέναντι στο διάβασμα προσπαθήστε με ευχάριστες ασχολίες να αλλάξετε τα αισθήματά του. Διαβάστε μαζί του παραμύθια με εικόνες ή κόμικς. Στη συνέχεια ζωγραφίστε κάτι, φτιάξτε ένα κολλάζ κ.λ.π με αφορμή αυτό που διαβάσατε. Αποφύγετε αρνητικά και καυστικά σχόλια αναφορικά με την απόδοσή του.
Δυσκολίες στην ορθογραφία μπορούν να αντιμετωπισθούν γράφοντας σε μια κάρτα τη λέξη. Χρησιμοποιείστε διαφορετικό χρώμα για τα γράμματα που ίσως να το μπερδεύουν και αναλύστε προφορικά τη γραφή αυτής της λέξης. Η ‘κρεμάλα’, τα σταυρόλεξα και βέβαια η συχνή επανάληψη θα βοηθήσουν στην εκμάθηση της ορθογραφίας.
Εάν το παιδί σας δεν διατηρεί τα απαραίτητα διαστήματα μεταξύ λέξεων βεβαιωθείτε ότι έχει κατακτήσει την έννοια της λέξης. Εξηγείστε του ότι υπάρχουν μεγάλες και μικρές λέξεις (π.χ. άρθρα και αντωνυμίες) τις οποίες δεν πρέπει να τις γράφει κολλημένες μεταξύ τους.
Σε περίπτωση που το παιδί σας δεν προλαβαίνει να κρατήσει σημειώσεις κατά την παράδοση του μαθήματος, ζητήστε από τον δάσκαλο την άδεια να χρησιμοποιεί ένα μικρό μαγνητόφωνο, ή ζητήστε από κάποιον άλλο μαθητή να χρησιμοποιεί καρμπόν και να του δώσει ένα αντίγραφο των δικών του σημειώσεων. Ο δάσκαλος με τη σειρά του, μπορεί να δώσει σε φωτοτυπία τις σημειώσεις του μαθήματος ή να γράψει στον πίνακα τα κύρια σημεία του μαθήματος ώστε να τα αντιγράψει το παιδί.
Είναι σημαντικό να ασχοληθείτε με τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου του γιατί το παιδί που έχει φτωχό λεξιλόγιο συχνά δυσκολεύεται στα θεωρητικά μαθήματα. Προτείνετε στο παιδί σας να φτιάξει το δικό του λεξικό χρησιμοποιώντας ένα τετράδιο χωρισμένο σύμφωνα με το αλφάβητο (ευρετήριο) και ενθαρρύνετέ το να χρησιμοποιεί καθημερινά τις λέξεις που μαθαίνει.
Εάν αντιμετωπίζει δυσκολίες στα μαθηματικά, εξηγήστε του βασικές έννοιες που πιθανόν να μην έχει κατανοήσει. Επίσης ζητήστε από το παιδί σας να σημειώνει τα κρατούμενα και να ελέγχει πάντα κατά την εκτέλεση μιας πράξης το σύμβολό της ώστε να μην κάνει, για παράδειγμα, πρόσθεση στη θέση της αφαίρεσης. Αφιερώστε χρόνο στην εκμάθηση της προπαίδειας.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο χώρο που μελετάει το παιδί σας. Ενθαρρύνετέ το να διαβάζει σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο. Το δωμάτιο αυτό δεν πρέπει να έχει φασαρία ή να είναι φορτωμένο με αφίσες και παιχνίδια (οπτικά ερεθίσματα) που πιθανόν να αποσπάσουν την προσοχή του. Επίσης το γραφείο του θα πρέπει να είναι μακριά από παράθυρα.
Συμβουλές για νεογέννητα μωράκια
Συμβουλές για νεογέννητα μωράκια εδώ
Επισκέψεις στο μαιευτήριο. Οι επισκέψεις μας στο μαιευτήριο πρέπει να είναι σύντομες και να τηρούν το ωράριο του νοσοκομείου. Οι λεχώνες και τα νεογέννητα χρειάζονται ξεκούραση. Οι συχνές και μεγάλες επισκέψεις φίλων και συγγενών είναι ένα φαινόμενο που παρουσιάζεται στα ελληνικά μαιευτήρια και ταλαιπωρεί πολύ μητέρες και παιδιά. Είναι προτιμότερο να τηλεφωνήσουμε ή να στείλουμε μία ανθοδέσμη με τις ευχές μας. Έτσι η νέα μαμά ξέρει πως την σκεφτόμαστε, της δίνουμε χαρά και την αφήνουμε να ασχοληθεί με το μωρό της.
Επισκέψεις στο σπίτι. Οι επισκέψεις στο σπίτι του νεογέννητου τις πρώτες εβδομάδες δεν είναι ευπρόσδεκτες από την οικογένεια -και όχι άδικα. Τα νεογέννητα είναι ευάλωτα σε οποιοδήποτε μικρόβιο και είναι πιο ασφαλές να μην έρχονται σε επαφή με πολύ κόσμο. Εξ άλλου, οι πρώτες 40 ημέρες είναι απαραίτητες για να «τα βρουν» η μητέρα με το παιδί. Η μητέρα μπορεί να κοιμάται την ημέρα, γιατί το βράδυ πιθανόν να ξαγρυπνά. Είναι καλύτερα να της πούμε ότι την σκεπτόμαστε και ότι μόλις εκείνη είναι έτοιμη να δεχθεί επισκέψεις, να μας ενημερώσει για να την δούμε από κοντά.
Προσοχή στο μωρό. Το νεογέννητο χρειάζεται τον χρόνο του για να φτιάξει το ανοσοποιητικό του σύστημα. Είναι επομένως ευάλωτο στα μικρόβια και τις ιώσεις. Είναι επίσης βέβαιο πως δεν θέλουμε να το βλάψουμε. Για αυτό, είναι αυτονόητο πως, αν είμαστε κρυωμένοι ή περάσαμε πρόσφατα κάποια ίωση, δεν επισκεπτόμαστε ποτέ μαιευτήρια και σπίτια όπου μεγαλώνουν βρέφη.
Προσοχή στη ναφθαλίνη! Πολλές φορές, στην αρχή κυρίως του χειμώνα, επισκέπτονται τα μαιευτήρια άνθρωποι που τα ρούχα τους μυρίζουν ναφθαλίνη, αφού μόλις έχουμε βγει από την ντουλάπα. Η χημική σύσταση της ναφθαλίνης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για κάποια νεογέννητα, το αναπνευστικό σύστημα των οποίων είναι ευαίσθητο και δεν πρέπει να εκτίθενται σε έντονα ερεθίσματα.
Δώρα. Συνηθίζεται να προσφέρουμε δώρα για το καλωσόρισμα του μωρού που μόλις γεννήθηκε. Το savoir vivre λέει πως πάντα πρέπει να ανοίγουμε ένα δώρο που μας προσφέρουν μπροστά στον άνθρωπο που το έφερε και να τον ευχαριστούμε εγκάρδια. Για τα δώρα προς τα νεογέννητα δεν ισχύει ο κανόνας. Η μαμά έχει το δικαίωμα να ανοίξει τα δώρα αργότερα.
Τα γραπτά μένουν. Βάζουμε πάντα μια κάρτα με το όνομά μας στο δώρο μας, είτε το προσφέρουμε στο μαιευτήριο, είτε στο σπίτι. Μερικές ωραίες ευχές για νεογέννητα που μπορούμε να γράψουμε είναι:
-"Να' ναι γερό και τυχερό"
-"Να ζήσει και να σας γεμίσει χαρά
-"Καλώς ήρθες μωράκι"
Στο σπίτι του νεογέννητου.
-Δεν καπνίζουμε.
-Μιλάμε χαμηλόφωνα και φερόμαστε διακριτικά.
-Δεχόμαστε ότι μας προσφέρουν και δεν ζητάμε ιδιαίτερες περιποιήσεις. Μπορούμε να πάμε για καφέ ή ποτό αμέσως μετά.
-Δεν σηκώνουμε ποτέ με δική μας πρωτοβουλία το μωρό από την κούνια του. Αν η μαμά προτείνει να το κρατήσουμε για λίγο, πάντα με καθαρά χέρια και χαμηλή ένταση στη φωνή παίρνουμε το μωρό για λίγα λεπτά στην αγκαλιά μας χωρίς να το κουνάμε και χωρίς να απομακρυνθούμε.
-Δεν φτύνουμε ποτέ ένα βρέφος για «να μην το ματιάσουμε». Αν θέλουμε να δώσουμε τέτοιου τύπου ευχή απλώς λέμε "να μη βασκαθεί".
