Pages

Παιδαγωγική Συντροφιά: Διαχείριση κρίσης στην τάξη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κάθε σχολείο είναι μια κοινότητα ανθρώπων, μαθητών και εκπαιδευτικών. Σε κάθε κοινότητα αναπτύσσονται σχέσεις μεταξύ των μελών της, οι οποίες κάποιες φορές διαταράσσονται για διάφορους λόγους. Η σχέση αυτή δεν είναι ανεξάρτητη από το στενότερο κοινωνικό πλαίσιο (γονείς), αλλά και το ευρύτερο πολιτικό (εκπαιδευτικό σύστημα) και οικονομικό (π.χ. «κρίση»). Εμείς, ως δάσκαλοι, χρειάζεται πολλές φορές να διαχειριστούμε μια διαταραχή, η οποία συμβαίνει στην τάξη μας ή και στο σύνολο του σχολείου.

Η παρακάτω δραστηριότητα διενεργήθηκε από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, στο πλαίσιο εργαστηριακής άσκησης, στην πρώτη συνάντηση της «Παιδαγωγικής Συντροφιάς» μας. Την επόμενη ημέρα, η δραστηριότητα αυτή αναπτύχθηκε με τους μαθητές κάποιων τμημάτων μεγάλων τάξεων, στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στην «ΗΜΕΡΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ» η οποία περιλαμβάνει διάφορες εκδηλώσεις που διοργανώνονται στο σχολείο μας, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.

Δ Ρ Α Σ Τ Η Ρ Ι Ο Τ Η Τ Α

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

«Η καταγραφή και ανάρτηση προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο»

ΣΚΟΠΟΣ

  • Η άσκηση μαθητών και εκπαιδευτικών στη διαχείριση μιας κρίσης στη σχολική τάξη με θέμα την «Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων».

ΣΤΟΧΟΙ

  • Η κατανόηση της έννοιας των «προσωπικών δεδομένων» και της προστασίας τους.
  • Η καλλιέργεια της αξίας της «Δικαιοσύνης»
  • Η δημιουργία παιδαγωγικού πλαισίου για μοίρασμα (sharing) συναισθημάτων των μαθητών
  • Η αλληλεπίδραση των μαθητών μεταξύ τους, αλλά και με τους δασκάλους τους
  • Η καλλιέργεια συναισθηματικών δεξιοτήτων στους μαθητές
  • Η αναπλαισίωση των αρνητικών συναισθημάτων με θετικά
  • Η εύρεση πηγών στήριξης, έμπνευσης και αξιών, σε περίοδο κρίσης

ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Χειραφετικό Γνωσιακό Ενδιαφέρον:

λέξη κλειδί: δράση (Δεν αρκούμαστε στην κατανόηση των προβλημάτων. Αυτά προσπαθώ να τα επιλύσω με δράσεις)

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Κοινωνικός & Κριτικός-Εποικοδομισμός, Ανθρωπιστική Προσέγγιση, Μετασχηματιστική Προσέγγιση

Επίδραση στις σκέψεις και στις πράξεις μας του στενότερου εκπαιδευτικού και του ευρύτερου κοινωνικο-πολιτικού και οικονομικού πλαισίου

ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

  • «Δικαιοσύνη»
  • «Παραβίαση Προσωπικών Δεδομένων»
  • «Ποινικό Αδίκημα»

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Ενεργητική- Αυθεντική- Χειραφετική Μάθηση

Θέματα που απασχολούν τα παιδιά και τα ενδιαφέρουν

Μαθησιακή διαδικασία: κατανόηση-γνωστική σύγκρουση-μετασχηματισμός-αναδόμηση-δράση

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Επίλυση Προβλήματος (Problem Solving), μέσω συνεργατικής διδακτικής προσέγγισης

Διδακτική διαδικασία

  • ανάδειξη βιωμένων εμπειριών
  • έκφραση συναισθημάτων
  • κριτικός αναστοχασμός
  • αναπλαισιώσεις
  • δράσεις με όραμα για το μέλλον

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ

  • Εκπαιδευτικά Λογισμικά Εννοιολογικής Χαρτογράφησης (Inspiration 9)
  • Λογισμικό WEB 2 0 ποσοτικής διερεύνησης (WORDLE)
  • Επεξεργαστής κειμένου (MS WORD)
  • Διαδραστικά Συστήματα (NOTEBOOK SmartBoard)
  • Αρχείο Video: Youtube