-Σεβόμαστε τη συναισθηματική ένταση που βιώνει η οικογένεια. Στη διάρκεια της επίσκεψής μας δεν αφηγούμαστε ιστορίες από ατυχείς γέννες, ασθένειες ή άλλα δραματικά γεγονότα.
Τηλεφωνήματα. Τα απογεύματα, από τις 6 και μετά, τα νεογέννητα παθαίνουν κολικούς και κλαίνε απαρηγόρητα ως το βράδυ. Μεσημέρι δεν τηλεφωνούμε ποτέ. Άρα η ιδανική ώρα για τηλεφωνήματα προς την οικογένεια είναι γύρω στις δέκα το πρωί, τότε που το μωρό κοιμάται ήσυχα. Όπως κι αν έχει, δεν επιμένουμε στο τηλέφωνο, γιατί αν η μαμά ξενύχτησε, πρέπει και έχει το δικαίωμα να κοιμηθεί, όταν κοιμάται και το μωρό. Γενικώς τον πρώτο καιρό μετά τη γέννα, η μαμά διαθέτει τον χρόνο της στο μωρό της. Λίγο καιρό μετά, όταν είναι έτοιμη, θα μας αναζητήσει εκείνη.
Επισκέψεις στο μαιευτήριο. Οι επισκέψεις μας στο μαιευτήριο πρέπει να είναι σύντομες και να τηρούν το ωράριο του νοσοκομείου. Οι λεχώνες και τα νεογέννητα χρειάζονται ξεκούραση. Οι συχνές και μεγάλες επισκέψεις φίλων και συγγενών είναι ένα φαινόμενο που παρουσιάζεται στα ελληνικά μαιευτήρια και ταλαιπωρεί πολύ μητέρες και παιδιά. Είναι προτιμότερο να τηλεφωνήσουμε ή να στείλουμε μία ανθοδέσμη με τις ευχές μας. Έτσι η νέα μαμά ξέρει πως την σκεφτόμαστε, της δίνουμε χαρά και την αφήνουμε να ασχοληθεί με το μωρό της.
Επισκέψεις στο σπίτι. Οι επισκέψεις στο σπίτι του νεογέννητου τις πρώτες εβδομάδες δεν είναι ευπρόσδεκτες από την οικογένεια -και όχι άδικα. Τα νεογέννητα είναι ευάλωτα σε οποιοδήποτε μικρόβιο και είναι πιο ασφαλές να μην έρχονται σε επαφή με πολύ κόσμο. Εξ άλλου, οι πρώτες 40 ημέρες είναι απαραίτητες για να «τα βρουν» η μητέρα με το παιδί. Η μητέρα μπορεί να κοιμάται την ημέρα, γιατί το βράδυ πιθανόν να ξαγρυπνά. Είναι καλύτερα να της πούμε ότι την σκεπτόμαστε και ότι μόλις εκείνη είναι έτοιμη να δεχθεί επισκέψεις, να μας ενημερώσει για να την δούμε από κοντά.
Προσοχή στο μωρό. Το νεογέννητο χρειάζεται τον χρόνο του για να φτιάξει το ανοσοποιητικό του σύστημα. Είναι επομένως ευάλωτο στα μικρόβια και τις ιώσεις. Είναι επίσης βέβαιο πως δεν θέλουμε να το βλάψουμε. Για αυτό, είναι αυτονόητο πως, αν είμαστε κρυωμένοι ή περάσαμε πρόσφατα κάποια ίωση, δεν επισκεπτόμαστε ποτέ μαιευτήρια και σπίτια όπου μεγαλώνουν βρέφη.
Προσοχή στη ναφθαλίνη! Πολλές φορές, στην αρχή κυρίως του χειμώνα, επισκέπτονται τα μαιευτήρια άνθρωποι που τα ρούχα τους μυρίζουν ναφθαλίνη, αφού μόλις έχουμε βγει από την ντουλάπα. Η χημική σύσταση της ναφθαλίνης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για κάποια νεογέννητα, το αναπνευστικό σύστημα των οποίων είναι ευαίσθητο και δεν πρέπει να εκτίθενται σε έντονα ερεθίσματα.
Δώρα. Συνηθίζεται να προσφέρουμε δώρα για το καλωσόρισμα του μωρού που μόλις γεννήθηκε. Το savoir vivre λέει πως πάντα πρέπει να ανοίγουμε ένα δώρο που μας προσφέρουν μπροστά στον άνθρωπο που το έφερε και να τον ευχαριστούμε εγκάρδια. Για τα δώρα προς τα νεογέννητα δεν ισχύει ο κανόνας. Η μαμά έχει το δικαίωμα να ανοίξει τα δώρα αργότερα.
Τα γραπτά μένουν. Βάζουμε πάντα μια κάρτα με το όνομά μας στο δώρο μας, είτε το προσφέρουμε στο μαιευτήριο, είτε στο σπίτι. Μερικές ωραίες ευχές για νεογέννητα που μπορούμε να γράψουμε είναι:
-"Να' ναι γερό και τυχερό"
-"Να ζήσει και να σας γεμίσει χαρά
-"Καλώς ήρθες μωράκι"
Στο σπίτι του νεογέννητου.
-Δεν καπνίζουμε.
-Μιλάμε χαμηλόφωνα και φερόμαστε διακριτικά.
-Δεχόμαστε ότι μας προσφέρουν και δεν ζητάμε ιδιαίτερες περιποιήσεις. Μπορούμε να πάμε για καφέ ή ποτό αμέσως μετά.
-Δεν σηκώνουμε ποτέ με δική μας πρωτοβουλία το μωρό από την κούνια του. Αν η μαμά προτείνει να το κρατήσουμε για λίγο, πάντα με καθαρά χέρια και χαμηλή ένταση στη φωνή παίρνουμε το μωρό για λίγα λεπτά στην αγκαλιά μας χωρίς να το κουνάμε και χωρίς να απομακρυνθούμε.
-Δεν φτύνουμε ποτέ ένα βρέφος για «να μην το ματιάσουμε». Αν θέλουμε να δώσουμε τέτοιου τύπου ευχή απλώς λέμε "να μη βασκαθεί".
-Σεβόμαστε τη συναισθηματική ένταση που βιώνει η οικογένεια. Στη διάρκεια της επίσκεψής μας δεν αφηγούμαστε ιστορίες από ατυχείς γέννες, ασθένειες ή άλλα δραματικά γεγονότα.
Τηλεφωνήματα. Τα απογεύματα, από τις 6 και μετά, τα νεογέννητα παθαίνουν κολικούς και κλαίνε απαρηγόρητα ως το βράδυ. Μεσημέρι δεν τηλεφωνούμε ποτέ. Άρα η ιδανική ώρα για τηλεφωνήματα προς την οικογένεια είναι γύρω στις δέκα το πρωί, τότε που το μωρό κοιμάται ήσυχα. Όπως κι αν έχει, δεν επιμένουμε στο τηλέφωνο, γιατί αν η μαμά ξενύχτησε, πρέπει και έχει το δικαίωμα να κοιμηθεί, όταν κοιμάται και το μωρό. Γενικώς τον πρώτο καιρό μετά τη γέννα, η μαμά διαθέτει τον χρόνο της στο μωρό της. Λίγο καιρό μετά, όταν είναι έτοιμη, θα μας αναζητήσει εκείνη.
Παιδιά ποζάρουν δίπλα στον Άη Βασίλη κρατώντας...ημιαυτόματα!
Θέλοντας να σιγουρευτούν ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα κάνουν πάταγο, τα μέλη μιας λέσχης όπλων στο Σκοτσντέιλ της Αριζόνας καλούν τα παιδιά να ποζάρουν δίπλα στον Άγιο Βασίλη, κρατώντας το όπλο της επιλογής τους.
Τα παιδιά μπορούν να επιλέξουν ότι θέλουν από ένα απλό πιστόλι, μέχρι ημιαυτόματα και εκτοξευτές χειροβομβίδων.
«Μετά τη φωτογράφηση, τα παιδιά μπορούν να περιηγηθούν στο χώρο της λέσχης και να παίξουν με τα όπλα. Νομίζω ότι όλοι θα περάσουν τέλεια, τόσο αυτοί που είναι υπέρ της οπλοκατοχής, όσο και αυτοί που είναι εναντίον γιατί για όλους ισχύει το ίδιο: Έχει πλάκα να παίζεις με όπλα», δήλωσε σε τοπική εφημερίδα ο επικεφαλής της λέσχης.
«Συνδυάζουμε τα Χριστούγεννα με την αγάπη του κόσμου για τα όπλα. Πέρυσι είχαμε εκατοντάδες επισκέπτες που ήθελαν να φωτογραφηθούν τα παιδιά τους με τον Άγιο Βασίλη και μια καραμπίνα», πρόσθεσε.
Γερός σκελετός για τα παιδιά
Η περίοδος που αναπτύσσεται το παιδί είναι καθοριστική και για την εξέλιξη της υγείας του στη μετέπειτα ζωή σύμφωνα με τους ειδικούς. Συγκεκριμένα, στην ηλικία 6-11 ετών το ύψος και το βάρος αυξάνονται σχετικά γρήγορα και σταθερά.
Την περίοδο αυτή όλα τα θρεπτικά συστατικά της διατροφής είναι απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη ενώ ιδιαίτερο βάρος, ωστόσο, δίνεται σε συστατικά που είναι υπεύθυνα για το χτίσιμο γερού σκελετού, με σημαντικότερο το ασβέστιο, τη βιταμίνη D, το μαγνήσιο και το φώσφορο.
Ασβέστιο και ανάπτυξη των οστών
Η πρόσληψη ασβεστίου κατά την παιδική ηλικία σε επαρκείς ποσότητες είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη της μέγιστης οστικής πυκνότητας. Καλές πηγές ασβεστίου αποτελούν τα γαλακτοκομικά όπου μετά την ηλικία των δύο ετών συστήνεται η κατανάλωση ημιαποβουτυρωμένων, τα τυριά, τα ψάρια (ιδιαίτερα αυτά που καταναλώνονται με το κόκκαλο) αλλά και εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως δημητριακά και χυμοί.
Βιταμίνη D, ο σύμμαχος του ασβεστίου και όχι μόνο
Η απορρόφηση του ασβεστίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσληψη βιταμίνης D. Η παρουσία της βιταμίνης D, βοηθά και ενισχύει την απορρόφηση του ασβεστίου από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Πολύ λίγα τρόφιμα στη φυσική τους μορφή περιέχουν βιταμίνη D. Τρόφιμα ζωικής προέλευσης όπως διάφορα λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλα, τόνος, ρέγγα) και αυγά, αποτελούν καλές πηγές της βιταμίνης.
Ο σημασία του μαγνησίου και του φωσφόρου στο σχηματισμό των οστών
Δύο άλλα θρεπτικά συστατικά τα οποία σχετίζονται με την υγεία των οστών είναι το μαγνήσιο και ο φώσφορος. Περίπου τα 2/3 του μαγνησίου στο σώμα μας βρίσκονται στα οστά. Αντίστοιχα, περίπου το 80% του φωσφόρου στο σώμα μας βρίσκεται στα οστά και τα δόντια, κι αυτό γιατί βοηθά στη δημιουργία και το σχηματισμό των δοντιών. Ιδιαίτερα καλές πηγές φωσφόρου αποτελούν τα γαλακτοκομικά και τα ψάρια, ενώ καλές πηγές μαγνησίου αποτελούν όσπρια όπως τα φασόλια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι, ο σολομός κα.
Με άλλα λόγια, η καλή υγεία και το χτίσιμο ενός γερού και συμπαγούς σκελετού προϋποθέτει τ, ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους στα τόσο απαραίτητα αυτά θρεπτικά συστατικά.
Την περίοδο αυτή όλα τα θρεπτικά συστατικά της διατροφής είναι απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη ενώ ιδιαίτερο βάρος, ωστόσο, δίνεται σε συστατικά που είναι υπεύθυνα για το χτίσιμο γερού σκελετού, με σημαντικότερο το ασβέστιο, τη βιταμίνη D, το μαγνήσιο και το φώσφορο.
Ασβέστιο και ανάπτυξη των οστών
Η πρόσληψη ασβεστίου κατά την παιδική ηλικία σε επαρκείς ποσότητες είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη της μέγιστης οστικής πυκνότητας. Καλές πηγές ασβεστίου αποτελούν τα γαλακτοκομικά όπου μετά την ηλικία των δύο ετών συστήνεται η κατανάλωση ημιαποβουτυρωμένων, τα τυριά, τα ψάρια (ιδιαίτερα αυτά που καταναλώνονται με το κόκκαλο) αλλά και εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως δημητριακά και χυμοί.
Βιταμίνη D, ο σύμμαχος του ασβεστίου και όχι μόνο
Η απορρόφηση του ασβεστίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσληψη βιταμίνης D. Η παρουσία της βιταμίνης D, βοηθά και ενισχύει την απορρόφηση του ασβεστίου από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Πολύ λίγα τρόφιμα στη φυσική τους μορφή περιέχουν βιταμίνη D. Τρόφιμα ζωικής προέλευσης όπως διάφορα λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλα, τόνος, ρέγγα) και αυγά, αποτελούν καλές πηγές της βιταμίνης.
Ο σημασία του μαγνησίου και του φωσφόρου στο σχηματισμό των οστών
Δύο άλλα θρεπτικά συστατικά τα οποία σχετίζονται με την υγεία των οστών είναι το μαγνήσιο και ο φώσφορος. Περίπου τα 2/3 του μαγνησίου στο σώμα μας βρίσκονται στα οστά. Αντίστοιχα, περίπου το 80% του φωσφόρου στο σώμα μας βρίσκεται στα οστά και τα δόντια, κι αυτό γιατί βοηθά στη δημιουργία και το σχηματισμό των δοντιών. Ιδιαίτερα καλές πηγές φωσφόρου αποτελούν τα γαλακτοκομικά και τα ψάρια, ενώ καλές πηγές μαγνησίου αποτελούν όσπρια όπως τα φασόλια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι, ο σολομός κα.
Με άλλα λόγια, η καλή υγεία και το χτίσιμο ενός γερού και συμπαγούς σκελετού προϋποθέτει τ, ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους στα τόσο απαραίτητα αυτά θρεπτικά συστατικά.
Τα παιδιά κατέχουν τεχνολογικές γνώσεις ενηλίκων
Σύμφωνα με την εταιρεία AVG, ένα μέσο 11χρονο παιδί κατέχει τεχνολογικές γνώσεις ενήλικα. Με άλλα λόγια, είναι σε θέση να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε εργασία στον υπολογιστή, όπως π.χ. να «σερφάρει» στο διαδίκτυο, γνωρίζει πώς να χρησιμοποιεί τα gadget τελευταίας τεχνολογίας και μάλιστα ευκολότερα απ’ ότι ένας ενήλικας.«Τεχνολογικά πάντα μιλώντας, τα σημερινά παιδιά μας βγάζουν το καπέλο», υπογραμμίζει ο διευθύνων σύμβουλος της AVG, JR Smith...Το θέμα είναι ότι συχνά οι γονείς δεν το γνωρίζουν αυτό. Συγκεκριμένα σε έρευνα της Digital Diaries, μόνο το 7% των γονέων δηλώνει ότι γνωρίζει περισσότερα απ’ το παιδί του.Οι αποκαλύψεις της AVG φέρνουν στο φως στοιχεία και για την ανατροφή των παιδιών στις αναπτυγμένες χώρες. Φέτος, η εταιρία κυκλοφόρησε μια έρευνα, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα παιδιά των δυτικών χωρών λαμβάνουν περισσότερα τεχνολογικά εφόδια έναντι άλλων. Συγκεκριμένα, το 58% των παιδιών στις ηλικίες 2-5 είναι σε θέση να παίξει ένα παιχνίδι στον υπολογιστή, αλλά μόνο το 52% γνωρίζει πώς να κάνει ποδήλατο. Και ενώ το 63% γνωρίζει πώς να χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή, μόνο το 20% ξέρει να κολυμπάει και το 11% να δένει τα παπούτσια του!
Όταν η μαγειρική με το παιδί γίνεται παιχνίδι γνώσης!
Αντιμετωπίστε την άρνηση των παιδιού σας για το φαγητό, μετατρέποντας την κουζίνα σε παιδότοπο! Ο χώρος των πιο ηρωικών μαχών μπορεί να μετατρέπει, μέσα από πολύ απλές διαδικασίες, σε έναν χώρο διασκέδασης και γνώσης αλλά και σύσφιξης σχέσεων με τους μικρούς μας φίλους!
Η μαγειρική με τους γονείς επιτρέπει στα παιδιά να αναπτύξουν μαθηματικές και λεκτικές ικανότητες και να γνωρίσουν πρακτικά την επιστήμη. Μετρώντας και ζυγίζοντας τα υλικά, μαθαίνουν τους αριθμούς, μαθηματικές πράξεις και τους όγκους, ενώ η ανάμειξη των υλικών αποτελεί την πρώτη επαφή τους με τη φυσική και τη χημεία.
Η διάρκεια του μαγειρέματος φέρνει σε επαφή τα παιδιά με γράμματα και προτάσεις, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναγνωρίσουν τα γράμματα, να διαβάσουν τη συνταγή και τις ετικέτες των προϊόντων, αναπτύσσοντας έτσι λεκτικές ικανότητες.