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

  1. Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο στις καρέκλες τους μαζί με τη δασκάλα τους. Οι καρέκλες είναι κοντά η μια στην άλλη. Τα φώτα χαμηλά και ακούγεται χαμηλή μουσική. Η δασκάλα ξεκινά τη σύνδεση των μελών, καταθέτοντας το σκοπό της δραστηριότητας και το συναίσθημα που εκείνη έχει εκείνη τη στιγμή (π.χ. ανυπομονησία, προσμονή). Ζητά στη συνέχεια να κάνει το ίδιο κάθε παιδί. Η διαδικασία μοιράσματος (sharing) δεν ακολουθεί σειριακή μορφή. Μιλάει όποιο παιδί αισθάνεται έτοιμο, αλλά μιλούν όλα.

2. Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες. Καλό είναι σε κάθε ομάδα να συμμετέχουν τα πιο ανομοιογενή μέλη ή «λιγότερο» φίλοι μεταξύ τους. Ζητιέται από το κάθε μέλος της ομάδας να συγκεντρωθεί στον εαυτό του και 2-3 λεπτά και να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα, στο πλαίσιο της ομάδας, ώστε να αναδυθούν τα κυρίαρχα συναισθήματα και οι συμπεριφορές των παιδιών:

  • Πώς θα αισθανόσαστε εάν σας βιντεοσκοπούσαν «κρυφά» κάποιοι φίλοι σας και αναρτούσαν τις φωτογραφίες και τα βίντεό σας στο facebook?
  • Πώς θα αισθανόσαστε εάν βιντεοσκοπούσατε εσείς κάποιους φίλους σας και αναρτούσατε στη συνέχεια σχόλια για αυτούς σε κάποιο δικτυακό τόπο;
  • Ποιες συμπεριφορές θα αναπτύσσατε κατά τις δυο παραπάνω περιπτώσεις; Καταγράψτε, χωρίς να σκεφτείτε, τι θα κάνατε (πράξεις, ενέργειες, δράσεις).

3. Η κάθε ομάδα δημιουργεί το δικό της νοητικό χάρτη με το λογισμικό εννοιολογικής χαρτογράφησης Inspiration http://www.inspiration.com ή οποιοδήποτε άλλο σχετικό λογισμικό (web 2 0) , για κάθε ερώτηση.

Στη συνέχεια, όλα τα παιδιά κάθονται ξανά σε ολομέλεια και ο συντονιστής της κάθε ομάδας ανακοινώνει σε όλα τα μέλη τα συναισθήματα της ομάδας του. Παράλληλα, δυο μέλη από την ίδια ομάδα κατασκευάζουν στο Διαδραστικό Πίνακα το νοητικό χάρτη της ομάδας τους. Η διαδικασία αυτή ακολουθείται από όλες τις ομάδες.

Εικόνα 1: Παράδειγμα ανεπτυγμένου νοητικού χάρτη στο ερώτημα «ΠΩΣ ΝΙΩΘΟΥΜΕ»

4. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται από τις ομάδες για το δεύτερο ερώτημα, που αφορά στις συμπεριφορές/πράξεις των παιδιών.

5. Στη συνέχεια, ο δάσκαλος της τάξης δημιουργεί στο διαδραστικο πίνακα με τη βοήθεια όλων των μαθητών ένα κοινό νοητικό χάρτη της τάξης για τα συναισθήματα και ένα κοινό νοητικό χάρτη της τάξης για τις συμπεριφορές.