Μια συνταγή μπορεί να γίνει η ευκαιρία, ώστε τα παιδιά να ακούσουν μια δική σας εμπειρία, διηγώντας τους την ιστορία της πρώτη σας συνταγής ή του πρώτου καμένου φαγητού. Ευκαιρία, λοιπόν, να μοιραστείτε συναισθήματα, εμπειρίες και λάθη που θα σας φέρουν πιο κοντά, ενώ ταυτόχρονα θα περάσετε όμορφα.
Τα παιδιά, συνήθως, αρνούνται τρόφιμα λόγω ενός βασικού ενστίκτου το οποίο κουβαλούν μέχρι τα έξι τους χρόνια ή λόγω της αρνητικής άποψης που έχουν διαμορφώσει για τα τρόφιμα από τα πρότυπά τους, όπως οι γονείς, οι συμμαθητές ή τα μεγαλύτερα αδέλφια.
Μέσα σε όλα αυτά, ξεχνάμε πως η γεύση είναι ο βασικός καθοδηγητής μας για το αν μας αρέσει ένα τρόφιμο ή όχι, γι’ αυτό και είναι σημαντικό τα παιδιά να δοκιμάζουν τα νέα τρόφιμα, προτού τα απορρίψουν. Πώς; Έρευνες έχουν δείξει πως τα παιδιά είναι πρόθυμα να δοκιμάσουν τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά ωμά ή μαγειρεμένα, όταν τα έχουν μαγειρέψει τα ίδια ή ακόμη όταν έχουν παίξει με αυτά.
Επιστρατεύστε τη φαντασία σας πλάθοντας ιστορίες και παιχνίδια κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος και απολαύστε μαζί με το παιδί σας ένα δημιουργικό ταξίδι στη γνώση της μαγειρικής.
Η μαγειρική με τους γονείς επιτρέπει στα παιδιά να αναπτύξουν μαθηματικές και λεκτικές ικανότητες και να γνωρίσουν πρακτικά την επιστήμη. Μετρώντας και ζυγίζοντας τα υλικά, μαθαίνουν τους αριθμούς, μαθηματικές πράξεις και τους όγκους, ενώ η ανάμειξη των υλικών αποτελεί την πρώτη επαφή τους με τη φυσική και τη χημεία.
Η διάρκεια του μαγειρέματος φέρνει σε επαφή τα παιδιά με γράμματα και προτάσεις, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναγνωρίσουν τα γράμματα, να διαβάσουν τη συνταγή και τις ετικέτες των προϊόντων, αναπτύσσοντας έτσι λεκτικές ικανότητες.
Μια συνταγή μπορεί να γίνει η ευκαιρία, ώστε τα παιδιά να ακούσουν μια δική σας εμπειρία, διηγώντας τους την ιστορία της πρώτη σας συνταγής ή του πρώτου καμένου φαγητού. Ευκαιρία, λοιπόν, να μοιραστείτε συναισθήματα, εμπειρίες και λάθη που θα σας φέρουν πιο κοντά, ενώ ταυτόχρονα θα περάσετε όμορφα.
Τα παιδιά, συνήθως, αρνούνται τρόφιμα λόγω ενός βασικού ενστίκτου το οποίο κουβαλούν μέχρι τα έξι τους χρόνια ή λόγω της αρνητικής άποψης που έχουν διαμορφώσει για τα τρόφιμα από τα πρότυπά τους, όπως οι γονείς, οι συμμαθητές ή τα μεγαλύτερα αδέλφια.
Μέσα σε όλα αυτά, ξεχνάμε πως η γεύση είναι ο βασικός καθοδηγητής μας για το αν μας αρέσει ένα τρόφιμο ή όχι, γι’ αυτό και είναι σημαντικό τα παιδιά να δοκιμάζουν τα νέα τρόφιμα, προτού τα απορρίψουν. Πώς; Έρευνες έχουν δείξει πως τα παιδιά είναι πρόθυμα να δοκιμάσουν τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά ωμά ή μαγειρεμένα, όταν τα έχουν μαγειρέψει τα ίδια ή ακόμη όταν έχουν παίξει με αυτά.
Επιστρατεύστε τη φαντασία σας πλάθοντας ιστορίες και παιχνίδια κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος και απολαύστε μαζί με το παιδί σας ένα δημιουργικό ταξίδι στη γνώση της μαγειρικής.
Πώς θα μάθετε δυο γλώσσες στο παιδί σας
Όλοι μπορούμε να μάθουμε μια ξένη γλώσσα. Για μερικούς ανθρώπους αυτό είναι ευκολότερο από ότι για άλλους, αλλά όλοι μπορούμε να το κάνουμε. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν δυο γλώσσες με την ίδια ευχέρεια είναι δίγλωσσοι.
Και αυτοί που κατά κύριο λόγο μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσοι είναι τα παιδιά. Μπορούν να μάθουν δυο γλώσσες στο σπίτι, στο σχολείο ή στον κοινωνικό τους περίγυρο. Η γλώσσα που το παιδί γνωρίζει καλύτερα ονομάζεται κυρίαρχη γλώσσα. Με τον καιρό, η κυρίαρχη γλώσσα μπορεί να αλλάξει, ειδικά όταν το παιδί δεν την χρησιμοποιεί τακτικά.
Η χρήση δυο γλωσσών είναι μια δεξιότητα σαν όλες τις άλλες. Τα παιδιά για να χρησιμοποιούν σωστά τις γλώσσες πρέπει να εξασκούνται πολύ και σε αυτό μπορούν να τα βοηθήσουν οι γονείς. Χωρίς πρακτική, το παιδί ίσως να αντιμετωπίσει δυσκολίες κατανόησης ή επικοινωνίας με ανθρώπους και στις δυο γλώσσες.
Πώς μπορώ να μάθω το παιδί μου να είναι δίγλωσσο;
Ένας τρόπος είναι να χρησιμοποιεί και τις δυο γλώσσες από την αρχή. Για παράδειγμα, ο ένας γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί μια γλώσσα, ενώ ο άλλος γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα.
Ένας άλλος τρόπος είναι να χρησιμοποιείτε μόνο μια γλώσσα στο σπίτι. Το παιδί σας μπορεί να μάθει τη δεύτερη γλώσσα όταν αρχίσει να πηγαίνει στο σχολείο.
Δώστε στο παιδί σας πολλές ευκαιρίες για να εξασκηθεί στη χρήση και των δυο γλωσσών μέσα από καθημερινές καταστάσεις.
Είναι σημαντικό να μην εναλλάσσετε τις γλώσσες στην ίδια πρόταση. Εάν το κάνετε αυτό, το παιδί σας θα μάθει δυσκολότερα να ξεχωρίζει τις δυο γλώσσες.
Η εκμάθηση δυο γλωσσών προκαλεί δυσλεξία;
Όχι. Παιδιά σε όλο τον κόσμο μαθαίνουν περισσότερες από μια γλώσσες χωρίς να παρουσιάζουν προβλήματα δυσλεξίας. Τα δίγλωσσα παιδιά αναπτύσσουν γλωσσικές δεξιότητες όπως όλα τα παιδιά.
Τι πρέπει να γνωρίζω όταν το παιδί μου μαθαίνει περισσότερες από μια γλώσσες;
Κάθε δίγλωσσο παιδί έχει την ιδιαιτερότητά του. Κάθε παιδί μαθαίνει τη γλώσσα με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Γενικότερα όμως, η εκμάθηση δυο γλωσσών χρειάζεται περισσότερο χρόνο από ότι η εκμάθηση μιας γλώσσας.
Όπως όλα τα παιδιά, έτσι και τα δίγλωσσα αρθρώνουν τις πρώτες τους λέξεις από την ηλικία του ενός έτους: για παράδειγμα 'μαμά' ή 'μπαμπά'. Από την ηλικία των 2 ετών, τα περισσότερα δίγλωσσα παιδιά μπορούν να αρθρώσουν φράσεις με δυο λέξεις : για παράδειγμα 'μπάλα μου' ή 'όχι χυμό'.
Τα παιδιά μπορεί κάποιες φορές να μπερδεύονται. Μπορεί να μπερδεύουν τους γραμματικούς κανόνες ή να χρησιμοποιούν λέξεις και από τις δυο γλώσσες στην ίδια πρόταση. Αυτό είναι φυσιολογικό και σταδιακά εξαφανίζεται καθώς αναπτύσσονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες.