Εικόνα 2: Παράδειγμα ανεπτυγμένου νοητικού χάρτη στο ερώτημα «ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ»

6. Είναι πολύ πιθανόν «αρνητικές συμπεριφορές» να δημιουργούν «αρνητικά συναισθήματα». Αυτά δεν πρέπει να παραμένουν και να γειώνονται στις παιδικές ψυχές, αλλά να ανατρέπονται (αναπλαισιώνονται) και να μετασχηματίζονται σε θετικά συναισθήματα και σε πράξεις/δράσεις που δίνουν λύσεις στα προβλήματα, που δημιουργούν ένα θετικό όραμα στα παιδιά και αισιοδοξία. Για το λόγο αυτό ζητιέται από τα παιδιά να αναπλαισιώσουν τις προαναφερόμενες αρνητικές συμπεριφορές που έχουν καταγράψεις στους εννοιολογικούς τους χάρτες σε θετικές με προοπτική διαχείρισης οποιουδήποτε προβλήματος και πρότασης εναλλακτικών λύσεων. Για το λόγο αυτό ακολουθούν τα δυο επόμενα ερωτήματα:

  • Ποιες λύσεις θα δίνατε στο παραπάνω πρόβλημα και ποια συναισθήματα αυτές θα σας δημιουργούσαν;
  • Ποιες αξίες ζωής προκύπτουν από τις λύσεις που δώσατε;

7. Η ολομέλεια της τάξης διαλύεται και συστήνονται ακόμα μια φορά οι ομάδες των παιδιών για να οργανωθούν καλύτερα. Τα παιδιά της κάθε ομάδας καταγράφουν στον επεξεργαστή κειμένου (MS WORD) με μικρές προτάσεις τιςπράξεις/δράσεις που θα μπορούσαν να κάνουν αυτή τη φορά με ώριμη σκέψη και όχι με παρορμητιμό (που τους ζητήθηκε να έχουν στην αρχή της δραστηριότητας). Τα παιδιά αλλάζουν τις αρχικές αρνητικές συμπεριφορές, ώστε να διαχειριστούν το πρόβλημα που παρουσιάστηκε.

8. Οι ομάδες διαλύονται και η ολομέλεια της τάξης αναλαμβάνει πάλι τον κρίσιμο ρόλο της. Ο συντονιστής κάθε ομάδας καταγράφει στο WORDLEhttp://www.wordle.net/create τις αξίες οι οποίες προκύπτουν από τιςθετικές και αναπλαισιωμένες δράσεις των παιδιών (εικόνα 3). Η κάθε φράση σίγουρα κρύβει μια αξία, την οποία η δασκάλα της τάξης θα «φέρει στην επιφάνεια», βοηθώντας τους μαθητές της στα δύσκολα σημεία.

Εικόνα 3: Παράδειγμα δραστηριότητας στο ερώτημα «ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ»

9. Ακολουθεί μια όμορφη συζήτηση, στην οποία α) συζητιούνται τα «νέα» συναισθήματα που προκύπτουν από τις θετικές πλέον «ενέργειες», τίθενταιπηγές στήριξης και έμπνευσης για νόημα ζωής στα παιδιά και για ένα όμορφο παιδαγωγικό κλίμα στο σχολείο από εδώ και πέρα.

10. Δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στις αξίες που ανέδειξαν τα παιδιά, αλλά και σε αυτή της «αγάπης», που τις συμπεριλαμβάνει όλες. Τα παιδιά παρακολουθούν στο youtube το «All we need is love» το τραγουδούν μαζί με τη δασκάλα της τάξης και με τη συνοδεία μουσικών αυτοσχέδιων οργάνων.

http://www.youtube.com/watch?v=r4p8qxGbpOk&fb_source=message

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΤΟΙΜΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ. ΤΑ ΧΑΡΑΖΟΥΜΕ ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ.

Επιμορφώτρια 1ου Εργαστηρίου: Μαρία Φραγκάκη

Παιδαγωγική «έμπνευση»: «Ο ταξιδευτής του κόσμου όλου»

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ;

Η ξαφνική απώλεια της δουλειάς του ενός εκ των δύο γονέων ή η μείωση των εσόδων, εκ των πραγμάτων γεννά αλλαγές στην καθημερινότητα μιας οικογένειας και κατ’ επέκτασιν των παιδιών.

Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε αδυναμία του γονέα να προσφέρει τον ίδιο όγκο υλικών αγαθών στο παιδί του, σε αύξηση των «όχι» στις διαρκείς απαιτήσεις του, σε μείωση ή ακόμα και διακοπή συνηθειών που είχαν γίνει μέρος της ζωής του παιδιού, όπως ο κινηματογράφος, το λούνα παρκ και τα πολλά παιχνίδια.

Μία ακόμα όμως δυσάρεστη πραγματικότητα, με την οποία θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπο το παιδί, είναι και η αλλαγή στην συμπεριφορά του γονιού, ο οποίος ξαφνικά έμεινε χωρίς δουλειά και η ψυχολογία του πέφτει στο ναδίρ. Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά του γονέα μπορεί να μεταφράζεται σε πολλά νεύρα, τάσης απομόνωσης, ψυχρότητα ή στο χειρότερο σενάριο βίαιη συμπεριφορά.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να υφίσταται ένα σοκ. Να μην αναγνωρίζει τον γονέα του, να νιώθει ξένο και ως μέρος του προβλήματος.

Ο συνδετικός κρίκος γονείς-δάσκαλοι-φίλοι είναι αυτός που με το σωστό χειρισμό συνθέτει το πέπλο προστασίας για το παιδί, ώστε να βιώσει με τον λιγότερο δυνατό ανώδυνο τρόπο αυτή τη δύσκολη κατάσταση, στην οποία έχουν περιπέσει οι περισσότερες οικογένειες στη χώρα μας.

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους τα κυριότερα ερωτήματα που θέτουν οι γονείς όταν τους επισκέπτονται είναι: «Πώς πρέπει να προσεγγίσω το παιδί μου, ώστε να το κάνω να αποδεχτεί τα νέα δεδομένα και αν είναι καλύτερο να μην του πω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα γιατί ούτως ή άλλως δεν θα το καταλάβει».

Ο ψυχίατρος Γιάννης Κούρος, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Εταιρεία Ψυχολογίας Ψυχιατρικής Ενηλίκων και Παιδιών (ΕΨΨΕΠ), ειδικευμένος στην Παιδοψυχολογία και στα Παιδαγωγικά, τονίζει ότι «τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν πράγματα ήδη από 3 ετών. Είναι δεδομένο ότι ένα παιδί δεν μπορείς να το έχεις κλεισμένο σε μία γυάλα και να του αποκρύπτεις την πραγματικότητα. Ειδικότερα σήμερα που με την τηλεόραση έχουν τόσες πολλές παραστάσεις και ένα βομβαρδισμό πληροφοριών και να θέλει κάποιος να το πράξει είναι σχεδόν αδύνατο».

Επισημαίνει ακόμη πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα πράγματα και τις εικόνες από έναν μεγάλο, αλλά δεν ζουν σε μία ουτοπία. «Έτσι κι αλλιώς ως μέλος συμμετέχει στη ζωή της οικογένειας, οπότε βιώνει τα πάντα με άμεσο τρόπο», λέει.

Και προσθέτει: «Επομένως λέμε αναμφίβολα ναι στην γνωστοποίηση του προβλήματος, σχετικά με τα νέα οικονομικά ισχύοντα της οικογένειας, λέμε όμως όχι στην τραγικοποίηση της κατάστασης. Πρέπει να καλλιεργείται από τους γονείς η ελπίδα και να τονίζεται ότι θα ξαναφτιάξουν τα πράγματα. Δεν πρέπει να μπαίνουν στο μυαλό του παιδιού αρνητικές σκέψεις γιατί τότε αυτό δημιουργεί ένα ντόμινο κακών συμπεριφορών και ψυχολογικών προβλημάτων».

Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι προφανές ότι καθοριστικό ρόλο έχει πρωτίστως η προσαρμογή του γονέα στα νέα δεδομένα για να μην μεταβιβάζει την αρνητική ενέργεια στο παιδί του, αλλά και για να αποτελεί ένα καλό παράδειγμα. Στην όλη προσπάθεια προσαρμογής των παιδιών, σημαντικός είναι και ο ρόλος των δασκάλων που έρχονται σε καθημερινή επαφή με τους μαθητές τους.

«Πίσω από τις πολλές δυσκολίες που επιφέρει η οικονομική κρίση υπάρχει και μία θετική πλευρά που πρέπει να της δοθεί σημασία. Είναι μία καλή ευκαιρία για όποιον έρχεται σε επαφή με παιδιά να τους μεταδώσει αξίες και αρχές, όπως η ολιγάρκεια, η μη σπατάλη, η υποτίμηση της σπουδαιότητας των υλικών αναγκών, η αποταμίευση που είχαμε ξεχάσει τι είναι, αλλά και της αλληλοβοήθειας», τονίζει ο ψυχολόγος και προσθέτει: «Εδώ υπεισέρχεται και ο ρόλος του δασκάλου, όταν βλέπει στο σχολείο φαινόμενα απομονωτισμού των παιδιών που ξαφνικά δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ένα κουλούρι από το κυλικείο».