Μερικά παιδιά, όταν αρχίζουν να μαθαίνουν μια δεύτερη γλώσσα, μπορεί να μη μιλάνε για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτή η 'περίοδος σιωπής' είναι πιθανό να διαρκέσει από μερικούς μήνες έως ένα χρόνο. Αυτό είναι επίσης φυσιολογικό και παροδικό.
Τι τρόπους πρέπει να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω το παιδί μου να γίνει δίγλωσσο;
Βιβλία. Μπορεί να διαβάζετε στο παιδί σας και στις δυο γλώσσες. Μπορείτε να βρείτε τα βιβλία που χρειάζεστε σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες και στο Internet.
Κασέτες και CD. Κασέτες και CD σε άλλες γλώσσες μπορούν επίσης να φανούν χρήσιμα. Το τραγούδι είναι ένας επίσης πολύ καλός και διασκεδαστικός τρόπος για να αρχίσετε να μαθαίνετε μια δεύτερη γλώσσα στο παιδί σας.
Βιντεοκασέτες και DVD. Τα προγράμματα για παιδιά είναι διαθέσιμα σε πολλές γλώσσες. Αυτά τα προγράμματα συχνά μαθαίνουν στα παιδιά τους αριθμούς, τα γράμματα, τα χρώματα και το βασικό λεξιλόγιο.
Γλωσσικά προγράμματα. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσα και σε εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις ή σε δίγλωσσα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν και τις δυο γλώσσες κατά την επικοινωνία τους με άλλα παιδιά.
Εάν το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολία στην επικοινωνία, πρέπει να χρησιμοποιούμε μόνο μια γλώσσα;
Σε αυτήν την περίπτωση είναι καλύτερο να επικοινωνείτε με το παιδί σας στη γλώσσα που χρησιμοποιείται με μεγαλύτερη ευχέρεια. Αυτό συνιστάται ακόμα και αν χρησιμοποιεί διαφορετική γλώσσα στο σχολείο. Αλλά προσπαθήστε να μην αλλάζετε απότομα τις καθημερινές συνήθειες του παιδιού σας. Μπορεί να το αγχώσετε.
Εάν το παιδί σας αντιμετωπίζει προβλήματα και στις δυο γλώσσες, ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη γνώμη του ειδικού.
Και αυτοί που κατά κύριο λόγο μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσοι είναι τα παιδιά. Μπορούν να μάθουν δυο γλώσσες στο σπίτι, στο σχολείο ή στον κοινωνικό τους περίγυρο. Η γλώσσα που το παιδί γνωρίζει καλύτερα ονομάζεται κυρίαρχη γλώσσα. Με τον καιρό, η κυρίαρχη γλώσσα μπορεί να αλλάξει, ειδικά όταν το παιδί δεν την χρησιμοποιεί τακτικά.
Η χρήση δυο γλωσσών είναι μια δεξιότητα σαν όλες τις άλλες. Τα παιδιά για να χρησιμοποιούν σωστά τις γλώσσες πρέπει να εξασκούνται πολύ και σε αυτό μπορούν να τα βοηθήσουν οι γονείς. Χωρίς πρακτική, το παιδί ίσως να αντιμετωπίσει δυσκολίες κατανόησης ή επικοινωνίας με ανθρώπους και στις δυο γλώσσες.
Πώς μπορώ να μάθω το παιδί μου να είναι δίγλωσσο;
Ένας τρόπος είναι να χρησιμοποιεί και τις δυο γλώσσες από την αρχή. Για παράδειγμα, ο ένας γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί μια γλώσσα, ενώ ο άλλος γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα.
Ένας άλλος τρόπος είναι να χρησιμοποιείτε μόνο μια γλώσσα στο σπίτι. Το παιδί σας μπορεί να μάθει τη δεύτερη γλώσσα όταν αρχίσει να πηγαίνει στο σχολείο.
Δώστε στο παιδί σας πολλές ευκαιρίες για να εξασκηθεί στη χρήση και των δυο γλωσσών μέσα από καθημερινές καταστάσεις.
Είναι σημαντικό να μην εναλλάσσετε τις γλώσσες στην ίδια πρόταση. Εάν το κάνετε αυτό, το παιδί σας θα μάθει δυσκολότερα να ξεχωρίζει τις δυο γλώσσες.
Η εκμάθηση δυο γλωσσών προκαλεί δυσλεξία;
Όχι. Παιδιά σε όλο τον κόσμο μαθαίνουν περισσότερες από μια γλώσσες χωρίς να παρουσιάζουν προβλήματα δυσλεξίας. Τα δίγλωσσα παιδιά αναπτύσσουν γλωσσικές δεξιότητες όπως όλα τα παιδιά.
Τι πρέπει να γνωρίζω όταν το παιδί μου μαθαίνει περισσότερες από μια γλώσσες;
Κάθε δίγλωσσο παιδί έχει την ιδιαιτερότητά του. Κάθε παιδί μαθαίνει τη γλώσσα με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Γενικότερα όμως, η εκμάθηση δυο γλωσσών χρειάζεται περισσότερο χρόνο από ότι η εκμάθηση μιας γλώσσας.
Όπως όλα τα παιδιά, έτσι και τα δίγλωσσα αρθρώνουν τις πρώτες τους λέξεις από την ηλικία του ενός έτους: για παράδειγμα 'μαμά' ή 'μπαμπά'. Από την ηλικία των 2 ετών, τα περισσότερα δίγλωσσα παιδιά μπορούν να αρθρώσουν φράσεις με δυο λέξεις : για παράδειγμα 'μπάλα μου' ή 'όχι χυμό'.
Τα παιδιά μπορεί κάποιες φορές να μπερδεύονται. Μπορεί να μπερδεύουν τους γραμματικούς κανόνες ή να χρησιμοποιούν λέξεις και από τις δυο γλώσσες στην ίδια πρόταση. Αυτό είναι φυσιολογικό και σταδιακά εξαφανίζεται καθώς αναπτύσσονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες.
Μερικά παιδιά, όταν αρχίζουν να μαθαίνουν μια δεύτερη γλώσσα, μπορεί να μη μιλάνε για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτή η 'περίοδος σιωπής' είναι πιθανό να διαρκέσει από μερικούς μήνες έως ένα χρόνο. Αυτό είναι επίσης φυσιολογικό και παροδικό.
Τι τρόπους πρέπει να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω το παιδί μου να γίνει δίγλωσσο;
Βιβλία. Μπορεί να διαβάζετε στο παιδί σας και στις δυο γλώσσες. Μπορείτε να βρείτε τα βιβλία που χρειάζεστε σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες και στο Internet.
Κασέτες και CD. Κασέτες και CD σε άλλες γλώσσες μπορούν επίσης να φανούν χρήσιμα. Το τραγούδι είναι ένας επίσης πολύ καλός και διασκεδαστικός τρόπος για να αρχίσετε να μαθαίνετε μια δεύτερη γλώσσα στο παιδί σας.
Βιντεοκασέτες και DVD. Τα προγράμματα για παιδιά είναι διαθέσιμα σε πολλές γλώσσες. Αυτά τα προγράμματα συχνά μαθαίνουν στα παιδιά τους αριθμούς, τα γράμματα, τα χρώματα και το βασικό λεξιλόγιο.
Γλωσσικά προγράμματα. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσα και σε εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις ή σε δίγλωσσα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν και τις δυο γλώσσες κατά την επικοινωνία τους με άλλα παιδιά.
Εάν το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολία στην επικοινωνία, πρέπει να χρησιμοποιούμε μόνο μια γλώσσα;
Σε αυτήν την περίπτωση είναι καλύτερο να επικοινωνείτε με το παιδί σας στη γλώσσα που χρησιμοποιείται με μεγαλύτερη ευχέρεια. Αυτό συνιστάται ακόμα και αν χρησιμοποιεί διαφορετική γλώσσα στο σχολείο. Αλλά προσπαθήστε να μην αλλάζετε απότομα τις καθημερινές συνήθειες του παιδιού σας. Μπορεί να το αγχώσετε.
Εάν το παιδί σας αντιμετωπίζει προβλήματα και στις δυο γλώσσες, ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη γνώμη του ειδικού.
Η οικογενειακή βία κάνει τα παιδιά επιθετικά
Ψάξτε τις αιτίες στο σπίτι και στο σχολείο
Στρες, άγχος, κατάθλιψη αλλά και οικογενειακό περιβάλλον είναι μεταξύ των αιτιών που ενοχοποιούνται για τη βία που εκδηλώνεται στα παιδιά. Με αφορμή την επίθεση του 18χρονου μαθητή σε τρία άτομα στο σχολείο του στο Μαρούσι, επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν τί μπορεί να οδήγησε το νεαρό στη βία.
Σε πολλές μελέτες ψυχιάτρων και ψυχολόγων προσδιορίζονται τα κύρια αίτια που μπορεί ένα παιδί να παρουσιάσει βίαιη συμπεριφορά. Η ανάλυση των παρακάτω στοιχείων αποτελεί γενική προσέγγιση διατηρώντας πάντοτε την μοναδικότητα της περίπτωσης και την προσεκτική ιατρική εξέταση του κάθε περιστατικού.
Τα αίτια της βίαιης συμπεριφοράς ενός παιδιού μπορεί να είναι:
1. Το περιβάλλον στο σπίτι
Η οικογενειακή βία τις περισσότερες φορές είναι υπεύθυνη για τις επιθετικές συμπεριφορές των παιδιών. Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστεί υπό μορφή βιαίας έκρηξης.
2. Η κατάθλιψη
Ένα συναισθηματικό παιδί που θεωρεί ότι αισθάνεται εγκλωβισμένο, μπορεί να εκδηλώσει την κατάθλιψη του με βίαιη συμπεριφορά. Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν σημάδια που οι γονείς μπορούν να τα εντοπίσουν.
3. Τα όπλα στην κατοχή της οικογένειας
Ένα όπλο στο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να κάνει το παιδί πιο δεκτικό στη βία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και το ίδιο το όπλο επιθετικά. Εδώ το παιδί δρα τις περισσότερες φορές μιμητικά.
4. Το στρες και το άγχος
Όταν το παιδί πιέζεται ψυχολογικά από το σχολείο και το σπίτι και δε γνωρίζει κάποια άλλη μέθοδο να λύσει τα προβλήματα του, συνήθως εκδηλώνει βίαιη συμπεριφορά. Στις περιπτώσεις αυτές προϋπάρχει περίοδος αυτοαπομόνωσης του παιδιού (το παιδί προτιμά να μένει μόνο του).
5. Η μίμηση αυτών που βλέπει στην τηλεόραση
Σε εποχές ,όπου στα παιδιά προβάλλονται εύκολα από την τηλεόραση και το Ιντερνέτ (ταινίες, παιχνίδια κλπ), τα πρότυπα βίας, μπορεί αυτά να οδηγήσουν στη μίμηση ακραίων συμπεριφορών. Αυτό έχει παρατηρηθεί κυρίως στις προηγμένες χώρες ,που η πρόσβαση στην τηλεόραση και το Ιντερνέτ είναι εύκολη.
6. Η αποδοχή από τα υπόλοιπα παιδιά
Η ανάγκη που έχουν τα παιδιά για αποδοχή από τα άλλα παιδιά με τα οποία έρχονται σε επαφή (ειδικότερα όταν αυτά είναι μέλη μιας συμμορίας), τα ωθεί στη βιαιότητα για να γίνουν αποδεκτά από την ομάδα. Εδώ οι γονείς μπορούν να παρέμβουν ελέγχοντας τις παρέες των παιδιών τους.
7. Η έλλειψη επικοινωνίας με το περιβάλλον
Τα παιδιά σε κάθε φάση της ζωής τους και ανεξάρτητα από την ηλικία τους έχουν ανάγκη από την καθοδήγηση των μεγαλύτερων. Ο σωστός προσανατολισμός και η επικοινωνία με τους γονείς τους μπορούν να αποτρέψουν τη βίαιη συμπεριφορά.
Συμπερασματικά η βίαιη συμπεριφορά ενός παιδιού, είναι συνήθως αποτέλεσμα μίας κατάστασης που σίγουρα δίνει τις περισσότερες φορές πρώιμα (πιο νωρίς) συμπτώματα στους γονείς και στο περιβάλλον του σχολείου.
Στρες, άγχος, κατάθλιψη αλλά και οικογενειακό περιβάλλον είναι μεταξύ των αιτιών που ενοχοποιούνται για τη βία που εκδηλώνεται στα παιδιά. Με αφορμή την επίθεση του 18χρονου μαθητή σε τρία άτομα στο σχολείο του στο Μαρούσι, επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν τί μπορεί να οδήγησε το νεαρό στη βία.
Σε πολλές μελέτες ψυχιάτρων και ψυχολόγων προσδιορίζονται τα κύρια αίτια που μπορεί ένα παιδί να παρουσιάσει βίαιη συμπεριφορά. Η ανάλυση των παρακάτω στοιχείων αποτελεί γενική προσέγγιση διατηρώντας πάντοτε την μοναδικότητα της περίπτωσης και την προσεκτική ιατρική εξέταση του κάθε περιστατικού.
Τα αίτια της βίαιης συμπεριφοράς ενός παιδιού μπορεί να είναι:
1. Το περιβάλλον στο σπίτι
Η οικογενειακή βία τις περισσότερες φορές είναι υπεύθυνη για τις επιθετικές συμπεριφορές των παιδιών. Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστεί υπό μορφή βιαίας έκρηξης.
2. Η κατάθλιψη
Ένα συναισθηματικό παιδί που θεωρεί ότι αισθάνεται εγκλωβισμένο, μπορεί να εκδηλώσει την κατάθλιψη του με βίαιη συμπεριφορά. Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν σημάδια που οι γονείς μπορούν να τα εντοπίσουν.
3. Τα όπλα στην κατοχή της οικογένειας
Ένα όπλο στο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να κάνει το παιδί πιο δεκτικό στη βία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και το ίδιο το όπλο επιθετικά. Εδώ το παιδί δρα τις περισσότερες φορές μιμητικά.
4. Το στρες και το άγχος
Όταν το παιδί πιέζεται ψυχολογικά από το σχολείο και το σπίτι και δε γνωρίζει κάποια άλλη μέθοδο να λύσει τα προβλήματα του, συνήθως εκδηλώνει βίαιη συμπεριφορά. Στις περιπτώσεις αυτές προϋπάρχει περίοδος αυτοαπομόνωσης του παιδιού (το παιδί προτιμά να μένει μόνο του).
5. Η μίμηση αυτών που βλέπει στην τηλεόραση
Σε εποχές ,όπου στα παιδιά προβάλλονται εύκολα από την τηλεόραση και το Ιντερνέτ (ταινίες, παιχνίδια κλπ), τα πρότυπα βίας, μπορεί αυτά να οδηγήσουν στη μίμηση ακραίων συμπεριφορών. Αυτό έχει παρατηρηθεί κυρίως στις προηγμένες χώρες ,που η πρόσβαση στην τηλεόραση και το Ιντερνέτ είναι εύκολη.
6. Η αποδοχή από τα υπόλοιπα παιδιά
Η ανάγκη που έχουν τα παιδιά για αποδοχή από τα άλλα παιδιά με τα οποία έρχονται σε επαφή (ειδικότερα όταν αυτά είναι μέλη μιας συμμορίας), τα ωθεί στη βιαιότητα για να γίνουν αποδεκτά από την ομάδα. Εδώ οι γονείς μπορούν να παρέμβουν ελέγχοντας τις παρέες των παιδιών τους.
7. Η έλλειψη επικοινωνίας με το περιβάλλον
Τα παιδιά σε κάθε φάση της ζωής τους και ανεξάρτητα από την ηλικία τους έχουν ανάγκη από την καθοδήγηση των μεγαλύτερων. Ο σωστός προσανατολισμός και η επικοινωνία με τους γονείς τους μπορούν να αποτρέψουν τη βίαιη συμπεριφορά.
Συμπερασματικά η βίαιη συμπεριφορά ενός παιδιού, είναι συνήθως αποτέλεσμα μίας κατάστασης που σίγουρα δίνει τις περισσότερες φορές πρώιμα (πιο νωρίς) συμπτώματα στους γονείς και στο περιβάλλον του σχολείου.
Παιδιά και δημιουργικότητα
Πολλά παιδιά χάνουν το ενδιαφέρον τους μετά τα πρώτα χρόνια στο σχολείο, γιατί δεν τους δίνεται η ευκαιρία ελεύθερα να εκφράσουν καλλιτεχνικά τον εαυτό τους. Τη δημιουργικότητα μπορούμε όλοι να τη «νιώσουμε» και να τη «διδαχτούμε» στο σωστό περιβάλλον και με το σωστό είδος καθοδήγησης. ΄Ολοι γεννιόμαστε με ένα τεράστιο δυναμικό φαντασίας και δημιουργικότητας και ένα μεγάλο ποσοστό αυτού του δυναμικού καταστέλλετα. Ο δάσκαλος και ο γονιός μπορούν να βοηθήσουν να αναπτυχθεί η προσωπική προδιάθεση του να γίνει κάποιος δημιουργικός. Ιστορίες, παραμύθια και ταινίες
Μουσεία και γκαλερί
Για να μπορέσουν τα παιδιά να ακούσουν την εσωτερική τους φωνή, να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους, τη φαντασία τους και την έμπνευσή τους χρειάζεται ένα κλίμα αποδοχής και ασφάλειας. Υπάρχει μεγάλη συνάφεια στο να νιώθει καλά ένα παιδί και στο κλίμα που υπάρχει στο σπίτι ή στο σχολείο.. ΄Ένα κλίμα που θα κάνει τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή και να εκφράζουν ελεύθερα τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να εξερευνούν με ενθουσιασμό και συνεργατικότητα, τα ενθαρρύνει να δοκιμάζουν, να ρισκάρουν, να τολμούν..