Στα μεγαλύτερα παιδιά του γυμνασίου και του λυκείου τα πράγματα είναι φαινομενικά πιο εύκολα γιατί πρόκειται για μεγάλους ανθρώπους. Ωστόσο επειδή σε αυτήν την περίπτωση ενυπάρχει η εφηβεία επιβάλλεται μία τακτική συζήτηση μαζί τους γιατί σε αυτήν την ηλικία υφίσταται η τάση μεγαλοποίησης των προβλημάτων.

«Ένας έφηβος εάν βρίσκεται σε μία παρέα και ξαφνικά είναι ο πιο αδύναμος κρίκος στα οικονομικά σε σχέση με τα αλλά παιδιά αποκτά συμπλέγματα και τάσεις μελαγχολίας. Η επικοινωνία και η υπερτόνιση της προσωρινότητας του προβλήματος είναι και σε αυτή την περίπτωση η σωστότερη αντιμετώπιση», συστήνει ο κ. Κούρος.

Η Μάρα Ανθοπούλου, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας, με πολυετή παρουσία στην εκπαίδευση μεταφέροντας την εμπειρία της.

«Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά των παιδιών το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει αλλάξει προς το δυσμενέστερο. Δηλαδή έχουν γίνει πολύ πιο επιθετικά, πιο απείθαρχα, πιο ευερέθιστα και ως άμεση προέκταση πιο βίαια. Αναφέρομαι σε βία όχι σωματική, αλλά κυρίως λεκτική και κατά βάση στις μεταξύ τους σχέσεις», τονίζει και προσθέτει πως «είναι βέβαιο ότι αυτή η συμπεριφορά εκπορεύεται από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια τους, τις οποίες τις βιώνουν στην πράξη. Για παράδειγμα τα παιδάκια των μικρότερων τάξεων έρχονται και μας λένε ότι “δεν μπορούμε να έρθουμε στην εκδρομή γιατί δεν έχουμε χρήματα”. Τα πιο μεγάλα παιδιά της έκτης τάξης όχι μόνο καταλαβαίνουν τι βιώνει η χώρα μας, αλλά κάνουν και αναφορές για ΔΝΤ ή εκστομίζουν εκφράσεις όπως “λεφτά υπάρχουν” και άλλα σχετικά».

Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που παρουσιάζεται, σύμφωνα με την δασκάλα, έχει να κάνει με την πολυπολιτισμικότητα στα σχολεία. «Το ελληνόπουλο, ο γονέας του οποίου έχασε τη δουλειά του, κατηγορεί τον συμμαθητή του που είναι από άλλη χώρα, ότι του την πήρε ο δικός του γονέας. Εμείς ως εκπαιδευτικοί προσπαθούμε, παρά την απαξίωση του λειτουργήματος που ασκούμε, να κάνουμε το καθήκον μας και να είμαστε κοντά στα παιδιά, να συζητάμε μαζί τους και να τα στηρίζουμε», επισημαίνει η κ. Ανθοπούλου.

Η νηπιαγωγός Βασιλική Τσιμπούρη, έρχεται σε επαφή με ακόμα μικρότερα παιδιά, τονίζει ότι «σίγουρα τα παιδάκια σε αυτήν την ηλικία δεν αντιλαμβάνονται άμεσα πολλά πράγματα, όμως κι εμείς από τη μεριά μας προσπαθούμε να τους μάθουμε να ξεχωρίζουν τα σημαντικά και τα αναγκαία και να αποδέχονται το “όχι” ως μέρος της ζωής. Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία μπορούν να μάθουν κάποια πράγματα τα οποία θα τους φανούν χρήσιμα, καθώς θα έχουν διαπαιδαγωγηθεί σωστά και θα έχουν τις βάσεις να υπομένουν και τα δυσάρεστα, αλλά και να μάχονται να τα αντιμετωπίζουν».