H δημιουργικότητα είναι μια ενδιαφέρουσα διαδικασία. Το να μπορείς να την παρατηρείς, να την αναγνωρίζεις, ή να την βιώνεις, αποτελεί μια ξεχωριστή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης. Μόλις τα τελευταία χρόνια αρχίζουμε να κατανοούμε την αξία των συναισθηματικών συστατικών της δημιουργικής διαδικασίας (Russ S,1993)
H δημιουργικότητα μάς βοηθάει να εστιάσουμε στον εσώτερο σκοπό μας. Πρόκειται για μια δύναμη που μπορεί να διοχετευτεί σε πολλά πεδία της ζωής μας και να μας βοηθήσει να γευτούμε την ευτυχία και τη χαρά (Gurden Hoy,2001)
Συχνά οι καλλιτεχνικές τάσεις των παιδιών μπαίνουν σε φόρμες και καλούπια ακολουθώντας τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων γενεών..΄Ετσι χάνουν την έμπνευση και τη μοναδικότητά τους και καταστέλλεται η δημιουργική τους τάση.
Oι άνθρωποι που μπορούν να εργαστούν δημιουργικά, έχουν «ανοιχτό» μυαλό και μπορούν να σκεφτούν «έξω από τα συνηθισμένα». Δεν έχουν δηλαδή αυτό που ο Robert Von Oech αναφέρει στο βιβλίο του ως «νοητικά εμπόδια» για τη δημιουργικότητα. Όπως δηλαδή το να λένε:- Αυτό δεν είναι λογικό
- Ακολούθησε τους κανόνες
- Να είσαι πρακτικός
- Το παιχνίδι είναι χάσιμο χρόνου
- Αυτό δεν είναι το δυνατό σου σημείο
- Να αποφεύγεις το διφορούμενο
- Μην είσαι ανόητος
- Να διαπράττεις σφάλμα είναι λάθος
- Δεν είσαι δημιουργικός
Υπάρχουν πληθώρα στοιχείων που αποδεικνύουν πως όταν οι άνθρωποι είναι κάτω από πίεση, φόβο, άγχος , κριτική, σκέπτονται με τρόπους που είναι ξεκάθαροι, δοκιμασμένοι και συμβατικοί με μια λέξη λιγότερο δημιουργικοί.
Το να φανταζόμαστε σημαίνει ( Bernadette Duffy μτφ Βεργιοπούλου Α ,2003 )
- Να αποκοβόμαστε από τον αισθητό κόσμο και να μεταφερόμαστε πέρα από πραγματικές καταστάσεις
- Να μην περιοριζόμαστε στα φαινόμενα του άμεσα αισθητού κόσμου
- Να εσωτερικεύουμε αυτά που αντιλαμβανόμαστε
- Να διαχωρίζουμε τις πράξεις και τα αντικείμενα από την κυριολεκτική σημασία τους και να τους δίνουμε καινούριες σημασίες
- Να συσχετίζουμε και να συνδυάζουμε τις εμπειρίες και τις αντιλήψεις μας
- Να σκεπτόμαστε όχι αυτό που δεν υπάρχει, αλλά αυτό που μπορεί να υπάρξει
Ιστορίες, παραμύθια και ταινίες
΄Ένα χρήσιμο εκπαιδευτικό εργαλείο είναι η ανάπτυξη της φαντασίας μέσα από τις ιστορίες τα παραμύθια και τις ταινίες
Εκεί υπάρχει ήδη ο σπόρος για την έμπνευση, τον οραματισμό και τη φαντασία. Δίνεται στα παιδιά η ευκαιρία να ταυτιστούν με χαρακτήρες. ΄Ετσι μπορούν να βιώσουν την ίδια την ιστορία αλλά και να προχωρήσουν παραπέρα….
Ακόμα και πριν να μάθουν τα παιδιά να διαβάζουν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εικονογραφημένο βιβλίο για να επεξεργαστούμε τα βασικά σημεία της αποκλίνουσας σκέψης που είναι η ευχέρεια, ευελιξία, πρωτοτυπία και επεξεργασία΄Ένα ζώο στη λάσπη μπορεί να είναι η αφορμή για να φανταστεί άλλα ζώα στη λάσπη, ή τι μπορούν να φτιάξουν με τη λάσπη, ή πως θα συμπεριφέρονται άλλα ζώα στη λάσπη αν τα έφερναν εκεί κ.λπ. Ενθαρρύνονται δηλαδή να ασκήσουν τη φαντασία τους. Ενθουσιάζονται να δώσουν δικές τους λύσεις σε αναδυόμενα προβλήματα
Παραδείγματα
- Ποιες άλλες χρήσεις; Π.χ (μιας εφημερίδας!!)
- Μπορούμε να προσαρμόσουμε παλιά αντικείμενα στο σήμερα;(π.χ ένα παλιό ρολόι)
- Τι αλλαγές μπορούν να γίνουν στο χρώμα, στο σχήμα, στη μορφή, στην κίνηση, στη γεύση, στην οσμή…ενός αντικειμένου;
- Τι να προσθέσουμε; Να γίνει μεγαλύτερο, πλατύτερο, δυνατότερο, ταχύτερο;
- Τι να αφαιρέσουμε, να γίνει μικρότερο, ελαφρύτερο;
- Τι άλλο αντί αυτό; Να το υποκαταστήσω με τι;
- Πώς να σκέπτεται ο άλλος…΄όταν….
- Τι θα συνέβαινε αν…
Φανταστικό διώνυμο
Δίνουμε δυο άσχετες λέξεις στα παιδιά π.χ «φως» και «παπούτσια» και καλούνται να φτιάξουν μια ιστορία. Πρόκειται για μια τεχνική που τα παιδιά καταφέρνουν να εφαρμόσουν πολύ καλά, διασκεδάζοντας αρκετά.
Με τις ιστορίες και τις φανταστικές διαδικασίες για να τις παράγουμε βοηθάμε τα παιδιά να εισχωρήσουν στην πραγματικότητα από το παράθυρο και όχι από την πόρτα! Είναι πιο διασκεδαστικό και άρα πιο χρήσιμο!
Μεταμφίεση
Το παιχνίδι της μεταμφίεσης τα βοηθάει να μπαίνουν στη θέση άλλων ,να ανακαλύπτουν νέες κινήσεις, να εφευρίσκουν διαλόγους. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να αναπαριστούν τις εμπειρίες τους, τα συναισθήματα και τις ιδέες τους, για να τα διατηρήσουν στη μνήμη τους και να τα μοιραστούν με τους άλλους. Κι εμείς είναι σημαντικό να δίνουμε αξία στις αναπαραστάσεις αυτές θεωρώντας τες μοναδικές και ιδιαίτερες .
Το παιγνίδι γενικότερα προάγει την ευελιξία και τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων που χρειάζονται για να είναι κάποιος δημιουργικός. Οι καλλιτέχνες αναφέρονται συνήθως στο παιχνίδι με διάφορα υλικά τα οποία οδηγούν τα παιδιά στο να ανακαλύψουν καινούριους, δημιουργικούς συνδυασμούς
Μουσεία και γκαλερί
Οι επισκέψεις σε μουσεία και γκαλερί εντυπωσιάζουν τα παιδιά και τα βοηθούν να αναπτύξουν την κριτική τους ικανότητα και μετά να δημιουργήσουν τα δικά τους έργα. Τα βοηθάμε να μας περιγράψουν τι βλέπουν, τι ακούν, τι πιάνουν, τι αισθάνονται.
Μουσική
Η γνωριμία με τον κόσμο της μουσικής . ΄Τα μουσικά όργανα και κυρίως τα κρουστά ενθουσιάζουν τα παιδιά και μπορούν να έρθουν εύκολα σε επαφή με τους διαφορετικούς ήχους, να εξετάσουν από τι αποτελούνται, να φτιάξουν δικά τους..
Για να αναπτύξουμε τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους είναι επίσης καλό ….
- Να βάζουμε ξεκάθαρους στόχους
- Να είμαστε ξεκάθαροι στα όρια
- Να ενισχύουμε τη συνεργασία
- Να αξιοποιούμε το απρόσμενο
- Να κάνουμε ανοικτές ερωτήσεις
- Να χρησιμοποιούμε τον αναστοχασμό
- Να βρίσκουμε ευκαιρίες να λύνουν προβλήματα καθημερινότητας
- Να ζουν νέες εμπειρίες
- Να ενισχύουμε την υπομονή και την επιμονή τους
- Να τους επιτρέπουμε να λένε ελεύθερα τις ιδέες τους
- Να τους δίνουμε ευκαιρίες να αντιμετωπίζουν το άγνωστο και το διαφορετικό
- Να χρησιμοποιούμε σύμβολα και μεταφορές στο λόγο μας.
Αυτό τελικά που έχει σημασία πάνω απ΄όλα είναι΄να ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας μέσα σε ένα κλίμα αποδοχής και ασφάλειας, μαθαίνοντάς τα να αντλούν όσο μπορούν περισσότερα από τη σχέση τους μαζί μας και από το περιβάλλον γύρω τους..
Κλιματική αλλαγή: τα παιδιά πλήττονται περισσότερο
Σύμφωνα με νέα έκθεση της UNICEF για το πόσο ευάλωτα είναι τα παιδιά στην κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις των καταστροφών στην περιοχή της Ανατολικής Ασίας και του Ειρηνικού, τα παιδιά θα είναι μεταξύ εκείνων που πλήττονται περισσότερο.
Εκατομμύρια παιδιά σε όλη την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό ήδη υποφέρουν από έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό νερό και κατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και είναι ευάλωτα σε διατροφικές κρίσεις και τον κίνδυνο ασθενειών. Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να επιδεινώσει αυτή την κατάσταση.
Η θεμελιώδεις αιτίες της παιδικής θνησιμότητας σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτώνται ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή.
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες συνδέονται με αυξημένα ποσοστά υποσιτισμού, χολέρας, διαρροϊκές ασθένειες και μεταδιδόμενες ασθένειες όπως ο δάγκειος πυρετός και η ελονοσία, ενώ το ανεπαρκώς αναπτυγμένο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών τα θέτει σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από τις ασθένειες αυτές και να υποκύψουν σε επιπλοκές τους.
Μεταξύ των βασικών επισημάνσεων της έκθεσης:
-Το 70% των ανθρώπινων ζωών που χάνονται από καταστροφές παγκοσμίως συγκεντρώνεται στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού.
-Την περίοδο 1975-2008, η Ασία και μόνο εμφανίζει το 88% των ανθρώπων που πλήττονται από καταστροφές σε όλο τον κόσμο, το 61% των θανάτων και το 47% των οικονομικών ζημιών.
-Οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος προβλέπεται να αυξήσουν τον αριθμό των παιδιών που πλήττονται από καταστροφές, από περίπου 66,5 εκατομμύρια ανά έτος στα τέλη του 1990 σε μέχρι και 175 εκατομμύρια ανά έτος (παγκοσμίως) κατά την επόμενη δεκαετία.
-Ένα μέτρο άνοδος στη στάθμη της θάλασσας θα πλημμύριζε το 40% του Δέλτα του Κίτρινου Ποταμού στην Κίνα, το 45% του Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ, το 23% της πόλης Ho Chi Minh και το 31% όλων των εδαφών στην Ασία και τον Ειρηνικό που χρησιμοποιούνται για γεωργία και υδατοκαλλιέργειες, επηρεάζοντας τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
-Η αλλαγή του κλίματος θα μπορούσε να αυξήσει τον αριθμό των υποσιτισμένων παιδιών στην Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό κατά περίπου 38%.
-Μοντέλα αλλαγής του κλίματος δείχνουν ένα πιθανό διπλασιασμό των τιμών των τροφίμων για όλες τις βασικές καλλιέργειες μέχρι το 2050.
-Η γεωργία, ευάλωτη στις μεταβολές της θερμοκρασίας, τις βροχοπτώσεις και την αλμυρότητα του νερού, περιλαμβάνει πάνω από το 50% των μέσων βιοπορισμού στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, καθώς και ένα σημαντικό μέρος του ΑΕΠ για την πλειοψηφία των χωρών.
-Μόλις 1 βαθμός άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται να μειώσει τις σοδιές ρυζιού στην Ταϊλάνδη κατά 6% -40% κατά τα επόμενα 50 χρόνια.
-Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας προβλέπει ότι, μέχρι το 2030, το 5% των κρουσμάτων ελονοσίας παγκοσμίως θα οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.
-Η κατά κεφαλή διαθεσιμότητα του γλυκού νερού στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού είναι η 2η χαμηλότερη στον κόσμο – 406 εκατομμύρια κάτοικοι της υπαίθρου και 60 εκατομμύρια κάτοικοι πόλεων ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό.
-Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, 250 εκατομμύρια έως και 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως θα αναγκαστούν να μετακινηθούν λόγω των κλιματικών αλλαγών. Πολλοί από αυτούς θα είναι παιδιά.
Εκατομμύρια παιδιά σε όλη την Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό ήδη υποφέρουν από έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό νερό και κατάλληλες εγκαταστάσεις υγιεινής και είναι ευάλωτα σε διατροφικές κρίσεις και τον κίνδυνο ασθενειών. Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να επιδεινώσει αυτή την κατάσταση.
Η θεμελιώδεις αιτίες της παιδικής θνησιμότητας σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτώνται ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή.
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες συνδέονται με αυξημένα ποσοστά υποσιτισμού, χολέρας, διαρροϊκές ασθένειες και μεταδιδόμενες ασθένειες όπως ο δάγκειος πυρετός και η ελονοσία, ενώ το ανεπαρκώς αναπτυγμένο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών τα θέτει σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από τις ασθένειες αυτές και να υποκύψουν σε επιπλοκές τους.
Μεταξύ των βασικών επισημάνσεων της έκθεσης:
-Το 70% των ανθρώπινων ζωών που χάνονται από καταστροφές παγκοσμίως συγκεντρώνεται στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού.
-Την περίοδο 1975-2008, η Ασία και μόνο εμφανίζει το 88% των ανθρώπων που πλήττονται από καταστροφές σε όλο τον κόσμο, το 61% των θανάτων και το 47% των οικονομικών ζημιών.
-Οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος προβλέπεται να αυξήσουν τον αριθμό των παιδιών που πλήττονται από καταστροφές, από περίπου 66,5 εκατομμύρια ανά έτος στα τέλη του 1990 σε μέχρι και 175 εκατομμύρια ανά έτος (παγκοσμίως) κατά την επόμενη δεκαετία.
-Ένα μέτρο άνοδος στη στάθμη της θάλασσας θα πλημμύριζε το 40% του Δέλτα του Κίτρινου Ποταμού στην Κίνα, το 45% του Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ, το 23% της πόλης Ho Chi Minh και το 31% όλων των εδαφών στην Ασία και τον Ειρηνικό που χρησιμοποιούνται για γεωργία και υδατοκαλλιέργειες, επηρεάζοντας τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
-Η αλλαγή του κλίματος θα μπορούσε να αυξήσει τον αριθμό των υποσιτισμένων παιδιών στην Ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό κατά περίπου 38%.
-Μοντέλα αλλαγής του κλίματος δείχνουν ένα πιθανό διπλασιασμό των τιμών των τροφίμων για όλες τις βασικές καλλιέργειες μέχρι το 2050.
-Η γεωργία, ευάλωτη στις μεταβολές της θερμοκρασίας, τις βροχοπτώσεις και την αλμυρότητα του νερού, περιλαμβάνει πάνω από το 50% των μέσων βιοπορισμού στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, καθώς και ένα σημαντικό μέρος του ΑΕΠ για την πλειοψηφία των χωρών.
-Μόλις 1 βαθμός άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται να μειώσει τις σοδιές ρυζιού στην Ταϊλάνδη κατά 6% -40% κατά τα επόμενα 50 χρόνια.
-Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας προβλέπει ότι, μέχρι το 2030, το 5% των κρουσμάτων ελονοσίας παγκοσμίως θα οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.
-Η κατά κεφαλή διαθεσιμότητα του γλυκού νερού στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού είναι η 2η χαμηλότερη στον κόσμο – 406 εκατομμύρια κάτοικοι της υπαίθρου και 60 εκατομμύρια κάτοικοι πόλεων ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό.
-Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, 250 εκατομμύρια έως και 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως θα αναγκαστούν να μετακινηθούν λόγω των κλιματικών αλλαγών. Πολλοί από αυτούς θα είναι παιδιά.
Subscribe to:
Posts (Atom)
LinkWithin