Μέγιστος είναι ο ρόλος των γονέων στην καλύτερη δυνατή αποδοχή των παιδιών της νέας οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουν οι ελληνικές οικογένειες, όπως τόνισε και ο κ. Κούρος.

Η Ελίζα Παυλοπούλου, μητέρα της 7χρονης Τερέζας, μεταφέρει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την κόρη της πάνω στο θέμα της κρίσης.

«Όπως όλοι σχεδόν σήμερα έτσι και εμείς έχουμε αλλάξει τις συνήθειες μας και εκ των πραγμάτων και η μικρή στερείται από κάποια αγαθά τα οποία είχε μάθει ως δεδομένα», λέει και προσθέτει ότι «της μιλούσα και της μιλάω για την κατάσταση, της λέω ότι επειδή αυτή την εποχή η Ελλάδα δεν έχει πολλά λεφτά έτσι κι εμείς δεν έχουμε σήμερα πολλά χρήματα. Μπορώ να πω ότι έχει αρχίσει και καταλαβαίνει, καθώς ζητάει όλο και λιγότερα. Έρχεται μάλιστα σχεδόν κάθε μέρα και ρωτάει, “σήμερα μήπως έχουμε πιο πολλά λεφτά”; Ακόμα μου ζητάει αν μπορώ να της δώσω για το σχολείο λίγα περισσότερα για να δώσει σε κάποια παιδάκια που δεν έχουν καθόλου!».

Η Νατάσα και η 16χρονη κόρη της Νάνση βιώνουν μαζί την κρίση. «Η κόρη μου πλέον δεν είναι μικρό κοριτσάκι, είναι σχεδόν ένα ενήλικο άτομο και αντιλαμβάνεται πλήρως τι συμβαίνει στη χώρα μας τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και πρακτικά», λέει η κ. Νατάσα και συνεχίζει: «Όσες περικοπές έχω αναγκαστεί να κάνω τις κατανοεί πλήρως και με βοηθάει περιορίζοντας και τις δικές της απαιτήσεις. Προσπαθώ ειλικρινά να τις στερώ όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα και αυτό είναι κάτι που το βλέπει και το αναγνωρίζει. Μάλιστα λέει “μακάρι να μπορούσα να εργαστώ και εγώ και να συνεισέφερα στον οικονομικό προϋπολογισμό της οικογένεια”».

Η Νάνσυ από την πλευρά της σημειώνει: «Ασφαλώς και μπορώ να αντιληφθώ ότι περνάμε δύσκολη περίοδο, το βιώνω άλλωστε τόσο στο σπίτι μου όσο και στην παρέα μου. Όλες οι φίλες μου, όπως κι εγώ, έχουμε αλλάξει πολλά στην καθημερινότητα μας, βγαίνουμε λιγότερο και κοιτάμε με τα χρήματα που έχουμε στα χέρια μας να περνάμε όσο το δυνατόν περισσότερες μέρες. Μαζευόμαστε πλέον σε κάποιο σπίτι και βλέπουμε DVD τα περισσότερα Σάββατα, ενώ μέχρι πρόσφατα βγαίναμε για καφέ ή σινεμά. Τα κάνουμε αυτά και σήμερα αλλά λιγότερο συχνά γιατί απλά δεν έχουμε για περισσότερο. Ελπίζω να διορθωθούν τα πράγματα και να μην ζήσω το μέλλον μου μέσα σε τόση μιζέρια».

www.yourbaby.gr

Face Painting









Για Face Painting προτείνω αυτό από το ebey κάντε κλικ εδώ


15.21 Ευρώ



Από Ελλάδα μπορείτε να αγοράσετε από εδώ

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ 22 11528 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ: 210 7249961
FAX: 210 7225105
Emails: info@kryolanhellas.gr
louzioti@kryolanhellas.gr
sales@kryolanhellas.gr
kryolanhellas

ΧΕΛΙΔΟΝΗΣ ΕΠΕ

Καστριτσίου 13 (πλ. Αγ. Σοφίας)
ΤΚ 546 23, Θεσσαλονίκη

Τηλ. 2310 276087
Φαξ. 2310 276747

E-mail:
Url: www.helidonis.gr

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...